1η,2η,3η,4η, αισίως 20η προετοιμασία για τον Ευθύμη Κατσώρα με τον Μακεδονικό Γέφυρας.
Δεν τα λες και λίγα τα χρόνια για τον αρχηγό των «πρασίνων» που και φέτος θα αγωνιστούν στην Α΄ κατηγορία της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας (ΕΠΣΜ).
Έχει ταυτίσει την παρουσία του στον αθλητισμό με τον σύλλογο του Δήμου Χαλκηδόνος και όπως θα καταλάβετε σε λίγο διαβάζοντας τη συνέντευξη που έδωσε στο axioslife.gr πονάει όταν κάτι δεν πάει καλά στον Μακεδονικό Γέφυρας.
Με τον Ευθύμη Κατσώρα μιλήσαμε για τους φετινούς στόχους του Μακεδονικού Γέφυρας, για το ρόστερ της ομάδας, για τη σημασία των ακαδημιών, αλλά και τον φίλαθλο κόσμο της Γέφυρας.
Ο αρχηγός του Μακεδονικού Γέφυρας ρωτήθηκε από το axioslife.gr τι σημαίνει για αυτόν ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, αλλά και για τις στιγμές που δεν θα ξεχάσει.
Η ταύτιση που προαναφέραμε…
«Ο Μακεδονικός Γέφυρας θέλει να πρωταγωνιστήσει στο φετινό πρωτάθλημα»
– Ποιοι είναι οι φετινοί στόχοι του Μακεδονικού Γέφυρας;
«Έχει μείνει όλος ο βασικός κορμός, σε ένα ποσοστό 90-95% από πέρυσι και ήρθαν ποδοσφαιριστές που ξέρουν πολύ καλά την κατηγορία, και όχι μόνο την Α΄ αλλά και την Α1.
Έχουν πάρει πρωταθλήματα σε Α΄ κατηγορία και Γ΄ εθνική, έχουμε πάρει και παίκτες από το πάνω ράφι.
Στόχος της ομάδας είναι να πρωταγωνιστήσει και στην Α΄ κατηγορία της ΕΠΣΜ, δεν πάμε δηλαδή για να σωθούμε απλά και να είμαστε ικανοποιημένοι, πάμε να πρωταγωνιστήσουμε.
Γιατί αυτοί που μείναμε σαν κορμός από πέρυσι είμαστε παίκτες που παίζουμε 15 χρόνια στην Α΄.
Έτυχε πρόπερσι η ομάδα να πέσει με 6-10 λάθη που έγιναν, αλλά ανεβήκαμε την επόμενη χρονιά.
Ο Μακεδονικός Γέφυρας είναι μια ομάδα Α΄ κατηγορίας, ήρθαν και προστέθηκαν παίκτες Α1 κατηγορίας όπως ο Παναγιώτης Λαφτσίδης, ο Μαρίνος, ο Θεοδόσης Μιμικόπουλος από τον Άγιο Αθανάσιο, ο Σωτήρης Σωτηράκογλου, που είναι παίκτες που θα βοηθήσουν».
– Το να «πρωταγωνιστήσουμε» που είπες σημαίνει και άνοδος;
«Αν έρθει, καλώς να έρθει και το λέω αυτό γιατί προς το παρόν είναι θολό το τοπίο στο τι όμιλο θα έχουμε.
Μιλάμε ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχουμε στον όμιλό μας ιστορικότατες ομάδες. Αγροτικό Αστέρα, Ελευθεριακό, να έχουμε δηλαδή ομάδες που εξ ορισμού είναι δύσκολες.
Αλλά όποιος και αν είναι ο αντίπαλος δεν θα φοβηθούμε, Α΄ κατηγορία θα παίζουν αυτοί, Α΄ κατηγορία θα παίζουμε και εμείς.
Εμείς έχουμε την εμπειρία και θα διεκδικήσουμε ότι καλύτερο γίνεται από την πεντάδα και πάνω. Αυτός είναι ο στόχος».
Από το 2006 και 17 ετών…στο 2025 και τα Σαββατοκύριακα που είναι αφιερωμένα στο ποδόσφαιρο
– 20η προετοιμασία με τον Μακεδονικό Γέφυρας η φετινή για εσένα
«Το 2006 ήρθα στον Μακεδονικό 17 ετών. Ήρθα από τους Μακεδόνες, ήταν να κάτσω μερικά χρόνια και τα μερικά χρόνια έγιναν να φτάσω να ξεκινήσω φέτος την 20η σεζόν με τον Μακεδονικό».
