Τέταρτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος του axioslife.gr στην Αθλητική Καλαθοσφαιρκή Ένωση Μεσημβρίας (ΑΚΕΜ) δια χειρός Θεόφιλου Δαμάσκου, ενός ανθρώπου που αγάπησε με πάθος και πίστη την ομάδα.
Ο Θεόφιλος Δαμάσκος θυμάται και θυμίζει τον ερχομό παικτών στην ΑΚΕΜ, τη συνεργασία με τον ΑΟΚ Αγίου Αθανασίου, τη νέα εποχή με τον ΑΟ Μεσημβρίας, το κοινωνικό πρόσωπο της ομάδας, το τέλος της ομάδας και φυσικά το όνειρο και την επιθυμία για κλειστό γήπεδο στη Νέα Μεσημβρία που δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα.
Εδώ μπορείτε να διαβάσετε το Α΄ μέρος (https://axioslife.gr/nea-mesimvria-afieroma-stin-akem-athlitiki-kalathosfairiki-enosi-mesimvrias-a%CE%84-meros/) , εδώ το Β΄ μέρος (https://axioslife.gr/nea-mesimvria-akem-i-kathierosi-i-anodos-sti-d%CE%84-kai-oi-diergasies-gia-to-kleisto-afieroma-v%CE%84-meros/) και εδώ (https://axioslife.gr/nea-mesimvria-akem-1999-sti-g%ce%84-katigoria-oi-protes-epitychies-ton-tmimaton-ypodomis-g%ce%84-meros/) το Γ΄ μέρος του αφιερώματος στην ιστορία της Αθλητικής Καλαθοσαφαιρκής Ένωσης Μεσημβρίας (ΑΚΕΜ).
Ο λόγος ή καλύτερα οι λέξεις και η ιστορία και πάλι στον Θεόφιλο Δαμάσκο:
Ο Γιάννης Τσιτσινάκης ήταν η αποκάλυψη, ήρθε στην ομάδα αθόρυβα ως ένας φίλος του Δημήτρη Μπίνα
Το καλοκαίρι του 2000 η διοίκηση συγκεντρώθηκε στα γραφεία και μετά από πολύωρες συζητήσεις και ανταλλαγή απόψεων πήρε την απόφαση η ομάδα να κατεβεί στο πρωτάθλημα πιο δυναμικά από ποτέ.
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας εκτός των άλλων ομάδων είχαμε να αντιμετωπίσουμε το Μακεδονικό Γέφυρας και τον Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου.
Μια άνοδος στην Α΄ κατηγορία θα ανέβαζε το πρεστίζ της Α.Κ.Ε.Μ. τόσο ώστε σε συνδυασμό με το πλήθος των αθλητών που διέθετε (όπως είπαμε νωρίτερα) δεν θα άφηνε κανένα περιθώριο στη δημοτική αρχή σχετικά με το που θα χτιζόταν το νέο κλειστό γυμναστήριο.
Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς έγινε γνωστό ότι προχωρούσαν με γοργούς ρυθμούς οι εργασίες για την ανέγερση του κλειστού του Αγίου Αθανασίου που θα χρηματοδοτούνταν από πρόγραμμα του υπουργείου Παιδείας, γι΄ αυτό άλλωστε και χτίστηκε στον αυλόγυρο του σχολείου. Επομένως «ο ανταγωνισμός» ήταν ανάμεσα στη Νέα Μεσημβρία και στη Γέφυρα.
Η διοίκηση της ομάδας θέλησε να έχει ένα ακόμη δυνατό χαρτί στα χέρια της: Την παρουσία της ομάδας στην 1η κατηγορία.
Η αναγνώριση της Α.Κ.Ε.Μ. στα μπασκετικά δρώμενα της Θεσσαλονίκης εκείνη την εποχή ήταν απίστευτη. Με μεθοδικότητα, σωστή οργάνωση και άψογη συνεργασία διοίκησης – προπονητή (ο Γιώργος Τραχανάς παρέμεινε όπως ήταν φυσικό) έγιναν σ΄ εκείνη τη μεταγραφική περίοδο 7 προσθήκες στο ρόστερ της ομάδας χωρίς να αποχωρήσει κανένας. Αυτοί ήταν:
Ο Γιάννης Γκιζάρης από τον Π.Ο. Ξηροκρήνης που είχε μεγάλη εμπειρία από την παρουσία του ακόμη και στην Α 2 Εθνική κατηγορία τρία χρόνια πριν στον Π.Α.Ο.Δ.
Ο Δημήτρης Μποτζώρης από το Π.Κ. Πολίχνης ήταν ένας πανύψηλος σέντερ (με ύψος 2:05) που μαζί με το Χατζημανώλη εκτιμήθηκε ότι θα έκαναν τη διαφορά μέσα στη ρακέτα.
Ο Δημήτρης Μπίνας από το Θερμαϊκό ήταν πλέϊμέϊκερ είχε καταγωγή από τη Νέα Μεσημβρία (γιός της Στέλας Καϊξή) και διέθετε αξιόλογα προσόντα τόσο στην οργάνωση του παιχνιδιού όσο και στο σουτ από μέση απόσταση.
Ο Γιάννης Τσιτσινάκης ήταν η αποκάλυψη. Ήρθε στην ομάδα αθόρυβα ως ένας φίλος του Δημήτρη Μπίνα που επειδή η οικογένειά του μετακόμισε στον γειτονικό Καστανά και αγαπούσε πολύ το μπάσκετ, αναζητούσε μια ομάδα για να αγωνιστεί.
Τη βρήκε στην Α.Κ.Ε.Μ. και στο πρόσωπό του ο προπονητής μας βρήκε έναν παίκτη που του έλειπε: Ένα δυναμικό φόργουορντ με καλό σουτ. Η προηγούμενη ομάδα του ήταν η Α.Ε. Αμπελοκήπων.
Ο Νίκος Χυτόπουλος ήταν επιλογή του προπονητή και ήρθε από τον Π.Ο. Ξηροκρήνης. Ο Κώστας Μπαλκούρας ήταν παίκτης του Αχιλέα Τριανδρίας.
Διέθετε πολύ καλό σουτ τριών πόντων αλλά δεν μπόρεσε να προσαρμοστεί στα δεδομένα της ομάδας γι΄ αυτό και αποχώρησε σχετικά νωρίς. Τέλος ήρθε στην ομάδα ο Γιώργος Αμανατίδης από τον Α.Ο. Αμπελοκήπων.
Ήταν ένας ταλαντούχος πλέι μέϊκερ και αποκτήθηκε την τελευταία στιγμή καθώς ο Δημήτρης Μπίνας πέτυχε στις πανελλαδικές εξετάσεις και πέρασε σε ανώτατη στρατιωτική σχολή με έδρα την Αθήνα, πράγμα που σήμαινε ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσει.
Α.Κ.Ε. ΜΕΣΗΜΒΡΙΑΣ 2000 – 2001 Ασλανίδης Στ., Δημητριάδης, Δουλγερίδης, Ματακιάς, Ζαχαρής, Ασλανίδης Μ., Τρυφερίδης, Γκιζάρης, Μποτζώρης, Χατζημανώλης, Χυτόπουλος, Μπαλκούρας, Αλμασίδης, Κιουρσίδης, Μωυσίδης, Στάμογλου, Αμανατίδης, Τσιρέκας
Λίγες μέρες αργότερα αποχώρησε και ο Νίκος Χυτόπουλος καθώς πέρασε στην Ελληνική Αστυνομία. Έτσι το ρόστερ της ομάδας την αγωνιστική περίοδο 2000 – 2001 διαμορφώθηκε ως εξής:
Α.Κ.Ε. Μεσημβρίας: (Προπονητής: Γιώργος Τραχανάς) Τρυφερίδης Θανάσης, Χατζημανώλης Μανώλης, Μποτζώρης Δημήτρης, Γκιζάρης Γιάννης, Ασλανίδης Μπάμπης, Ματακιάς Στέλιος, Δημητριάδης Μιχάλης, Τσιρέκας Κώστας, Αμανατίδης Γιώργος, Δουλγερίδης Χρήστος, Κιουρσίδης Γιάννης, Αλμασίδης Σάκης, Μωυσίδης Δημήτρης, Ζαχαρής Περικλής, Στάμογλου Κώστας.
