107 χρόνια μετά… 353.000 ψυχές που χάθηκαν.
1919-2026, Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ανοιχτή πληγή στο κορμί της ανθρωπότητας.
– Τραπεζούντα
– Κερασούντα
– Σινώπη
– Κρώμνη
– Αργυρούπολη
– Σαμψούντα (Αμισός)
– Κοτύωρα (Ορντού)
– Ίμερα
– Αμάσεια
– Νεοκαισάρεια
– Τρίπολη
– Νικόπολη
– Ματσούκα
– Παναγία Σουμελά
– Μονή του Αγίου Ιωάννη Βαζελώνος
– Μονή του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα
Ελλάδα αιώνων χάθηκε, έφυγε ο κόσμος, άδειασαν σπίτια και εκκλησίες, χάθηκαν κόποι και μόχθος χιλιάδων χρόνων.
Σφαγές, βιασμοί, εξορίες, πορείες θανάτου, ξεριζωμός.
Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου…
1919-2026
107 χρόνια μετά…
Τέσσερις σύλλογοι, Ποντιακός Σύλλογος Καστανά «Το Αμάραντον», Ποντιακός Πολιτιστικός Σύλλογος Ακροποτάμου, Πολιτιστικός Σύλλογος «Οδυσσέας» Προχώματος και Πολιτιστικός Σύλλογος Παλαιού Αγιονερίου «Το Καρς» το Σάββατο 16 Μαΐου 2026 πραγματοποίησαν εκδήλωση μνήμης στη μνήμη των 353.000 ψυχών που χάθηκαν.
Επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καστανά, κατάθεση στεφάνων από τους τέσσερις συλλόγους στο μνημείο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου στον Καστανά και Σέρρα στο Πνευματικό Κέντρο μέσα σε μια φορτισμένη ατμόσφαιρα.
Ένας φόρος τιμής στους προγόνους…
Η ζωή στον Πόντο, τα πέτρινα σπίτια με καρδιές Ελληνικές
Συγκλονιστικές οι στιγμές με τις αφηγήσεις της Ελληνίδας μάνας του Πόντου που θρηνεί για τα παιδιά της (μέσα από βίντεο και μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί από τις πρώτες γενιές προσφύγων του Πόντου), αλλά και των παιδιών των τεσσάρων συλλόγων (επίσης μέσα από μαρτυρίες και ιστορικά στοιχεία) που μίλησαν για:
– Τη ζωή στον Πόντο, τα πέτρινα σπίτια που είχαν Ελληνικές καρδιές, την Τραπεζούντα, τη Σινώπη, το Καρς, τη Σαμψούντα
– Την ιστορία του Πόντου, τον χορό, τον κύκλο, το τραγούδι
– Την απόβαση του Κεμάλ το 1919, το μεθοδικό σχέδιο εξόντωσης των χριστιανών. Ελλήνων του Πόντου, Αρμένιων, Ασσύριων.
– Το αντάρτικο των Ποντίων, την πίστη και την περηφάνια τους, τον ξεριζωμό, την προσφυγιά
– Δεν κλείδωσα την πόρτα όταν φύγαμε, πίστευα πως θα γυρίζαμε
– Μόνο την εικόνα της Παναγίας πήρα και κράτησα το χέρι του γιου μου
– Οι Τούρκοι μας απειλούσαν, κάναμε πορείες θανάτου
– Έκαψαν όσους ήταν μέσα στην εκκλησία
– Η μαμά μόνο έκλαιγε
– Δεν θυμάμαι πολλά, μόνο προχωρούσαμε και πεινούσα συνεχώς
– Άφησα πίσω τα πάντα, άκουγα προσευχές και κλάματα
– Τη γλώσσα μας δεν την πήραν ποτέ, η μνήμη ποτέ δεν πεθαίνει».
Η μάνα του Πόντου θρηνεί για τα παιδιά της
ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ η μάνα του Πόντου που μίλησε για γενοκτονία, για τις πορείες θανάτου, για την ταπείνωση, τους βιασμούς, τις δολοφονίες. Μέσα από ένα βίντεο που καθήλωσε και συγκίνησε αυτούς που βρέθηκαν στο Πνευματικό Κέντρο του Καστανά μίλησε μέσα από την ψυχή της για:
Τους Τσέτες, τον τακτικό Τουρκικό στρατό, για το σχέδιο εξόντωσης που είχαν
Τη Γενοκτονία
Μίλησε για τη στιγμή που το παιδί της είδε τα άλλα παιδιά να πεθαίνουν και ρώτησε:
Πού πάνε τα παιδιά μάνα; Που πάνε τα παιδιά που πεθαίνουν;
Κι εγώ του απαντούσα:
Στην καρδιά της μάνας τους αγόρι μου
Ναι, για όλα είχα μια απάντηση, τι μάνα θα ήμουν αν δεν είχα.
Μόνο όταν άρχισε να ξεψυχάει το παιδί μου στα χέρια μου και με κοίταξε και με ρώτησε: Γιατί;
Μόνο τότε δεν είχα απάντηση.
Εσείς έχετε την απάντηση;
Εσείς μπορείτε να απαντήσετε γιατί οι άνθρωποι σκοτώνουν τους ανθρώπους γιατί είναι διαφορετικοί;
Ξεψύχησε στα χέρια μου το παιδί μου, ήρθε ο δήμιος και μου είπε: Εσύ προχώρα.
Βήμα δεν θα κάνω, ούτε ο δικός σου θεός το επιτρέπει, μην πυροβολήσεις στην καρδιά,δύο φορές θα το σκοτώσεις. Και πυροβόλησε…
