Θα ξεκινήσουμε με ένα μεγάλο ευχαριστώ…
Για την ανταπόκριση που επιφύλαξαν οι αναγνώστες του axioslife.gr στο πρώτο μέρος του αφιερώματος στην ιστορική ομάδα της Αθλητικής Καλαθοσφαιρικής Ένωσης Μεσημβρίας.
Δια χειρός Θεόφιλου Δαμάσκου οι παλιοί θυμήθηκαν και συγκινήθηκαν ενώ οι νεότεροι έμαθαν για την ομάδα που σε δύσκολα χρόνια προσπάθησε και κατάφερε να αγαπήσει ο κόσμος το μπάσκετ.
Εδώ το πρώτο μέρος του αφιερώματος: (https://axioslife.gr/nea-mesimvria-afieroma-stin-akem-athlitiki-kalathosfairiki-enosi-mesimvrias-a%ce%84-meros/)
Ο λόγος και πάλι στον Θεόφιλο Δαμάσκο, για το δεύτερο από τα τέσσερα μέρη του αφιερώματος για την ΑΚΕΜ (Αθλητική Καλαθοσφαιρική Ένωση Μεσημβρίας).
Η καθιέρωση
Το καλοκαίρι, όπως ήταν προγραμματισμένο αποχώρησαν από την ενεργό δράση ο Ζαφείρης Δέλλιος, ο Στέλιος Κόμαρης και ο Ηλίας Ηλιάδης προσχωρώντας στη διοίκηση καθώς οι υποχρεώσεις άρχισαν να μεγαλώνουν και η οργάνωση ήταν επιβεβλημένη. Ο Γιώργος Ουζουνίδης αποφάσισε να ασχοληθεί περισσότερο με τη διαιτησία (είχε ήδη φτάσει σε αρκετά ψηλό επίπεδο).
Έτσι το ανδρικό τμήμα ανανεώθηκε πλήρως, σε σημείο μάλιστα που οι περισσότεροι παίκτες να αγωνίζονται ταυτόχρονα και στο πρωτάθλημα εφήβων.
Κάποιοι μάλιστα ανήκαν και στο τμήμα παίδων. Νέα πρόσωπα στην ομάδα ήταν ο Θανάσης Τρυφερίδης και ο Παντελής Μισκάκης.
Όμως και στα διοικητικά είχαμε εξελίξεις.
Ένας φίλος απ΄ τα παλιά, ο Νίκος Ζεϊμπέκης μετά από προτροπή όλων, ανέλαβε τη θέση του προέδρου.
Γνώριζε το μπάσκετ καλύτερα από τον καθένα καθώς είχε τεράστια εμπειρία αλλά και φοβερές γνωριμίες στο χώρο.
Η αγάπη του για το χωριό (απ΄ όπου κατάγεται) ήταν πολύ μεγάλη. Ο συνδυασμός αυτών αλλά και η πολύ καλή χημεία μεταξύ των ανθρώπων της διοίκησης έκαναν το Νίκο Ζεϊμπέκη όχι μόνο να μην αρνηθεί στην πρόταση που του έγινε αλλά και να αφιερώσει πολύ χρόνο και χρήματα στην οργάνωση και λειτουργία της Α.Κ.Ε.Μ. Επίσης στη διοίκηση μπήκε ο Φώτης Ιωάννου. Προσωρινά η ομάδα βρήκε στέγη στα παλιά γραφεία του Πολιτιστικού Συλλόγου, στο κατάστημα του κ. Βασίλη Φραγγόπουλου.
Η πρόεδρος κυρία Ολυμπία Δαλακμάνη αλλά και ο αντιπρόεδρος Θεόδωρος Παρασκευόπουλος στήριξαν από την πρώτη στιγμή την όλη προσπάθεια. Άλλωστε ο Θεόφιλος Δαμάσκος και ο Στέλιος Κόμαρης ήταν τότε Γενικός Γραμματέας και μέλος της διοίκησης αντίστοιχα στον Πολιτιστικό Σύλλογο.