Για τα δεδομένα της εποχής η Α.Κ.Ε.Μ. ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί για την κατάκτηση της πρώτης θέσης του ομίλου μας στη Β΄ κατηγορία.
Στον τομέα της οργάνωσης η διοίκηση «ήταν πρωταθλήτρια» τόσο στο μεταγραφικό τομέα όσο και στη λειτουργία στις προπονήσεις και στους αγώνες. Η προετοιμασία ήταν ιδιαίτερα κοπιαστική για όλους με μεγάλη χρονική διάρκεια καθώς ξεκινούσε στον εξωτερικό χώρο με ασκήσεις φυσικής κατάστασης και ολοκληρώνονταν μέσα στο γήπεδο με ασκήσεις μπάσκετ.
Υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός ανάμεσα στους αθλητές και ο προπονητής είχε μεγάλο αριθμό επιλογών. Δυστυχώς όμως αυτή τη φορά η συνταγή δεν ήταν πετυχημένη όπως τα προηγούμενα χρόνια. Ήταν φανερό ότι κάτι είχε αλλάξει στις τάξεις της ομάδας.
Ένα μικρόβιο που ο προπονητής δεν εντόπισε και η διοίκηση αγνοούσε. Το κλίμα δεν ήταν πλέον ιδανικό και οι γκρίνιες έκαναν την εμφάνισή τους.
Τα «θέλω» του κάθε παίκτη άρχισαν να πληθαίνουν και όταν ήρθαν τα πρώτα άτυχα αποτελέσματα η ομάδα δεν είχε τίποτα από την παλιά ομοιογενή εικόνα της.
Φωτογραφίες του ρόστερ της Α.Κ.Ε.Μ. διαχρονικά (2007 – 2010)
Η παροιμία «Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει» επιβεβαιώθηκε με τον πιο οδυνηρό τρόπο. Η θέση που κατέλαβε η Α.Κ.Ε.Μ. ήταν η 5η και φυσικά παραμείναμε στη Β΄ κατηγορία. Βέβαια στη βαθμολογία ξεπεράσαμε το Μακεδονικό Γέφυρας που παρουσίαζε σημάδια διάλυσης σε κάθε επίπεδο όμως αυτό δεν έκανε την αποτυχία να μοιάζει μικρότερη. Η χρονιά αυτή ήταν η πρώτη αποτυχημένη αγωνιστική περίοδος της ομάδας.
Στα τμήματα της ακαδημίας τα πράγματα ήταν πολύ καλά. Στο εφηβικό τμήμα η ομάδα με προπονητή το Γιώργο Τραχανά τα πήγε περίφημα.
Για μια ακόμη χρονιά οι έφηβοι προπονούνταν μαζί με το ανδρικό και για το λόγο αυτό παρουσίαζαν σταδιακή βελτίωση αξιοσημείωτη. Στους 10 επίσημους αγώνες που έδωσε η ομάδα μας είχαμε 5 νίκες και 5 ήττες, συγκομιδή καθόλου ευκαταφρόνητη αν αναλογιστεί κανείς ότι ήμασταν μια από τις 3 ομάδες του ομίλου μας που προπονούμασταν και παίζαμε αγώνες σε ανοιχτό γήπεδο.
Στο τμήμα παίδων προπονητής τη χρονιά αυτή ήταν ο Μπάμπης Ασλανίδης. Η διοίκηση εκτιμώντας την μεγάλη του προσφορά στο ανδρικό τμήμα τα προηγούμενα χρόνια πήρε την απόφαση να του εμπιστευτεί το ευαίσθητο αυτό τμήμα. Καλή ήταν σε γενικές γραμμές η εμφάνιση του παιδικού με συνολική εικόνα 4 νίκες και 5 ήττες.
Στα μικρότερα τμήματα είχαμε μια καινοτομία. Στο πρωτοεμφανιζόμενο τμήμα κορασίδων που συμμετείχε στο πρωτάθλημα προπονητής ήταν ο Σάκης Αλμασίδης ένας από τους νεαρότερους παίκτες του ανδρικού τμήματος που όμως είχε περάσει από όλα τα τμήματα υποδομών αφού ξεκινώντας από το παιδικό, πέρασε από το εφηβικό και έπαιζε πλέον στο ανδρικό.
Στο τμήμα αυτό χρειάστηκε η παρουσία μιας κοπέλας που θα μπορούσε να βοηθήσει τα κορίτσια μιλώντας στη γλώσσα τους. Η Σίτσα Σαβλάκη ανέλαβε αυτό το δύσκολο ρόλο και τα πήγε περίφημα. Στους 8 αγώνες που έδωσε η πρωτοεμφανιζόμενη ομάδα μας είχε μία μόνο νίκη.
Όμως και μόνο η παρουσία της Α.Κ.Ε.Μ. στα πρωταθλήματα της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. με τμήμα κορασίδων ήταν τεράστια επιτυχία. Με το φόβο μην ξεχάσουμε κάποιο από τα κορίτσια που τότε συμμετείχαν στις κορασίδες θα αναφέρουμε το ρόστερ εκείνης της ομάδας:
(Προπονητής: Σάκης Αλμασίδης) Κιουρσίδου Ελένη, Μαλαματάρη Άντα, Μαλαματάρη Μαρία, Δουλγερίδου Μαρία, Ξενίδου Τάνια, Αχρέτη Θένια, Ασλανίδου Γεωργία, Καρύμποβα Χριστίνα, Κεσίδου Θεοδώρα, Πετρίδου Βάσω, Καλομοίρη Μαρία, Αγαθού Κική, Δουλγερίδου Νατάσα, Μαστροπέρου Ελένη.
Στα τμήματα μίνι αγοριών και κοριτσιών αντίστοιχα προπονητές ήταν ο Γιάννης Κιουρσίδης και ο Σάκης Αλμασίδης. Η αύξηση του αριθμού των παιδιών συνεχίστηκε για μια ακόμη χρονιά και αυτό ήταν ένα ευχάριστο πρόβλημα για τη διοίκηση που όμως αντιμετώπιζε πλέον σοβαρό πρόβλημα στη λειτουργία όλων αυτών των τμημάτων.
Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τηλεφωνικού καταλόγου
Τα πρώτα σύννεφα εμφανίζονται
Το τέλος της αγωνιστικής περιόδου βρήκε τη διοίκηση να αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα σε όλους τους τομείς. Οι συναντήσεις στα γραφεία του συλλόγου ήταν αρκετές και πολύ χρονοβόρες. Το οικονομικό άνοιγμα της περασμένης χρονιάς ήταν ένα σοβαρό ζήτημα.
Η δυσαρέσκεια προς ορισμένους παίκτες της ομάδας που εμφάνισαν τον κακό εαυτό τους ήταν επίσης μια δυσάρεστη εξέλιξη.
Όμως το κυριότερο πρόβλημα που βασάνιζε όλους ήταν ότι η φήμη που ήθελε το κλειστό γυμναστήριο, με απόφαση Δημάρχου να αλλάζει έδρα και να μεταφέρεται στη Γέφυρα.
Επικράτησε θυμός και απογοήτευση και αποφασίστηκε να κλειστεί μια συνάντηση με τον ίδιο το Δήμαρχο αυτοπροσώπως. Η συνάντηση αυτή έγινε και παραβρέθηκαν εκ μέρους της Α.Κ.Ε.Μ. σύσσωμο το διοικητικό συμβούλιο ενώ από την άλλη πλευρά ήταν παρόντες ο Δήμαρχος κ. Αριστείδης Αραμπατζής και ο πρόεδρος της τοπικής κοινότητας κ. Νίκος Κοκκινόπουλος.
Το κλίμα στη συνάντηση δεν ήταν ευχάριστο και ο δήμαρχος Αραμπατζής ξεκαθάρισε ρητά και κατηγορηματικά ότι το κλειστό γυμναστήριο επρόκειτο να κατασκευαστεί στη Γέφυρα. Είχε μάλιστα δημοπρατηθεί το έργο και ήταν στη φάση της υλοποίησης. Ο πρόεδρος του χωριού κράτησε ουδέτερη στάση.
