Η δική μου γενιά έμαθε το τρένο ως φοιτητές. Όποιος το χρειαζόταν , όχι όλοι, ούτε υποχρεωτικά. Ως εργαζόμενοι όμως στην περιοχή μας, πόσοι χρησιμοποιούν το τρένο;
Γράφει ο Δημήτρης Κουμαρίδης
(Πληροφορικός – Οικονομολόγος
Δημοτικός Σύμβουλος
του Δήμου Χαλκηδόνος)
Ο πολλαπλασιασμός των αυτοκινήτων και η αστυφιλία, ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια με την μετακίνηση ακόμα περισσότερου, νέου κατά πλειοψηφία, πληθυσμού από όλη την κεντρική Μακεδονία προς το νομό Θεσσαλονίκης και κυρίως εντός του πολεοδομικού συγκροτήματος της πόλης (ας πούμε ένα νοητό κύκλο ακτίνας έως 15 χλμ από τον Λευκό Πύργο) τι δημιούργησε;
Ένα καθημερινό χάος στις μετακινήσεις. Από την Καλαμαριά και την Θέρμη καθημερινά οδηγούν προς την ΒΙ.ΠΕ της Σίνδου ή από τα Πεύκα και το Ωραιόκαστρο οδηγούν προς την Θέρμη.
Ουδέποτε στο νομό Θεσσαλονίκης υπήρξε έγκαιρος πολεοδομικός σχεδιασμός.
Η ζήτηση για κατοικίες πάντα προτρέχει των υποδομών. Άτυπες βιομηχανικές/βιοτεχνικές περιοχές «ξεφύτρωσαν» στην Θέρμη και κυρίως στην ευρύτερη περιοχή της Ιωνίας/Ωραιοκάστρου/Νεοχωρούδας/Καλοχωρίου πέρα από την τυπικά οριοθετημένη της Σίνδου.
Ο καθένας με το δικό του Ι.Χ., σπανίως με το λεωφορείο, μετακινείται από το σπίτι του προς τις εκατοντάδες μικρές/μεσαίες/μεγάλες επιχειρήσεις του νομού που στήθηκαν σε καιρούς χωρίς κεντρικό σχεδιασμό και κυρίως χωρίς μελέτη χρήσης δημοσίων συγκοινωνιών.
Εν τω μεταξύ εδώ και πολλές δεκαετίες υπήρχαν γραμμές τρένου από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης και τον κεντρικό σταθμό του ΟΣΕ προς τα δυτικότερα που περνάνε από πολλές περιοχές.
Αλλά…το τρένο δεν σταματούσε. Σταματάει μόνο στην Σίνδο και το Άδενδρο το τοπικό της γραμμής Θεσσαλονίκης-Λάρισας ή της γραμμής Θεσσαλονίκης-Έδεσσας.
Άραγε ποιος ή ποια εκ των αναγνωστών μπορεί να εντοπίσει στον χάρτη της
Google την γραμμή τρένου που διατρέχει μέρος του Ευόσμου, άλλες γραμμές που μπαίνουν στην ΒΙ.ΠΕ Καλοχωρίου ή που φτάνουν μέχρι απέναντι από τα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης;
Η ανάγκη για ταχύτητα στην μετακίνηση έφερε στο προσκήνιο την ανάγκη ύπαρξης δρομολογίων και στάσεων του τρένου σε πολλά σημεία του δυτικού νομού Θεσσαλονίκης.
Οι σημερινοί 80ρηδες λογικά θα είχαν μετακινηθεί από την Γέφυρα, του Δήμου μας, προς την Θεσσαλονίκη με το τρένο, αλλά οι 40ρηδες όχι.
Η κατάσταση στις καθημερινές μετακινήσεις, κυρίως για την εργασία, επιβάλλει όχι την οπισθοδρόμηση, δεν είναι οπισθοδρόμηση ότι θα ξαναέχουμε αυτό που είχαμε πριν 50 χρόνια, αλλά είναι μία λύση για την καθημερινότητά μας. Μάλλον καλομάθαμε με τα ΙΧ μας, αλλά φρακάραμε και στα φανάρια.
Δεν ξέρω κατά πόσο έχουμε αντιληφθεί στον Δήμο μας αυτό που έχει συντελεστεί από πέρυσι τον Νοέμβριο με την έναρξη λειτουργίας του μετρό στην Θεσσαλονίκη.
Αρχικά ο κάτοικος του Αδένδρου μπορεί να φτάσει σε 22 λεπτά με το τρένο στον σιδηροδρομικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, να πάρει το μετρό και σε άλλα 20 λεπτά, μαζί με την αναμονή στον υπόγειο σταθμό για να έρθει ο συρμός, να φτάσει στην Νέα Ελβετία.
Μπορεί να το πετύχει κάποιος με το Ι.Χ. του για παράδειγμα στις 9 το πρωί; Μάλλον όχι! Πόσοι άραξε ξέρουν ότι υπάρχουν 10 καθημερινά δρομολόγια τρένου για να μπεις μέσα στην πόλη και άλλα τόσα για να επιστρέψεις;
Το ζήτημα είναι εάν για το Άδενδρο έχει ασχοληθεί κάποιος να μάθει πόσοι χρησιμοποιούν το τρένο κάθε μέρα για να πάνε και να επιστρέψουν από την εργασία τους; Μάλλον κανείς!