Η λειτουργία ομάδας μπάσκετ εντάχθηκε στις δραστηριότητες του Συλλόγου.
Στις εκδηλώσεις για τον εορτασμό της Παναγίας της Μεγαριώτισσας πραγματοποιήθηκε τουρνουά με παιδικές ομάδες όπου το αντίστοιχο τμήμα της Α.Κ.Ε.Μ. κατέκτησε την πρώτη θέση και το κύπελλο.
Με τη λήξη της πρώτης αγωνιστικής περιόδου για την Α.Κ.Ε.Μ. στα πρωταθλήματα της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. έγινε ένας αγώνας στα πλαίσια της συμμετοχής της ομάδας στις πανηγυρικές εκδηλώσεις προς τιμήν του εορτασμού των Μυροφόρων.
Το έπαθλο του νικητή για τις εκδηλώσεις της πανηγύρεως των Μυροφόρων
Ο αγώνας αυτός έγινε στο γήπεδο του Γυμνασίου λόγω εργασιών που γίνονταν στο κανονικό γήπεδο. Αντίπαλος ο Ολυμπιακός Κυμίνων. Τελικό αποτέλεσμα 62 – 54 για την Α.Κ.Ε.Μ. που ολοκλήρωσε τη σαιζόν κατακτώντας έναν έστω και άτυπο τίτλο.
Λίγο πριν αρχίσει η προετοιμασία για τη νέα αγωνιστική περίοδο, το καλοκαίρι του 1996 έσκασε σαν βόμβα το πρώτο μεγάλο πρόβλημα που έπρεπε να λύσει άμεσα η διοίκηση της ομάδας.
Ο Λουκάς Ευσταθιάδης αποφάσισε να αποχωρήσει από τη θέση του προπονητή αποδεχόμενος την αντίστοιχη θέση που του πρόσφερε ο Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου.
Η κίνησή του θεωρήθηκε από όλους ως προδοσία. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Ο μέχρι πρότινος έμπιστος προπονητής που ήταν ένας από τους στυλοβάτες την αναγέννησης της Α.Κ.Ε.Μ. λίγους μήνες πριν, αποχωρεί άδοξα και κυρίως άκομψα.
Οπωσδήποτε ήταν κάτι που κανείς δεν περίμενε, όμως με ηρεμία αλλά και καθαρό μυαλό τα πράγματα πήραν το δρόμο τους.
Πολλές ήταν οι υποψηφιότητες για την θέση του νέου προπονητή της ομάδας.
Μετά από ώριμη σκέψη η διοίκηση προέκρινε αυτήν του Γιώργου Τραχανά, ενός ανθρώπου που θα συνδέσει το όνομά του με το μπάσκετ της Μεσημβρίας για τα επόμενα 6 χρόνια θα είναι ο προπονητής της ομάδας.
Ο 26χρονος τότε Γιώργος Τραχανάς αναζητούσε μια ομάδα για να ξεκινήσει την καριέρα του στο χώρο. Ήταν προπονητής στο εφηβικό τμήμα του Α.Ο. Σταυρούπολης απ΄ όπου αναδείχθηκε ο μετέπειτα φορ του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, του Παναθηναϊκού και της Εθνικής Ελλάδας Λάζαρος Παπαδόπουλος.
Παράλληλα ο νέος προπονητής της ομάδας μας έπαιζε μπάσκετ στον Ιωνικό Ιωνίας που αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής.
Τότε η Γ ΄Εθνική ήταν πολύ αναβαθμισμένη κατηγορία (δεν υπήρχε η Α2) Οι λόγοι που έγινε η επιλογή αυτή ήταν πολλοί.
Κυριότερος όμως ήταν ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος εκτιμήθηκε ότι έχει μεγάλη όρεξη αλλά και φιλοδοξίες και μπορεί να δουλέψει με τους νεαρούς και άπειρους παίκτες της ομάδας μας.