Οι άνθρωποι της διοίκησης της ομάδας έφυγαν απογοητευμένοι. Ήταν το τέλος ενός ονείρου που κρατούσε ζωντανή όλη την προσπάθεια τόσων ανθρώπων. Πάνω από εκατό παιδιά που ασχολούνταν με το μπάσκετ στη Νέα Μεσημβρία θα συνέχιζαν να αθλούνται στο ανοιχτό γηπεδάκι κάτω από τις ίδιες αντίξοες συνθήκες.
Μέσα σε όλη αυτή τη δίνη των προβλημάτων, το μέλλον της ομάδα σε όλα τα τμήματα έμοιαζε αβέβαιο. Η φλόγα των προηγούμενων ετών κόντευε να σβήσει.
Οι παίκτες παρακολουθούσαν βουβοί τις εξελίξεις και περίμεναν να δουν τη συνέχεια. Ο προπονητής Γιώργος Τραχανάς κρατούσε συνεχώς επαφή και έκανε τον προγραμματισμό της προετοιμασίας για την επόμενη αγωνιστική περίοδο.
Ούτε κατά διάνοια πέρασε από το μυαλό του να ενδώσει στις προτάσεις που δεχόταν από πολλές ομάδες για να εργαστεί αλλού.
Ελπίδες Μεσημβρίας – Αγίου Αθανασίου
Συνεργασία με τον ΑΟΚ Αγίου Αθανασίου
Σαν κεραυνός εν αιθρία ξέσπασε ένα απόγευμα μια πρόταση από έναν φίλο από τα παλιά: το Θόδωρο Χατζηαποστόλου, τον άνθρωπο που είχε συνδέσει το όνομά του με το μπάσκετ του Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου πολλά χρόνια πριν και τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε πάρα πολλά προβλήματα στη στελέχωση της ομάδας του.
Το κλειστό που επρόκειτο να γίνει στο προαύλιο του σχολείου στον Άγιο Αθανάσιο καθυστερούσε πάρα πολύ και οι άνθρωποι της διοίκησης της ομάδας μπάσκετ είχαν αγανακτήσει.
Αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν τόσο οικονομικά όσο και οργανωτικά. Μπροστά στο φάσμα της αυτοδιάλυσης πήραν την απόφαση να προτείνουν στη διοίκηση της ομάδας μας μια συνεργασία – συγχώνευση των δύο συλλόγων ούτως ώστε να σχηματιστεί ένα αξιόλογο ρόστερ και η ομάδα που θα προκύψει να πρωταγωνιστήσει στο επερχόμενο πρωτάθλημα με πολύ μικρό μπάτζετ και με μεγαλύτερες οικονομικές δυνατότητες.
Οι διοικήσεις των δύο συλλόγων έκαναν δύο συναντήσεις στα γραφεία της Α.Κ.Ε.Μ. και το αρχικά μουδιασμένο κλίμα που επικρατούσε άρχισε να φτιάχνει.
Από τον Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου στις συναντήσεις βρέθηκαν ο Θόδωρος Χατζηαποστόλου μαζί με τον πατέρα του Παράσχο και ο Άκης Γερασιμίδης που ήταν αρχικά επιφυλακτικός και στη συνέχεια αρνητικός.
Από την πλευρά της Α.Κ.Ε.Μ. στις συζητήσεις συμμετείχε όλο το μέχρι πρότινος διοικητικό συμβούλιο: ο Νίκος Ζεϊμπέκης, ο Θεόφιλος Δαμάσκος, ο Ζαφείρης Δέλλιος, ο Νίκος Χριστοφής, ο Ηλίας Ηλιάδης, ο Σωτήρης Κιουρσίδης και ο Φώτης Ιωάννου.
Τέθηκαν θέματα όπως η ονομασία της νέας ομάδας (το σοβαρότερο), η έδρα της (διεύθυνση γραφείων), τα χρώματα των εμφανίσεων, η διάρθρωση του νέου διοικητικού συμβουλίου, τα τμήματα υποδομών, το οικονομικό, η στελέχωση των τμημάτων και κυρίως του ανδρικού καθώς πλέον ο αριθμός των παικτών του συνολικού ρόστερ ξεπερνούσε του 22 και πολλά άλλα πολύ σοβαρά ζητήματα.
Οι διοικήσεις των δύο ομάδων κατάφεραν με πολύ υπομονή να βρουν λύσεις και να συμφωνήσουν σε όλα. Με εξαίρεση τον Άκη Γερασιμίδη όλοι οι υπόλοιποι αποτέλεσαν το νέο διοικητικό συμβούλιο μιας πανίσχυρης πλέον ομάδας που θα έμπαινε στο νέο πρωτάθλημα συνδυάζοντας την εμπειρία και τον ενθουσιασμό.
Μάλιστα η νέα διοίκηση προχώρησε σε μια ακόμη πιο πρωτοποριακή κίνηση: τη δημιουργία μιας δεύτερης ομάδας στην οποία θα αγωνιζόταν οι παίκτες μικρότερης ηλικίας αλλά και αυτοί που δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν το ρυθμό των προπονήσεων της πρώτης ομάδας. Οι ομάδες που ξεκίνησαν την προετοιμασία τους λίγες μέρες αργότερα ήταν:
α) Η Αθλητική Ένωση Μεσημβρίας Αγίου Αθανασίου (Α.Ε.Μ.Α.) που είχε χρώματα μπλε / άσπρο, προπονητή το Γιώργο Τραχανά και ρόστερ τους εξής παίκτες: Σαβλάκης Στέφανος, Τσιτσινάκης Γιάννης, Δημητριάδης Μιχάλης, Κιουρσίδης Γιάννης, Μποτζώρης Δημήτρης, Ματακιάς Στέλιος, Άνδρας Χρήστος, Κουρουτζίδης Κώστας, Τζελέπης Γιώργος, Σπύρος Τζίβας (αποκτήθηκε από τον Α.Ο. Σταυρούπολης) και Ζυρίδης Παύλος. Σ΄ αυτούς προστέθηκαν ο Σάκης Ρίγγος, ο Γιώργος Σιδερίδης και ο Θοδωρής Σαρητσιώτης.
Ο πρώτος ήταν αυτός που θα κάλυπτε τη θέση του πλέι μέϊκερ καθώς λίγες μέρες νωρίτερα είχαμε την αποχώρηση του Μπάμπη Ασλανίδη και μάλιστα με επεισοδιακό τρόπο.
Ο παίκτης αυτός με καταγωγή από τα Γρεβενά κέρδισε γρήγορα τις εντυπώσεις σε κάθε επίπεδο. Μπορούμε να πούμε ότι αποτέλεσε το συνδετικό κρίκο ανάμεσα στα δύο «στρατόπεδα» χάρις στο αστείρευτο χιούμορ του αλλά και τον πολύ καλό χαρακτήρα του.
Ο Γιώργος Σιδερίδης έπαιζε στο Μέγα Αλέξανδρο Καλοχωρίου και αυτοπροτάθηκε στην διοίκηση της ομάδας μας θέλοντας να παίξει σε μια ομάδα που επρόκειτο να κάνει πρωταθλητισμό.
Ο Θοδωρής Σαρητσιώτης ήρθε στην ομάδα πραγματοποιώντας την επιθυμία του. Κάτοικος Χαλάστρας ο ίδιος, έχοντας συγγενείς στη Νέα Μεσημβρία έβλεπε ως αντίπαλος την οργάνωση και λειτουργία της Α.Κ.Ε.Μ. και θέλησε να έρθει να αγωνιστεί έστω και στην καινούργια τάξη πραγμάτων που είχε πλέον δημιουργηθεί. Η θέση του ήταν φόργουωρντ.
β) Οι Ελπίδες Μεσημβρίας – Αγίου Αθανασίου είχε χρώματα κόκκινο / άσπρο, προπονητή τον Κώστα Τσελεμπή και ρόστερ τους εξής: Ασλανίδης Νότης, Ασλανίδης Στέλιος, Χριστάνης Παναγιώτης, Ζαχαρής Περικλής, Αλμασίδης Σάκης, Θεοδωρίδης Ηλίας, Γκατζάλης Κώστας, Στάμογλου Κώστας, Δουλγερίδης Χρήστος, Στάμογλου Γιώργος, Τσιρέκας Κώστας, Χατζόπουλος Γιώργος, Χατζηαποστόλου Θόδωρος, Τσιρέκας Αλέξης, Γκεβρέκης Ανέστης.