– Τι σημαίνει για εσένα ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο;
«Τι σημαίνει; Θα το απαντήσω με σύνθημα του ΠΑΟΚ, που λέει: Τι είσαι για εμένα κανείς δεν ξέρει.
Νομίζω αυτό που βιώνουμε όλοι εμείς που ασχολούμαστε με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και αν ένας πει, έστω και αυτοί που παίρνουν ένα χαρτζιλίκι, ότι βγάζουν από το ποδόσφαιρο και το κάνουν για τα λεφτά λέει ψέματα.
Το κάνουν γιατί είναι η παρέα, είναι η Κυριακή, αυτό που που έγινε στην ΕΡΤ-3 το Village United, αυτό δείχνει ακριβώς τι είναι για εμάς το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο.
Σαν κι εμένα υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες. Ζούμε για το ποδόσφαιρο, τελειώνει η κάθε Κυριακή, περιμένουμε να τελειώσει η εβδομάδα, να κάνουμε τις προπονήσεις και να πάμε στην άλλη Κυριακή.
Το Σαββατοκύριακο , άλλοι μπορούν να πάνε βόλτα ή να πιούν κανένα τσίπουρο, εμείς περιμένουμε να έρθει το Σάββατο ή η Κυριακή το μεσημέρι για να παίξουμε ποδόσφαιρο.
Αυτή είναι η ουσία και καλώς ή καλώς αυτό επιβαρύνει και τους γύρω μας, τις οικογένειες μας, αλλά έτσι μας μάθανε και έτσι μας αγαπούν».
Οι δυσκολίες που υπάρχουν και ο χρόνος που πάντα βρίσκεται για την μπάλα
– Δυσκολίες υπάρχουν;
«Άπειρες, αλλά τις ξεπερνάμε. Είτε έχει να κάνει με την καθημερινότητα, είτε έχει να κάνει με τη λειτουργία της ομάδας ή με προβλήματα που μπορεί να προκύψουν.
Θα πρέπει να κάνεις τις προπονήσεις σου, που αυτό σημαίνει να ξοδέψεις χρόνο από την οικογένειά σου, από τους φίλους ή από τη δουλειά σου.
Να έχεις φύγει από τη δουλειά σου, να την παρατήσεις ή να αλλάξεις ωράριο για να παίξεις μπάλα.
Να ζητήσεις να φύγεις από τη δουλειά σου γιατί έχεις αγώνα την Τετάρτη, είναι όλα αυτά.
Το μότο μου είναι: αν θέλεις όλα γίνονται, θα βρεις τον χρόνο.
Και αυτό είναι μαι παραίνεση προς τους μικρούς γιατί δυστυχώς βλέπω όσο περνάει ο καιρός τα πιο μικρά παιδιά με την παραμικρή δικαιολογία ή στραβή, θα πούνε δεν θα κάνω προπόνηση γιατί έχω αυτό.
Αν θέλεις μπορείς να το συνδυάσεις, εμείς είμαστε παντρεμένοι ή έχω φίλους με παιδιά, βρίσκουμε τον τρόπο και είμαστε εκεί.
Προφανώς από κάπου λείπουμε εκείνη τη στιγμή».
-Στήριξη από τον κόσμο έχετε;
«Ο κόσμος του χωριού στηρίζει, ναι. Μπορεί να στηρίξει ακόμη παραπάνω, αλλά και πέρυσι ήταν δίπλα μας.
Πολλές φορές παίζαμε εκτός έδρας και ήταν περισσότεροι από τους γηπεδούχους. Ακόμη και τη χρονιά που πέσαμε ήταν μαζί μας.
Υπάρχει ο σκληρός πυρήνας των 20 ατόμων που είναι παντού, δηλαδή τους βλέπεις να βρέχει έξω και να έχει -2 ή -3 βαθμούς, εσύ να λες πως θα βγω να παίξω και αυτοί να είναι στην κερκίδα και να σε βλέπουν.
Και αυτοί σου δίνουν δύναμη. Λες, για να κάθονται αυτοί εκεί πέρα, να τουρτουρίζουν και εσύ να τρέχεις, να ζεσταίνεσαι τουλάχιστον, αυτοί σου δίνουν δύναμη.
Πιστεύω ότι φέτος, μετά και την περσινή πορεία της ομάδας δώσαμε χαρά.