Η παρουσία του Γιώργου Τραχανά στην ομάδα ήταν απόλυτα επιτυχής σε κάθε επίπεδο.
Η αγωνιστική περίοδος 1996 – 1997 ξεκίνησε με δυσκολίες και άτυχα αποτελέσματα. Η απειρία ήταν εμφανής. Ο πρόεδρος συνιστούσε ψυχραιμία αλλά όλοι οι υπόλοιποι στη διοίκηση άλλοτε ενθουσιάζονταν από τις επιτυχίες κι άλλοτε απογοητεύονταν με τις αποτυχίες. Δεν έλλειπαν οι εντάσεις σε αρκετούς αγώνες.
Φάση από αγώνα με αντίπαλο τον ΑΟΚ Αγίου Αθανασίου
Στους αγώνες με τον Α.Ο.Κ. Αγίου Αθανασίου έγινε το αδιαχώρητο από τους φιλάθλους και δεν έλειψαν τα επεισόδια και από τις δύο πλευρές. Η παρουσία του μέχρι πρότινος προπονητή της ομάδας Λουκά Ευσταθιάδη στον πάγκο των αντιπάλων, ενόχλησε πάρα πολύ τόσο τους ανθρώπους της διοίκησης όσο και τους παίκτες της Α.Κ.Ε.Μ. Διαδραματίστηκαν στιγμές μεγάλης έντασης αλλά ευτυχώς επικράτησε ψυχραιμία.
Το τέλος της σεζόν βρήκε την ομάδα να τερματίζει στην 6η θέση αλλά με μια ολοκληρωτική ανανέωση προσώπων στο ρόστερ και με το μέλλον αρκετά ευοίωνο.
Πολύ μεγάλη βαρύτητα όμως δόθηκε στα τμήματα υποδομής και κυρίως στο εφηβικό.
Οι περισσότεροι παίκτες του τμήματος αυτού έπαιζαν και στο ανδρικό, ενώ υπήρχαν και κάποιοι του παιδικού. Προπονητής κι εδώ ο Γιώργος Τραχανάς. Τα παιδιά αυτού του τμήματος έπαιζαν δύο αγώνες κάθε βδομάδα (εφήβων και ανδρών) και μαζί με τις εντατικές προπονήσεις που έκαναν παρουσίασαν ραγδαία βελτίωση στις μπασκετικές τους ικανότητες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν αυτό του Τόνη Ηλιού ο οποίος στο ξεκίνημά του στο άθλημα ήταν πολύ πίσω αγωνιστικά και έφτασε μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να έχει θέση βασικού στην ανδρική ομάδα ενώ ήταν και από τους λίγους που άρχισε να «καρφώνει» στο ανοιχτό γήπεδο της Ν. Μεσημβρίας.
Παίκτες που αγωνίζονταν στο τμήμα εφήβων ήταν: ο Βασίλης Βασιλείου, ο Τόνη Ηλιού, ο Στέφανος Σαβλάκης, ο Στέργιος Μαυρουδής, ο Κώστας Μπαξεβάνης, ο Γιάννης Μαυρουδής και ο Κώστας Αυγερινίδης. Τη δωδεκάδα συμπλήρωναν οι παίδες Σάκης Αλμασίδης, Γιάννης Ξάφης, Δήμος Αλμπανίδης και Κώστας Τσιρέκας.
Το παιδικό τμήμα πήγε πολύ καλά στη δεύτερη αγωνιστική περίοδο που συμμετείχε στα πρωταθλήματα της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Με βασικούς στυλοβάτες τους παίκτες που προαναφέρθηκαν που συμμετείχαν και στο εφηβικό τμήμα υπήρχε μια σχετική εμπειρία και μια αγωνιστική ταυτότητα.