Η Αθλητική Ένωση Μεσημβρίας / Αγ. Αθανασίου κατέβηκε στο πρωτάθλημα με το καταστατικό και την επωνυμία της Α.Κ.Ε.Μ. ενώ οι Ελπίδες Μεσημβρίας / Αγίου Αθανασίου με το καταστατικό και την επωνυμία του Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου. Και οι δύο ομάδες θα συμμετείχαν στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας.
Η κίνηση αυτή από κάποιους που δεν γνώριζαν ποια ήταν η κατάσταση που επικρατούσε εκείνες τις μέρες κατηγορήθηκε. Ο αριθμός των φιλάθλων μειώθηκε σημαντικά. Από τον Άγιο Αθανάσιο δεν ερχόταν σχεδόν κανένας καθώς η προπαγάνδα που γινόταν είχε νικήσει.
Από την προετοιμασία της ομάδας άρχισαν να υπάρχουν διαρροές και στις δύο ομάδες. Αυτοί όμως που παρέμειναν ως το τέλος ήταν αυτοί που αναφέρθηκαν προηγουμένως.
Η Α.Ε. Μεσημβρίας / Αγίου Αθανασίου (Α.Ε.Μ.Α.) στο πρωτάθλημα πραγματικά διέπρεψε. Από την πρώτη αγωνιστική μπήκε πολύ δυνατά συντρίβοντας όλους τους αντιπάλους της. Ο πρώτος γύρος ολοκληρώθηκε χωρίς καμιά ήττα.
Ο κόσμος άρχισε δειλά – δειλά να επιστρέφει στις κερκίδες (ελάχιστοι ήταν οι φίλαθλοι από τον Άγιο Αθανάσιο) και όλα έδειχναν ότι η ομάδα θα πετύχει το στόχο της και θα ανέβει στην Α΄ κατηγορία. Βασικοί διεκδικητές των δύο προνομιούχων θέσεων ήταν εκτός από την Α.Ε.Μ.Α. ο Α.Ο. Αμπελοκήπων και το Π.Κ. Μενεμένης.
Χαρακτηριστικό ήταν ότι στον πρώτο γύρο περάσαμε κερδίζοντας εκτός έδρας τον πρώτο με διαφορά 30 περίπου πόντων και το δεύτερο και πάλι εκτός έδρας με διαφορά μόλις 2 πόντων. Το κλίμα στα αποδυτήρια ήταν καλύτερο από κάθε φορά. Πραγματικά όλα ήταν φανταστικά σε κάθε επίπεδο.
Δημοσιεύματα των εφημερίδων της εποχής
Το κοινωνικό πρόσωπο της ομάδας
Μια από τις σημαντικότερες δραστηριότητες της ομάδας ήταν η επίσκεψη λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, των παικτών αλλά και της διοίκησης στο ορφανοτροφείο «Η Μέλισσα». Ήταν μια αξέχαστη εμπειρία για όλους όσους ήταν παρόντες στην απόστολή. Η κίνηση αυτή έγινε ύστερα από προτροπή του Σάκη Ρίγκου.
Λίγες μέρες πριν από τη διακοπή του πρωταθλήματος λόγω Χριστουγέννων και πρωτοχρονιάς ο παίκτης αυτός της ομάδας έδωσε την ιδέα να συγκεντρωθεί από εισφορές των παικτών και διοικούντων ένα χρηματικό ποσό με το οποίο να αγοραστούν παιχνίδια, παραμύθια κλπ τα οποία να χαρίσουν οι ίδιοι οι παίκτες στα παιδιά κάποιου ιδρύματος.
Η διοίκηση ανταποκρίθηκε και έκανε πραγματικότητα τη σκέψη αυτή του Σάκη Ρίγκου ο οποίος όπως είπε όταν ήταν πολύ μικρός βρέθηκε στη θέση των παιδιών αυτών και ήξερε καλύτερα από τον καθένα την αξία αυτής της ενέργειας.
Οι στιγμές που έζησαν όλοι όσοι βρέθηκαν στο ίδρυμα «Μέλισσα» στην επίσκεψη της ομάδας ήταν ανεπανάληπτες. Αυτό το επιβεβαίωσαν και οι υπεύθυνοι του ιδρύματος. Τα μικρά κοριτσάκια ζητούσαν αυτόγραφα από τους παίκτες και έπαιξαν μαζί τους πάνω από ένα δίωρο.
Αξέχαστη η επίσκεψη στο ίδρυμα «Μέλισσα»
Στο δεύτερο γύρο η κατάσταση έγινε πολύ δύσκολη. Κάποιοι τραυματισμοί αλλά και ορισμένες πολύ κακές διαιτησίες μας κόστισαν ορισμένες απρόσμενες ήττες και φτάσαμε τρεις μόλις αγωνιστικές πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος να παλεύουμε για την άνοδο με αντίπαλο μόνο το Π.Κ. Μενεμένης.
Μια ομάδα που είχε τότε προπονητή τον Γιώργο Τουλούμη και πρόεδρο τον Στράτο Βαμβακούδη, έναν παράγοντα πολύ έμπειρο που είχε πολλές γνωριμίες και δημόσιες σχέσεις τόσο στο χώρο της Ε.ΚΑ.Σ.Θ όσο και στο χώρο της διαιτησίας.
Ο αγώνας με το Π.Κ. Μενεμένης ήταν ένας πραγματικός τελικός. Ο νικητής θα ανέβαινε στην Α΄ κατηγορία. Δυστυχώς λίγο το παρασκήνιο, λίγο το άγχος και η απειρία των παικτών μας αλλά κυρίως μια ανεξήγητα κακή διαιτησία των κυρίων Παραλικίδη και Παπαδόπουλου στέρησαν από την ομάδα μας τη νίκη.
Με 4 παίκτες στον πάγκο με 5 φάουλ αλλά και με ένα απίθανο σφύριγμα στη λήξη του αγώνα από τον κ. Παραλικίδη η Α.Ε.Μ.Α. έχασε τον αγώνα με σκορ 64 – 65 και μαζί και την άνοδο.
Συγκεκριμένα 20 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη της αναμέτρησης με το σκορ 64-65 εις βάρος μας έχουμε την τελευταία επίθεση. Μετά την προγραμματισμένη κίνηση των παικτών η μπάλα έφτασε στον Χρήστο Άνδρα σε πλάγια θέση (απ΄ όπου ήταν σχεδόν πάντα εύστοχος) κι αυτός επιχείρησε σουτ 2 πόντων εύστοχο.
Ο διαιτητής ακύρωσε το καλάθι ισχυριζόμενος ότι ο Άνδρας πατούσε γραμμή κάτι που όπως έδειξε και το βίντεο (Βεργίνα TV) δεν συνέβη. Ο κ. Παραλικίδης μπέρδεψε τη γραμμή του άουτ με τη γραμμή του τρίποντου την οποία ο παίκτης μας πατούσε με το πίσω μέρος του πέλματός του.
Οργή, κατήφεια, απογοήτευση ήταν αυτά που επικρατούσαν στις τάξεις του συλλόγου. Κανένας δεν μπορούσε να το συνειδητοποιήσει για πολλές μέρες. Για μια ακόμη φορά αστάθμητοι παράγοντες έγιναν η αιτία να χάσει η ομάδα μας την άνοδο.
Οι Ελπίδες Μεσημβρίας / Αγίου Αθανασίου είχαν άλλο στόχο: Την απόκτηση εμπειριών για τους παίκτες, και οι ικανότεροι από αυτούς την επόμενη χρονιά θα μπορούσαν να μεταπηδήσουν στην Α.Ε.Μ.Α. αλλά και αντίστροφα.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία η ομάδα αυτή δεν κατάφερε να πείσει για κάτι καλό. Η αποχώρηση των περισσότερων παικτών από τον Άγιο Αθανάσιο (μόνο ο Γιώργος Χατζόπουλος παρέμεινε ως το τέλος), ο σοβαρός τραυματισμός του Ηλία Θεοδωρίδη (βαρύ διάστρεμμα) αλλά και η αποχώρηση λόγω στρατιωτικής θητείας του Σάκη Αλμασίδη έκαναν το έργο του προπονητή Κώστα Τσελεμπή πάρα πολύ δύσκολο.