Γιατί ένα πρωτάθλημα είναι πάντα ένα πρωτάθλημα και πιστεύω ότι αυτό θα είναι παρακαταθήκη για φέτος και ότι με μια καλή πορεία θα έρχεται ακόμη περισσότερος κόσμος στο γήπεδο και θα γνωρίζει την ομάδα».
Η πτώση και η άνοδος του Μακεδονικού Γέφυρας και το οικογενειακό κλίμα
– Ποια στιγμή θα ξεχώριζε όλα αυτά τα χρόνια που είσαι στον Μακεδονικό Γέφυρας;
«Πάρα πολλές. Θα πω ένα αρνητικό και ένα θετικό. Το αρνητικό ήταν πρόπερσι που έβλεπα την ομάδα να πέφτει και μέχρι τη στιγμή που είχαμε μαθηματικές ελπίδες και έβλεπες ότι είχες ελπίδα, αλλά δεν είχες τις δυνάμεις σαν ομάδα να ανταπεξέλθεις και να σωθείς. Αυτό ήταν πάρα πολύ ψυχοφθόρο.
Αυτή ήταν με διαφορά η χειρότερη στιγμή που έχω ζήσει στον Μακεδονικό Γέφυρας, που πέσαμε από την Α΄ στη Β΄ κατηγορία.
Χειρότερη ακόμη και από τραυματισμούς που πέρασα όλα αυτά τα χρόνια.
Από την άλλη, πάρα πολλές καλές στιγμές μου έχει προσφέρει και αυτή που ξεχωρίζω προφανώς είναι το πρωτάθλημα πέρυσι. Ήταν η εξιλέωση, καταφέραμε να ανεβούμε κατευθείαν σε έναν όμιλο που πάλι δεν ήταν εύκολος.
Μια πολύ σημαντική στιγμή είναι αυτή.
Και μπορώ να βάλω και μια άλλη. Ακόμη και τη χρονιά που πέσαμε, το κλίμα μέσα στα αποδυτήρια δεν είχε χαλάσει ποτέ.
Σε εμάς δεν έχει συμβεί ποτέ να χαλάσει αυτό το οικογενειακό κλίμα και σε αυτό είμαι πολύ τυχερός.
Αυτό το βρήκα όταν είχα έρθει, μου το έμαθαν αυτό και ελπίζω να συνεχιστεί ακόμη και όταν σταματήσουμε και εμείς από το ποδόσφαιρο και από τον Μακεδονικό».
Οι ακαδημίες, το αύριο του Μακεδονικού Γέφυρας και η αξία του αθλητισμού για τα παιδιά
– Το κεφάλαιο ακαδημίες τι σημαίνει για τον Ευθύμη Κατσώρα;
«Για εμένα είναι το σημαντικότερο για μια ομάδα να έχει αύριο.
Δυστυχώς η ομάδα είχε ένα χρονικό διάστημα 2-3 χρόνων που δεν είχε ακαδημίες και αυτό το βρίσκει μπροστά της τώρα.
Αλλά ευτυχώς έχει δυο χρόνια, που γονείς, ως επί το πλείστον, αγκάλιασαν την προσπάθεια να ξαναγίνουν ακαδημίες και όσο πάει ανεβαίνει.
Έχουμε ήδη 40 παιδάκια και πάμε να κάνουμε και νέα τμήματα που και αυτό θα το βρει ο Μακεδονικός μπροστά του σε 4-5 χρόνια.
Γιατί θα έχει μια βάση να μη χρειάζεται να ζητάει παίκτες με πληρωμή ή όχι από τη γύρω περιοχή ή από τη Θεσσαλονίκη.
Να στηριχθεί στα πόδια του όπως είχε γίνει ένα διάστημα μέχρι που διαλύθηκαν τα τμήματα υποδομής.
Βλέπουν οι γονείς ότι αν ένα παιδί δεν ασχοληθεί με τον αθλητισμό μπορεί να μπλέξει με άλλα πράγματα. Από 6-7 ετών είμαι στο γήπεδο και είχα πάντα τον νου μου να κάνω αθλητισμό
Σπάνια έβγαινα Σαββατόβραδα γιατί προετοιμαζόμουν να πάω στον αγώνα την άλλη μέρα.
Οι γονείς να κατευθύνουν τα παιδιά τους στον αθλητισμό, όχι κατά ανάγκη στο ποδόσφαιρο.
Γιατί κανείς δεν έχασε μέσα από τον αθλητισμό».