Στα αποτελέσματα που ήρθαν η βελτίωση ήταν αισθητή. Στους 12 αγώνες που έδωσε η ομάδα παίδων ο απολογισμός ήταν 6 νίκες και 6 ήττες. Προπονητής ο Γιώργος Τραχανάς και άλλοι παίκτες που συμμετείχαν στο ρόστερ ήταν ο Μηνάς Γαϊτανίδης, ο Κώστας Στάμογλου, ο Πέτρος Ιωαννίδης, ο Γιάννης Δαουτίδης και ο Αντώνης Τρακίδης.
Φάσεις από τον αγώνα με τον Σμυρναϊκό Βαθυλάκκου. Οι φανέλες του Α.Ο.Μ. παραχωρήθηκαν από ομάδα ποδοσφαίρου καθώς δεν είχαν ετοιμαστεί ακόμη οι κανονικές στολές της ομάδας
1998
Άνοδος στην Δ΄ κατηγορία – Διεργασίες για κλειστό στη Ν. Μεσημβρία
Το καλοκαίρι του 1997 η διοίκηση της ομάδας είχε πλέον αποκτήσει την εμπειρία, τις γνώσεις αλλά και τις απαραίτητες γνωριμίες για μια ακόμη καλύτερη παρουσία στο χώρο του μπάσκετ. Εκτιμήθηκε η πολύ καλή δουλειά του προπονητή αλλά και η ωριμότητα που άρχισε πια να φαίνεται στο ταλέντο πολλών παικτών της ομάδας.
Το πρόβλημα ήταν ότι η ομάδα μας δεν διέθετε κλειστό γυμναστήριο και αυτό αποτελούσε τροχοπέδη στην εξέλιξή της.
Στο άκουσμα ότι στο γειτονικό Άγιο Αθανάσιο άρχισε να χτίζεται στο προαύλιο του σχολείου κλειστό γυμναστήριο οι διοικούντες μπήκαν στη διαδικασία να αρχίσουν να διεκδικούν κάτι αντίστοιχο από τον κοινοτάρχη Γεράσιμο Τράκα η αντίδραση του οποίου ήταν απλά αδιάφορη.
Έγιναν επαφές με τον Στέλιο Αγγελούδη που ήταν τότε υπεύθυνος για θέματα αθλητισμού στο υπουργείο Βορείου Ελλάδας.
Την όλη προσπάθεια ανέλαβε ο Νίκος Ζεϊμπέκης που είχε αντιληφθεί πρώτος ότι χωρίς κλειστό γυμναστήριο δεν υπάρχει μέλλον.
Ο κύριος Αγγελούδης υπέδειξε στον πρόεδρο της ομάδας ότι για να ξεκινήσει η διαδικασία της διεκδίκησης του συγκεκριμένου έργου θα πρέπει να υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις:
1. Να υπάρχει κοινοτικός χώρος που θα υποδειχθεί από την ομάδα σε συνεργασία με την τοπική κοινότητα.
2. Να υπάρχει αθλητικός σύλλογος που να απασχολεί αρκετά μεγάλο αριθμό ανθρώπων.
3. Να υπάρχει ομάδα που να βρίσκεται σε ένα σχετικά ψηλό επίπεδο και συνεπώς έχει ανάγκη ένα γήπεδο για να γυμνάζεται.
Στην πρώτη προϋπόθεση ο πρόεδρος του χωριού ανταποκρίθηκε θετικά και η κοινότητα παραχώρησε την άδεια από την κοινότητα ώστε να γίνουν οι απαραίτητες μετρήσεις και σχεδιασμοί στο χώρο όπου βρίσκονταν το ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ.
Οι κινήσεις ήταν άμεσες. Κλήθηκε πολιτικός μηχανικός που είχε την κατάλληλη εμπειρία αφού στο παρελθόν είχε κάνει αρκετές παρόμοιες μετρήσεις για αντίστοιχα έργα.
Η βοήθεια του Στέλιου Αγγελούδη ήταν πολύτιμη και η διοίκηση ακολουθούσε πιστά τις συμβουλές του. Τα σχέδια ολοκληρώθηκαν. Η μελέτη κόστισε 150.000 δραχμές και πληρώθηκε από τον πρόεδρο της ομάδας οικειοθελώς.