Όρθιοι: Ηλιού Τόνης, Κοτσερίδης Ιορδάνης, Μπίκος Κώστας, Δεμερτζής Δημήτρης, Αγαθός Αποστόλης, Τσιρέκας Αλέξης, Αλμασίδης Σάκης, Χατζηαντωνίου Γιάννης (προπονητής) Καθιστοί: Ζαφειρίου Αριστείδης, Χριστοφής Κώστας, Ζαφειρίου Βασίλης, Βασιλείου Νίκος, Χατζηαντωνίου Κώστας, Ζυρίδης Παύλος, Στάμογλου Γιώργος
Στα τμήματα υποδομής είχαμε αρκετές ανακατατάξεις:
Στο εφηβικό τμήμα προπονητής ανέλαβε ο Γιάννης Κιουρσίδης. Ορισμένοι από τους παίκτες που βρίσκονταν στο ρόστερ της ομάδας ήταν: ο Δημήτρης Δεμερτζής, ο Παύλος Ζυρίδης, ο Γιώργος Τζελέπης, ο Χρυσός Στάμογλου, ο Βασίλης Νικολαϊδης, ο Αλέξης Τσιρέκας, ΄Άκης Χασαπίδης και ο Θανάσης Κόμαρης. Αγωνιστικά τα αποτελέσματα στην προκριματική φάση των ομίλων ήταν 3 νίκες και 7 ήττες.
Στο τμήμα παίδων τα πράγματα ήταν λίγο καλύτερα. Με συνολικό απολλογισμό 5 νίκες και 4 ήττες πήραμε την 4η θέση στον όμιλο αλλά δεν περάσαμε στην επόμενη φάση. Προπονητής και σ΄ αυτό το τμήμα ήταν ο Γιάννης Κιουρσίδης.
Το τμήμα κορασίδων είχε πλέον καθιερωθεί και λειτουργούσε κανονικά. Τα κορίτσια άρχισαν πλέον να ξέρουν τις θέσεις τους και αποκτούσαν συνεχώς εμπειρίες.
Προπονητής ανέλαβε ο Γιάννης Τσιτσινάκης και για πρώτη φορά αυτή η ολοκαίνουργια ομάδα πέτυχε 4 νίκες που πανηγυρίστηκαν ανάλογα.
Στα μικρά τμήματα υποδομής η προσπάθεια συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό. Οι εγγραφές παιδιών, αγοριών και κοριτσιών συνεχίστηκαν και έφτασαν σε απίστευτα μεγέθη.
Πενήντα δύο παιδιά συμμετείχαν στα τμήματα μίνι αγοριών και κοριτσιών όπου προπονητές ήταν ο Γιάννης Κιουρσίδης και ο Γιάννης Τσιτσινάκης.
Οικονομικά η νέα ομάδα δεν στηρίχτηκε ιδιαίτερα από τον κόσμο. Ιδιαίτερα οι φίλαθλοι από τον Άγιο Αθανάσιο, με φανερή επιρροή από κάποιους ακραίους τοπικιστές εκτός από αδιαφορία έδειξαν και εχθρότητα.
Με πολύ μεγάλο κόπο καταγράφηκαν όλα τα τηλέφωνα της Νέας Μεσημβρίας, του Ξηροχωρίου και του Αγίου Αθανασίου σε ένα τηλεφωνικό κατάλογο με σκοπό από τις πωλήσεις να συγκεντρωθεί ένα ποσό για να καλυφθούν κάποιες ανάγκες.
Ήταν μια ανάσα προκειμένου να ολοκληρωθεί η χρονιά. Στο εξώφυλλο υπήρχαν οι φωτογραφίες των δύο ανδρικών ομάδων και στο οπισθόφυλλο τα τμήματα υποδομών.
Απίστευτο: Η Νέα Μεσημβρία το μόνο χωριό 3.500 κατοίκων χωρίς κλειστό γυμναστήριο
Ένα ακόμη ξεχωριστό γεγονός ήρθε να συμπληρώσει το παζλ εκείνης της χρονιάς. Ένα γεγονός που ήταν το «κερασάκι στην τούρτα» και ήρθε να ολοκληρώσει με τον πιο οδυνηρό τρόπο το τέλος της πορείας της Α.Κ.Ε. Μεσημβρίας.
Από το πουθενά εμφανίστηκε μια πολύ αξιόλογη ευκαιρία (τελευταία ίσως) για την ανέγερση κλειστού γυμναστηρίου στη Νέα Μεσημβρία.
Ο Αλέξανδρος Δουλγερίδης ενημέρωσε τα μέλη της διοίκησης ότι μια κατασκευαστική εταιρία είχε έτοιμο ένα κλειστό γυμναστήριο (σιδηροκατασκευή σκελετού και πάνελ) και λόγω ακύρωσης της παραγγελίας (προορίζονταν για το χωριό Φιλώτας Φλώρινας) μπορούσε να το διαθέσει στη μισή σχεδόν τιμή. Επρόκειτο για μια φοβερή ευκαιρία. Πολύ γρήγορα όμως ήρθε για δεύτερη φορά η προσγείωση με την πραγματικότητα.
Η δημοτική αρχή απάντησε και πάλι αρνητικά στην όλη πρόταση. Μάλιστα όταν ζητήθηκε η παραχώρηση δημοτικής έκτασης για την περίπτωση που ξεκινούσε μια εθελοντική προσπάθεια από το διοικητικό συμβούλιο της ομάδας, μέσα από διάφορες δραστηριότητες για οικονομική ενίσχυση, η απάντηση που ήρθε ήταν θετική αλλά ο προτεινόμενος χώρος ήταν κάπου ανάμεσα στη Νέα Μεσημβρία και τον Άγιο Αθανάσιο ενώ υπήρχε και ο όρος ότι στο νέο γυμναστήριο τη διαχείριση θα έπρεπε να έχει επιτροπή που θα υποδείξει ο Δήμος.
Με συνοπτικές διαδικασίες όλη η διοίκηση της ομάδας παραιτήθηκε. Οι παράγοντες από τον Άγιο Αθανάσιο αποχώρησαν και συνέχισαν την πορεία του Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου (πήραν και πάλι τη θέση των Ελπίδων που είχαν υποβιβαστεί στη Γ΄ κατηγορία).
Στις εκκλήσεις που έγιναν προς όλους για βοήθεια και υποστήριξη δεν απάντησε κανείς.
Τα μέλη της διοίκησης δεν είχαν ούτε το κουράγιο αλλά ούτε και τη δύναμη να συνεχίσουν την προσπάθεια, ενώ ο Θεόφιλος Δαμάσκος αντιμετώπιζε ένα πολύ σοβαρό οικογενειακό πρόβλημα που έκανε αδύνατη τη συνέχιση της παρουσίας του στην ομάδα.
Έτσι ήρθε μοιραία η διακοπή της λειτουργίας του σωματείου που δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα της νέας αγωνιστικής περιόδου.
2013-2014 Όρθιοι: Ηλιού Τόνης, Στάμογλου Γιώργος, Μπίνας Γιάννης, Μπρούσαλης Γιάννης, Κιουρσίδης Γιάννης, Αλμασίδης Σάκης, Τσιρέκας Αλέξης, Τσελεμπής Κώστας (προπονητής) Καθιστοί: Αντωνιάδης Νίκος, Χριστοφής Κώστας, Θεοδωρίδης Ηλίας, Στάμογλου Κώστας, Οικονομάκος Μιχάλης, Ζυρίδης Παύλος, Χουρμουζηίδης Κώστας, Αγαθός Αποστόλης
Η Α.Κ.Ε.Μ. ξενιτεύεται
Τον Μάϊο του 2004 μια παρέα φίλων, ανάμεσά τους ο Τάσος Κωνσταντινίδης και ο Μάκης Κανέλης ήρθαν σε επαφή με το Θεόφιλο Δαμάσκο με σκοπό την επαναλειτουργία της Α.Κ.Ε.Μ. από αυτούς.
Επρόκειτο για την ακρίβεια για δώδεκα ως δεκατρείς αστυνομικούς που αναζητούσαν μια «στέγη» για να αναδείξουν το ταλέντο τους στο άθλημα. Μετά από ώριμη σκέψη ο Θεόφιλος Δαμάσκος με τη σύμφωνη γνώμη του Ζαφείρη Δέλλιου αποφάσισε να παραχωρήσει το καταστατικό αλλά και όλα τα απαραίτητα έγγραφα (βιβλία συνελεύσεων, αποδείξεις πληρωμών, σφραγίδα, κλπ) στο Μάκη Κανέλη που θα είχε διπλό ρόλο, πρόεδρος – προπονητής.