Και όμως θα έπρεπε, γιατί με την χρήση του μετρό εντός της πόλης και σύντομα με συνεχή κυκλικά δρομολόγια αστικών από τον σταθμό της Σίνδου προς την ΒΙ.ΠΕ (η οποία είναι τεράστια και όντως απαιτούνται πολλά λεωφορεία και συνεχώς να κινούνται) ο κάτοικος του Αδένδρου σήμερα έχει την μεγαλύτερη ευελιξία από όλους τους συνδημότες μας για να μετακινηθεί προς την πόλη αλλά και την Σίνδο για εργασία.
Οι υπόλοιποι όμως; Το Παρθένιο είναι 5 λεπτά απόσταση με το ΙΧ έως τον σιδηροδρομικό σταθμό του Αδένδρου. Η Χαλκηδόνα, το Μικρό Μοναστήρι, ο Λουδίας στα 10 λεπτά.
Ακούμε τις εξαγγελίες για την έλευση τρένου ως προαστιακού σε Αγχίαλο αρχικά, κατόπιν σε Άγιο Αθανάσιο και Γέφυρα. Ναι θα γίνουν και θα εξυπηρετήσουν πάρα πολύ όταν θα ξεκινήσουν τα δρομολόγια.
Αλλά πρώτα δεν πρέπει οι τοπικές κοινωνίες που ήδη εξυπηρετούνται από προαστιακό να το «επικοινωνήσουν» μεταξύ τους και να πείσουν τους δικούς τους ανθρώπους που μένουν στην πόλη ότι ίσως είναι μία καλή ευκαιρία να επιστρέψουν στον τόπο τους για καλύτερη ποιότητα ζωής, εφ’ όσον η μετακίνηση προς την εργασία τους έχει βελτιωθεί και θα βελτιωθεί και άλλο στο πολύ κοντινό μέλλον;
Αρχικά πρέπει να πειστούν οι δικοί μας άνθρωποι πριν να προσπαθήσουμε να πείσουμε τρίτους, μη-δημότες, να έρθουν να κατοικήσουν και να επενδύσουν στον Δήμο μας.
Ας πούμε και κάποια τοπογραφικά θέματα για να καταλαβαίνουν και όσοι δεν ξέρουν τίποτα από τρένα.
Από την Ειδομένη (σύνορα Ελλάδας-Σκοπίων) κατεβαίνει σιδηροδρομική γραμμή η οποία περνάει έξω από τον Καστανά, από την Γέφυρα, τον Άγιο Αθανάσιο και αρκετά κοντά στην Αγχίαλο και συνεχίζει προς την Ιωνία, μπαίνει στην πόλη και καταλήγει στον ΟΣΕ.
Από το Άδενδρο και την Σίνδο περνάει η γραμμή Αθηνών-Θεσσαλονίκης. Υπάρχει και συνδετήρια γραμμή ανάμεσα στις δύο, εντός του Δήμου μας, λίγο έξω από την Γέφυρα.
Στο μέλλον μπορούμε να διεκδικήσουμε και σύνδεση από την Γέφυρα προς την Σίνδο, υποδομή υπάρχει αλλά πρώτα να ξεκινήσει το κυρίως δρομολόγιο.
Όπως επίσης δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε και την διέλευση τρένου από τον σταθμό του Καστανά. Και αυτό θα πρέπει να είναι μία μελλοντική διεκδίκηση.
Όλα αυτά χωρίς να πρέπει να στρωθεί καμία γραμμή. Όλα αυτά υπάρχουν, απλά έπρεπε να διεκδικηθούν για να μπούνε σε τροχιά υλοποίησης.
Με την έναρξη των δρομολογίων από την Γέφυρα και τον Άγιο Αθανάσιο, όλος ο Δήμος θα είναι σε απόσταση 15 λεπτών από σταθμό τρένου!
Δυστυχώς το τρένο απαξιώθηκε πάρα πολύ τα τελευταία 40 χρόνια, δεν έγιναν επενδύσεις για νέες γραμμές και δεν βλέπω να γίνονται επενδύσεις , οι οποίες είναι κοστοβόρες και πολύχρονες σε υλοποίηση για να περάσει άλλη γραμμή πιο κοντά και σε άλλα δημοτικά διαμερίσματα όπως τα Κουφάλια.
Αλλά τουλάχιστον να φτάσουμε στο σημείο να μπορούμε να είμαστε από δίπλα στο σπίτι μας ή έως 15 χλμ από σταθμό του τρένου και να μπορούμε να μπούμε στην πόλη εύκολα και γρήγορα θα είναι κάτι που δεν το έχουμε ζήσει αρκετοί από εμάς.
Προσωπικά θα ήθελα να δω το επόμενο καλοκαίρι, εφ’ όσον με το καλό θα μπορεί κάποιος να μπει στο τρένο στο Άδενδρο, να κατέβει στην Σίνδο και να πάει μετά από λίγα λεπτά σε κάποια εταιρία με το κυκλικό δρομολόγιο λεωφορείων, πόσοι θα έχουν αλλάξει τρόπο μετακίνησης για την εργασία τους προς τα εκεί;
Το πρώτο στοίχημα για μένα είναι αυτό. Κοντά στο Άδενδρο, θα ωφεληθούν τα διπλανά χωριά άμεσα. Κοντά στην Γέφυρα, όταν ξεκινήσει και εκεί δρομολόγιο θα ωφεληθούν όλοι.