Από εκείνη τη στιγμή για πρώτη φορά η Νέα Μεσημβρία βρέθηκε στην αναμονή της έγκρισης για τη δημιουργία ενός κλειστού γυμναστηρίου, κάτι που αποτελούσε το όνειρο ζωής για όλους αλλά κυρίως για τα μέλη της διοίκησης καθώς αυτός ήταν ο στόχος που είχε τεθεί από την έναρξη της λειτουργίας της Α.Κ.Ε.Μ.
Στο καθαρά αγωνιστικό μέρος είχαμε μια μικρή αλλά ουσιώδη αλλαγή των πλάνων και στους στόχους της ομάδας, κυρίως όσον αφορά το ανδρικό τμήμα. Τέθηκε ξεκάθαρα στόχος που δεν ήταν άλλος από την άνοδο στη Δ΄ κατηγορία.
Έγιναν δύο μεταγραφές μεγάλης σημασίας. Ο Μπάμπης Ασλανίδης εκτός από το ότι είχε δεσμούς με το χωριό καθώς οι γονείς του ήταν από τη Νέα Μεσημβρία, είχε αρκετά μεγάλη εμπειρία στο άθλημα και κρίθηκε ότι μπορεί να βοηθήσει.
Ο Μιχάλης Πάναλης ήταν ο «ψηλός» που δεν είχαμε στο ρόστερ. Γεννημένος στον Άσπρο Κιλκίς είχε ύψος 2 μέτρα και αν και είχε μικρή εμπειρία θα βοηθούσε στην όλη προσπάθεια.
Όμως πολύ σημαντική ήταν μια κίνηση από μέρους της διοίκησης που έβαλε σε άλλο επίπεδο την ομάδα. Με συντονισμένες ενέργειες δηλώθηκε ως έδρα το κλειστό της Ιωνίας στα Διαβατά.
100.000 δραχμές το μήνα ήταν το ποσό που συμφωνήθηκε για την παραχώρηση αυτή από τη διοίκηση του Ιωνικού που είχε τότε πρόεδρο το Γιάννη Φαρμάκη και γενικό γραμματέα το Γιώργο Σαλαπασίδη.
Σημαντική ήταν η συμβολή του Γιώργου Τραχανά που όπως αναφέρθηκε πιο πάνω έπαιζε τότε στον Ιωνικό. Με την κίνηση αυτή τα έξοδα της ομάδας μεγάλωναν αλλά υπήρχε διάχυτη η αισιοδοξία ότι η επίτευξη των στόχων στο τέλος της χρονιάς θα φέρει την ανάλογη στήριξη από την τοπική κοινωνία του χωριού.
Έτσι η ομάδα ξεκίνησε την προετοιμασία της απρόσκοπτη, χωρίς το φόβο της βροχής και τις αναβολές προπονήσεων και αγώνων.
Η λειτουργία της ήταν μεθοδική και οργανωμένη από την πρώτη στιγμή κάνοντας τους ανθρώπους του Ιωνικού να απορούν.
Στις προπονήσεις δεν έλειπε σχεδόν κανείς ενώ παρόντες ήταν πάντα τρία ή τέσσερα μέλη της διοίκησης.
Ο κόσμος άρχισε δειλά-δειλά να κάνει την εμφάνισή του και κάθε φορά ο αριθμός των φιλάθλων μεγάλωνε.
Όπως ήταν επόμενο οι κόποι όλων ανταμείφθηκαν. Με μια φανταστική πορεία και με μία μόνο ήττα η Α.Κ.Ε. Μεσημβρίας παίρνει το πρωτάθλημα και ανεβαίνει άξια στη Δ΄ κατηγορία. Στη δεύτερη θέση τερμάτισε η Νίκη Νεοχωρούδας.
Το μοναδικό μελανό σημείο της σαιζόν ήταν ο σοβαρός τραυματισμός (ολική ρήξη χιαστών) που υπέστη ο Βασίλης Βασιλείου εξαιτίας του οποίου σταμάτησε το μπάσκετ.