Μοναδικοί όροι που τέθηκαν ήταν ότι σε οποιαδήποτε στιγμή παρουσιαστεί διοικητικό σχήμα προερχόμενο από τη Νέα Μεσημβρία που θα θελήσει να αναλάβει την ομάδα αυτό θα γινόταν άμεσα.
Επίσης στο πενταμελές διοικητικό συμβούλιο θα υπήρχαν 3 τουλάχιστον μέλη από τη Νέα Μεσημβρία. Με την κίνηση αυτή αποφεύχθηκε η διαγραφή της Α.Κ.Ε.Μ. από τα μητρώα της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. κάτι πολύ σοβαρό γιατί αν στο μέλλον εμφανιζόταν κάποιος που είχε τη διάθεση να επαναλειτουργήσει την ομάδα η διαδικασία θα ήταν απλούστερη και όλη η υποδομή τόσων χρόνων δεν θα πήγαινε εντελώς χαμένη. Έτσι η Α.Κ.Ε.Μ. συνέχισε την πορεία της.
Τα επόμενα χρόνια λοιπόν και μέχρι την άνοιξη του 2011 ο Μάκης Κανέλης και μια παρέα φίλων, ως επί το πλείστον αστυνομικών διατήρησαν την ομάδα σε πολύ καλό επίπεδο αγωνιστικά.
Πολύ γρήγορα η Α.Κ.Ε.Μ. επανήλθε στη Β΄ κατηγορία (είχε υποβιβαστεί στη Γ΄ καθώς δεν κατέβηκε στο πρωτάθλημα της σαιζόν 2003 – 2004) και το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ήταν εκεί τερματίζοντας τις περισσότερες φορές λίγο πάνω από τη μέση του βαθμολογικού πίνακα. Ελάχιστη ως ανύπαρκτη ήταν η παρουσία παραγόντων και φιλάθλων από τη Νέα Μεσημβρία.
Το μπάσκετ στη Ν. Μεσημβρία στην πλήρη απαξίωση
Το μπάσκετ που τόσο αγαπήθηκε τα προηγούμενα χρόνια απαξιώθηκε εντελώς από όλους. Το ανοιχτό γήπεδο ερήμωσε και πάλι.
Ο φωτισμός έπαψε να λειτουργεί καθώς το παλιό γυμναστήριο όπου βρισκόταν η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος κατεδαφίστηκε.
Τα περισσότερα κιγκλιδώματα αφαιρέθηκαν εξυπηρετώντας τις ανάγκες του ποδοσφαιρικού συλλόγου ενώ αυτά που απέμειναν σκούριασαν και ήταν πλέον επικίνδυνα για τους τολμηρούς που αποφάσιζαν να παίξουν μπάσκετ.
Η παρακμή του αθλήματος σε όλη την Ελλάδα σε άμεση σχέση με την οικονομική κρίση που έκανε την εμφάνισή της στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα έπαιξαν καταλυτικό ρόλο σ΄ αυτή την δυσάρεστη εξέλιξη.
Κάτω από την «ομπρέλα» του Α.Ο.Μ. – Νέα εποχή
Όπως όμως ο φοίνικας έτσι και το μπάσκετ της Νέας Μεσημβρίας αναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του. Τι κι αν η Α.Κ.Ε.Μ. ήταν «ξενιτεμένη» και αγωνίζονταν σε άλλες πολιτείες. Αυτό δεν πτόησε δύο νέους που οραματίστηκαν την ύπαρξη μιας ομάδας μπάσκετ. Ήταν ο Γιώργος Στάμογλου και ο Κώστας Χριστοφής.
Δύο από τους παίκτες της πάλαι ποτέ Α.Κ.Ε.Μ. που αφού πέρασαν κάποτε από όλα τα στάδια της ομάδας, από το μίνι αγοριών ως το ανδρών, αποφάσισαν να ξαναζωντανέψουν το αδικημένο άθλημα στο χωριό τους.
Η Α.Κ.Ε.Μ. το Μάϊο του 2011, όταν ο Γιώργος Στάμογλου και ο Κώστας Χριστοφής έπαιρναν την απόφαση για την λειτουργία ομάδας μπάσκετ, βρισκόταν στην Β΄ κατηγορία πράγμα που καθιστούσε πολύ δύσκολη την ενσωμάτωση των νέων και άπειρων υποψηφίων παικτών σε ρυθμούς και επίπεδο τόσο ψηλό.
Στο θέμα αυτό παρουσιάστηκε αρχικά ένα σοβαρό πρόβλημα. Ευτυχώς όμως ο Θεόφιλος Δαμάσκος, ο παλιός παράγοντας της Α.Κ.Ε.Μ. την εποχή εκείνη ήταν γενικός γραμματέας στον Α.Ο. Μεσημβρίας, της ποδοσφαιρικής ομάδας του χωριού και τα πράγματα βρήκαν το δρόμο τους.
Βάσει του καταστατικού του Α.Ο.Μ. προβλεπόταν η δυνατότητα λειτουργίας τμήματος μπάσκετ. Έτσι λοιπόν πάρθηκε η απόφαση να ξεκινήσει νέα ομάδα από την τελευταία τη τάξει κατηγορία της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. που ήταν η Γ 2. Έτσι θα μπορούσαν να αγωνιστούν σ΄ αυτήν ακόμη και οι πιο άπειροι παίκτες αλλά και αυτοί που είχαν σταματήσει το μπάσκετ πριν από αρκετά χρόνια.
Η όλη προσπάθεια αγκαλιάστηκε με πολύ μεγάλο ενθουσιασμό και χαρά από τους παίκτες που επρόκειτο να ενσωματωθούν στην ομάδα αλλά και από τους φίλους και γνωστούς τους.
Υπήρξε ένα κλίμα πολύ οικογενειακό. Οι παλαιότεροι ένιωσαν αρχικά μια έντονη συναισθηματική φόρτιση καθώς ήρθαν στο μυαλό τους στιγμές και πρόσωπα του παρελθόντος.
Ο Γιώργος Στάμογλου και ο Κώστας Χριστοφής έτρεξαν όλα τα θέματα της νέας ομάδας. Ήταν ταυτόχρονα παίκτες αλλά και παράγοντες. Δίπλα τους στάθηκαν ο Σάκης Αλμασίδης, ο Τόνης Ηλιού, ο Κώστας Στάμογλου και ο Κώστας Τσιρέκας που από την πρώτη στιγμή δήλωσαν παρόν.
Επίσης στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν από τους παλαιότερους ο Αλέξης Τσιρέκας, ο Παύλος Ζυρίδης αλλά και ο Δημήτρης Δεμερτζής. Όλοι αυτοί αποτέλεσαν το βασικό κορμό του Α.Ο.Μ. μπάσκετ.
Στα πρώτα έξοδα όλοι οι παίκτες της ομάδας έβαλαν το χέρι στην τσέπη και μοιράστηκαν το ποσό. Η κίνηση αυτή από μόνη της λέει πολλά.
Πληρώθηκε η εγγραφή της ομάδας στην Ε.ΚΑ.Σ.Θ. και με την οικονομική ενίσχυση διάφορων φίλων αγοράστηκαν οι μπάλες και το αθλητικό υλικό που χρειαζόταν.
Ο Κώστας Τσιρέκας κατάφερε να αποσπάσει μια χορηγία με τα χρήματα της οποίας αγοράστηκαν στολές και η ομάδα ήταν σχεδόν έτοιμη.
Το δύσκολο ρόλο του προπονητή ανέλαβε ο Γιάννης Χατζηαντωνίου, ο καθηγητής γυμναστικής του Γυμνασίου – Λυκείου ο οποίος ανταποκρίθηκε αμέσως στην πρόσκληση που του έκαναν οι δύο παίκτες – παράγοντες της ομάδας και μάλιστα εθελοντικά.
Έμενε να βρεθεί το γήπεδο που θα δηλωθεί ως έδρα. Έγιναν κάποιες συζητήσεις με τους αρμόδιους που διαχειρίζονταν το κλειστό του Αγίου Αθανασίου αλλά απέβησαν άκαρπες. Οι ώρες που ήταν διαθέσιμες για προπόνηση ήταν απαγορευτικές.