Η εγχείρηση που έκανε ο αθλητής της ομάδας έγινε στην κλινική «Άγιος Λουκάς» και για άλλη μια φορά ο πρόεδρος της ομάδας έβαλε το χέρι στην τσέπη και πλήρωσε όλο το ποσό καθώς τα χρήματα του ταμείου ήταν ελάχιστα.
Στα άλλα τμήματα υποδομών της ομάδας δεν είχαμε μεγάλες αλλαγές. Οι προπονήσεις γινόταν κανονικά στο ανοιχτό γήπεδο του χωριού κάτω από άθλιες συνθήκες πολλές φορές λόγω καιρικών συνθηκών.
Όμως το πάθος που είχαν όλοι ήταν κυριολεκτικά μοναδικό. Υπήρξαν προπονήσεις που γίνονταν μέσα στη βροχή και άλλες που ο αέρας άλλαζε την πορεία της μπάλας.
Τη χρονιά αυτή είχαμε μια ακόμη καινοτομία στην ακαδημία της ομάδας: Τη δημιουργία για πρώτη φορά τμημάτων μίνι αγοριών και κοριτσιών. Ήταν μια ιδέα του προπονητή μας στην οποία η διοίκηση έδωσε σάρκα και οστά.
Στην ανακοίνωση για εγγραφές παιδιών που έγινε το Μάρτιο του 1998 η ανταπόκριση ήταν φοβερή. Σαράντα παιδιά, αγόρια και κορίτσια ηλικίας 8, 9 και 10 χρονών γέμισαν το γήπεδο και οι άνθρωποι της διοίκησης έμειναν άφωνοι.
Σχηματίστηκαν γκρουπ προπονήσεων και η Α.Κ.Ε.Μ. δήλωσε συμμετοχή στα πρωταθλήματα μίνι που θα ξεκινούσαν λίγο πριν το Πάσχα και θα ολοκληρωνόταν στα μέσα Ιουνίου. Να σημειωθεί ότι δεν υπήρχε χρηματική συνδρομή όπως άλλωστε σε κανένα από τα τμήματα υποδομών της ομάδας.
Το τμήμα παίδων κατέκτησε το κύπελλο στο τουρνουά που έγινε στα πλαίσια των εκδηλώσεων του πολιτιστικού συλλόγου για τον εορτασμό της Παναγίας της Μεγαριώτισσας. Προπονητής της ομάδας ο Βασίλης Βασιλείου, αρχηγός ο Γιώργος Στάμογλου
Προπονητής και στα δύο τμήματα ανέλαβε ο Βασίλης Βασιλείου εθελοντικά. Χρέη υπευθύνων εκτέλεσαν ο Νίκος Χριστοφής στα αγόρια και η Αντιγόνη Αλμπανίδου στα κορίτσια.
Η παρουσία της ομάδας στα αντίστοιχα πρωταθλήματα μίνι αγοριών και κοριτσιών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. ήταν απόλυτα πετυχημένη και προκάλεσε το θαυμασμό από τους αρμόδιους της Ένωσης καθώς ομάδες που διέθεταν τόσο πολλά παιδιά και μάλιστα χωρίς κλειστό γυμναστήριο, δεν υπήρχαν.
Ενδεικτικό της παραπάνω εικόνας ήταν το γεγονός ότι σε όλο το νομό Θεσσαλονίκης δηλώθηκαν το 1998 δεκαέξι ομάδες μίνι αγοριών και δώδεκα μίνι κοριτσιών.
Η παρουσία φιλάθλων-γονέων στο γήπεδο ήταν εντυπωσιακή αλλά δυστυχώς μόνο στους εντός έδρας αγώνες. Εκτός έδρας ήταν λίγοι και σταθεροί αυτοί που συμμετείχαν στην πρωτόγνωρη αλλά πολύ ενδιαφέρουσα για όλους προσπάθεια.
Συνεχίζεται…