Έτσι έγινε η ίδια πρόταση στη διοίκηση του Μακεδονικού Γέφυρας όπου υπήρχε ευνοϊκότερη μεταχείρηση αλλά και αρκετές ώρες. Η νεοσύστατη ομάδα μπάσκετ με το νέο της πλέον όνομα, Α.Ο. Μεσημβρίας είχε πλέον ό,τι χρειαζόταν για να ξεκινήσει την πορεία της στο πρωτάθλημα της Γ 2 κατηγορίας.
Από την πορεία της Α.Κ.Ε.Μ. από το 2005 ως την άνοιξη του 2011. Μια περίοδος που μια παρέα φίλων που δεν έχουν καμιά σχέση με τη Νέα Μεσημβρία διατηρούν την ομάδα στα σαλόνια της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. έχοντας μάλιστα αξιόλογες επιτυχίες αλλά και θαυμαστή πορεία. Χάρις σε όλους αυτούς που συμμετείχαν στην προσπάθεια αλλά κυρίως χάρις στο Μάκη Κανέλη η Α.Κ.Ε.Μ. συνέχισε να υπάρχει για έξι χρόνια
Ο Θεόφιλος Δαμάσκος υποσχέθηκε ότι θα βοηθήσει σε ότι του ζητηθεί αλλά λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων τόσο επαγγελματικών όσο και στο ποδόσφαιρο όπου ασχολούνταν δύο χρόνια νωρίτερα. Στους αγώνες ήταν πάντα στον πάγκο. Οι φίλαθλοι αν και το γήπεδο της Γέφυρας ήταν ομολογουμένως αρκετά μακριά στήριξαν την προσπάθεια με την παρουσία τους και το χειροκρότημα τους.
Η τραγική ειρωνεία ήταν ότι ένα γήπεδο που με άλλες συνθήκες θα κοσμούσε τη Νέα Μεσημβρία και θα έδινε τεράστιες δυνατότητες για άθληση και ψυχαγωγία στους νέους του χωριού, σήμερα ήταν στη Γέφυρα.
Για να κάνει προπόνηση η ομάδα θα πρέπει καταρχήν να πάρει την άδεια από τους διαχειριστές – παράγοντες του Μακεδονικού Γέφυρας, να διανύσουν οι παίκτες με δικό τους μέσο 15 χιλιόμετρα και στη συνέχεια να προπονηθούν σε ένα γήπεδο που τη χειμερινή περίοδο το κρύο είναι πιο τσουχτερό από ότι σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου.
Αυτό το οπωσδήποτε λυπηρό γεγονός δυστυχώς δεν συγκίνησε ποτέ τους αρμόδιους ανευθυνοϋπεύθυνους παράγοντες της πολιτικής ζωής του τόπου μας.
Στην πρώτη παρουσία του στα αθλητικά δρώμενα του μπάσκετ της περιοχής, ο Α.Ο.Μ. είχε μια αξιόλογη εμφάνιση και κατέλαβε την 5η θέση ανάμεσα σε οκτώ ομάδες. Στην πρώτη θέση τερμάτισε ο Π.Α.Ο.Κ. Κυμίνων/Μαλγάρων, στη δεύτερη ο Α.Σ. Όλυμπος, στην Τρίτη ο Μ.Α.Σ. Αγχιάλου, στην τέταρτη ο Άγιος Γεώργιος Νεοχωρούδας, πέμπτος όπως είπαμε ο Α.Ο. Μεσημβρίας, έκτοι οι Μύθοι Χαλάστρας, έβδομη η Α.Ε.Κ. Αγίου Αθανασίου και στην τελευταία θέση ο Πρωτέας Κόρδελιού.
Η πρώτη εμφάνιση του Α.Ο.Μ. στέφθηκε από επιτυχία και όλοι ήταν ικανοποιημένοι. Το καλοκαίρι του 2012 οι δύο οργανωτές της νέας ομάδας πήραν ορισμένες αποφάσεις αρκετά σημαντικές. Στη θέση του προπονητή προσελήφθη ο πολύ έμπειρος Ανδρέας Οκλαλιώτης.
Ένας άνθρωπος που πριν πολλά χρόνια είχε μεγάλη αντιπαράθεση και τρομερή κόντρα με την Α.Κ.Ε.Μ. στα πέτρινα χρόνια των ανοιχτών γηπέδων.
Όμως επειδή ο αθλητισμός ενώνει όλα αυτά τα ταμπού ξεπεράστηκαν από όλους και ο Ανδρέας Οκλαλιώτης ανέλαβε το τιμόνι της ομάδας με συνοδηγό τον ακούραστο Γιάννη Χατζηαντωνίου που θα συνέχιζε να προσφέρει ανιδιοτελώς τις πολύτιμες υπηρεσίες του.
Η έδρα της ομάδας παρέμεινε στο κλειστό της Γέφυρας ενώ έγιναν ορισμένες σημαντικές προσθήκες στο ρόστερ της ομάδας. Νέα πρόσωπα ήταν:
α) Ο Γιάννης Μπρούσαλης από το Βαθύλακκο, ένας πολύ δυνατός σέντερ με θητεία στο Σμυρναϊκό Βαθυλάκκου, το Μακεδονικό Γέφυρας αλλά και τον Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου.
β) Ο Δημήτρης Καρυπίδης που αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ αλλά επαγγελματικοί λόγοι δεν του επέτρεψαν να συνεχίσει την παρουσία του στην ομάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα.
γ) Ο Χρήστος Τολιόπουλος που κλήθηκε από τον Ανδρέα Οκλαλιώτη να καλύψει τη θέση του πλέι μέικερ η παρουσία του όμως ήταν εξαιρετικά μικρή χρονικά.
Στη δεύτερη παρουσία του Α.Ο.Μ. στο πρωτάθλημα της Γ 2 κατηγορίας η ομάδα παρουσίασε ακόμη καλύτερες εμφανίσεις δημιουργώντας προσδοκίες στους φίλους που τον ακολουθούσαν πιστά σε κάθε αγώνα.
Αλλά και οι ίδιοι οι παίκτες της ομάδας άρχισαν να πιστεύουν περισσότερο στον εαυτό τους έχοντας περισσότερες απαιτήσεις. Στον πρώτο γύρο οι περισσότεροι αγώνες κρίθηκαν κυριολεκτικά στον πόντο κάτι που δείχνει απειρία αλλά και έλλειψη ψυχραιμίας.
Ο προπονητής δεν μπόρεσε να βοηθήσει περισσότερο και αποχώρησε μια αγωνιστική πριν την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου.
Τα στενά περιθώρια που υπήρχαν τόσο οικονομικά όσο και χρονικά ανάγκασαν την παρέα των μεγαλύτερων και πιο έμπειρων να απευθυνθούν στο Θεόφιλο Δαμάσκο ο οποίος μαζί με τον Γιάννη Χατζηαντωνίου αποφάσισαν να καθίσουν στον πάγκο και να κοουτσάρουν την ομάδα για το υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου.
Ο απολογισμός ήταν αρκετά καλός. Με μαχητικότητα αλλά και πολύ θέληση οι παίκτες έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και πάλεψαν όλα τα εναπομείναντα ματς.
Χαρακτηριστική ήταν η εμφάνιση απέναντι στην ομάδα της Αγχιάλου (μόνο το όνομα υπήρχε από την ομάδα του γειτονικού χωριού καθώς το ρόστερ αποτελούνταν από παίκτες από τη Θεσσαλονίκη με μεγάλη εμπειρία) στο οποίο ο Α.Ο.Μ. έχασε στις λεπτομέρειες και οι παίκτες έφυγαν καταχειροκροτούμενοι από το γήπεδο. Τελικά η ομάδα τερμάτισε στην 7η θέση.
Η επόμενη χρονιά 2013 – 2014 ξεκίνησε με πολλές φιλοδοξίες και όνειρα. Ο Θεόφιλος Δαμάσκος με παρότρυνση του Γιώργου Στάμογλου, του Κώστα Χριστοφή αλλά και των Σάκη Αλμασίδη και Τόνη Ηλιού αποφασίζει να μπει πιο ενεργά στο όλο εγχείρημα.
Έχοντας πλέον ολοκληρώσει τον κύκλο του στο ποδοσφαιρικό τμήμα μετά από την κατάκτηση του πρωταθλήματος στη Β’ κατηγορία της ΕΠΣΜ τον Απρίλιο του 2013 αλλά και την οργάνωση και στελέχωση μιας αξιοζήλευτης ακαδημίας ποδοσφαίρου έχει τον απαραίτητο χρόνο να ασχοληθεί με το αγαπημένο του άθλημα.
Μαζί με το Ζαφείρη Δέλλιο, που επέστρεψε στο χωριό από τη Θεσσαλονίκη όπου διέμενε και το Γιάννη Σιδηρόπουλο σχηματίζουν ένα μικρό διοικητικό σχήμα με σκοπό να οργανώσουν την ομάδα ούτως ώστε να πρωταγωνιστήσει στο νέο πρωτάθλημα.
Πρώτο μέλημα για τη νέα διοίκηση ήταν η πρόσληψη ικανού προπονητή. Ένας παλιός γνώριμος, στην κλήση που του έγινε να επιστρέψει δεν σκέφτηκε ούτε ένα δευτερόλεπτο και απάντησε θετικά.
Ο Κώστας Τσελεμπής ανέλαβε το ρόλο του προπονητή. Ο Γιάννης Χατζηαντωνίου συνέχισε ως βοηθός – γυμναστής αλλά όχι για πολύ καθώς οικογενειακοί λόγοι τον ανάγκασαν να αποχωρήσει.
Στη στελέχωση της ομάδας με παίκτες τηρήθηκε από τη διοίκηση τοπικιστικό πνεύμα. Νέα πρόσωπα στην ομάδα ήταν: Ο Ηλίας Θεοδωρίδης που επέστρεψε στο χωριό από την Αθήνα όπου βρισκόταν τα τελευταία χρόνια.
Ο Γιάννης Κιουρσίδης που πέρασε από πολλές ομάδες από το 2002 που αποχώρησε από την Α.Κ.Ε.Μ. με τελευταίους σταθμούς τον Π.Α.Ο.Κ. Κυμίνων/Μαλγάρων και τον Αστέρα Σίνδου. Ο Γιάννης Μπίνας (ο μικρός αδελφός του παλιού παίκτη της Α.Κ.Ε.Μ. και γιος της Στέλας Καϊξή).
Ο Κώστας Χουρμουζηίδης, ο Κώστας Χασαπίδης και ο Στέλιος Αλμπανίδης που μέχρι το Μάϊο του 2013 έπαιζαν μπάσκετ στο εφηβικό τμήμα του Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου.
Ο Θοδωρής Χατζηαποστόλου από τον Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου και ο Μιχάλης Οικονομάκος από τους Αμπελόκηπους.
Μια ακόμη καινοτομία είναι η αλλαγή της έδρας. Το κλειστό του Αγίου Αθανασίου προσέφερε εκτός από πιο εύκολη πρόσβαση, θέρμανση το χειμώνα αλλά και καλύτερη αντιμετώπιση από τους υπευθύνους.
Οι φίλαθλοι ανταποκρινόμενοι αμέσως στο νέο κάλεσμα έδωσαν βροντερό παρόν στο πρώτο επίσημο ματς της χρονιάς που ήταν ο αγώνας κυπέλου με τον Κρόνο Ευόσμου όπου η αναμενόμενη ήττα (η αντίπαλη ομάδα αγωνίζεται στη Γ 1 με στόχο την κατάκτηση του πρωταθλήματος) δεν πτόησε κανέναν. Αντίθετα η εμφάνιση του Α.Ο.Μ. ήταν ελπιδοφόρα.
Λίγες μέρες αργότερα παρουσιάστηκαν κάποια προβλήματα που πήγαν να ταράξουν το κλίμα και να βγει η ομάδα από την πορεία της.
Τελικά με τη γρήγορη επέμβαση της διοίκησης αλλά και την συγκατάβαση των παικτών η ηρεμία επανήλθε, ο προπονητής Κώστας Τσελεμπής αποχώρησε και τη θέση του πήρε ο Κώστας Γιαννάκαρος.
Ο νέος κόουτς έχει μεγάλη εμπειρία από την παρουσία του στους πάγκους του Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου (Β΄ κατηγορία) αλλά και του Αστέρα Σίνδου (Β΄κατηγορία).
Επίσης ήταν πολύ πετυχημένη η παρουσία του στα τμήματα υποδομών του Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου. Με ένα αρκετά δυνατό ρόστερ για τα δεδομένα της Γ’ 2 κατηγορίας η ομάδα κατέβηκε στο πρωτάθλημα.
Η κερκίδα άρχισε σιγά σιγά να ζεσταίνεται. Όμως δυστυχώς οι συχνοί τραυματισμοί κυρίως αλλά και η έλλειψη εμπειρίας ήταν οι καθοριστικοί λόγοι που δεν επιτεύχθηκε ο στόχος. Ο Α.Ο.Μ. τερμάτισε στην 5η θέση.
Το καλοκαίρι του 2014 ο Άγγελος Κυρκόπουλος, ένας συνεργάτης και φίλος του Κώστα Χριστοφή, του ενός εκ των δύο που επιχείρησαν την επανεκκίνηση του μπάσκετ στη Ν. Μεσημβρία, ήρθε κοντά στην ομάδα εκδηλώνοντας την επιθυμία να αναλάβει προπονητικά καθήκοντα.
Με τρομερή διάθεση να προσφέρει κέρδισε από την πρώτη στιγμή διοίκηση και παίκτες. Το κλίμα άλλαξε και κάποιοι άρχισαν να ζουν αναμνήσεις από τα παλιά. Δεν έλλειψαν νέα πρόσωπα.
Ο Χρήστος Ασλανίδης, ένας γίγαντας από το Πρόχωμα, ο Νούλης Μπίσκας και ο Παναγιώτης Κεραμιδάρογλου από τη Γέφυρα αλλά και δύο έφηβοι από τα Κουφάλια ήρθαν να προστεθούν στο ήδη υπάρχον υλικό.
Η έκπληξη ήρθε από τον παλιό πρόεδρο της ΑΚΕΜ, το Νίκο Ζειμπέκη, φόρεσε τα αγαπημένα του κιτρινόμαυρα και έθεσε τον εαυτό του στην διάθεση του προπονητή. Όλα έμοιαζαν ιδανικά.
Το κλίμα εξαιρετικό και η επαναφορά της έδρας στο κλειστό της Γέφυρας εξυπηρετούσε τις φιλοδοξίες της διοίκησης. Την τέταρτη θέση κατέλαβε ο ΑΟΜ εκείνη την αγωνιστική περίοδο. Σύμφωνα με τις τελικές εκτιμήσεις όλων στο τέλος, οι λόγοι της αποτυχίας ήταν ότι ο κόουτς ζητούσε περισσότερα από αυτά που μπορούσαν οι παίκτες του.
Είναι αυτό που λέμε δηλαδή ότι το μεν πνεύμα πρόθυμο, η σάρκα όμως αδύνατη. Η ιστορία έδειξε ότι ο Άγγελος Κυρκόπουλος τα επόμενα χρόνια με όποια ομάδα ασχολήθηκε είχε εντυπωσιακή πορεία κι έφτασε σε ψηλότερες κατηγορίες και φυσικά δεν μπορεί κανείς να του προσάψει την παραμικρή ευθύνη.
Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου, την άνοιξη του 2015, όλοι όσοι αγαπούσαν το μπάσκετ στη Ν. Μεσημβρία πείστηκαν ότι ομάδα χωρίς τμήματα υποδομής δεν μπορεί να σταθεί και νομοτελειακά έρχεται η στιγμή που σβήνει. Απαραίτητο για την ύπαρξη και λειτουργία αυτών των τμημάτων είναι ένα κλειστό γυμναστήριο. Για μια ακόμη φορά, το όνειρο παρέμεινε όνειρο.
Οι παίκτες που έπαιζαν στην ΑΚΕΜ γίνανε γονείς πλέον, τα παιδιά κάποιων από αυτούς παίζουν μπάσκετ σε γειτονικά χωριά και ακόμη ζουν με την ελπίδα να δουν και στο δικό τους αυτό που δικαιούνται εδώ και 30 χρόνια.
