Κουφάλια 2000…
Η αφετηρία ενός ταξιδιού και μιας ωραίας περιπέτειας που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
«Επιβάτες» όλα αυτά τα χρόνια μια παρέα ανθρώπων με αγάπη για τις τέχνες και το θέατρο και προορισμό ένα ταξίδι συναισθημάτων και στιγμών που προσφέρουν απλόχερα στους θεατές που παρακολουθούν τις παραστάσεις τους.
Θεατρικό Εργαστήρι Κουφαλίων «Δρώμενο».
Ένα εργαστήρι ανθρώπων που βρίσκουν χρόνο και τρόπο να δημιουργούν παραστάσεις που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε μικρούς και μεγάλους που τις έχουν δει και είτε γελάνε με αυτές, είτε νιώθουν έναν γόνιμο προβληματισμό.
Η Μαρία Χαχαμίδου, πρόεδρος του Θεατρικού Εργαστηρίου Κουφαλίων «Δρώμενο» και ο Νίκος Παπαχριστούδης, ταμίας, μίλησαν στο axioslife.gr.
Βρεθήκαμε στο Πνευματικό Κέντρο Κουφαλίων «Κώστας Χατζάκος», εκεί που έδωσαν την πρώτη τους παράσταση εγκαινιάζοντας ταυτόχρονα και το Πνευματικό Κέντρο.
Είπαμε για όλα αυτά τα χρόνια ζωής του Εργαστηρίου, για τη συμμετοχή του κόσμου βλέποντας τους ηθοποιούς πάνω στο σανίδι ή αν θέλουν να είναι πάνω σε αυτό μαζί τους.
Και όπως είπε η Μαρία Χαχαμίδου: «Κάτι να αφήσουμε στις ψυχές, στις σκέψεις, στο μυαλό μας».
Το σίγουρο είναι πως έχουν αφήσει…
Η Μαρία και ο Νίκος θυμήθηκαν και κάποιες ξεχωριστές στιγμές ενώ αναφέρθηκαν, μέσω του axioslife.gr και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.

«Να το ευχαριστηθούν πρώτα οι δικές μας ψυχές…
Η ανάγκη της παρέας από τον τόπο μας για τον τόπο μας»
– Πώς προέκυψε το όνομα «Δρώμενο»;
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Το όνομα προέκυψε από τη δράση, από το θεατρικά δρώμενα. Κρατήσαμε το δρώμενο»
– Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να δημιουργήσετε το Εργαστήρι;
ΜΑΡΙΑ ΧΑΧΑΜΙΔΟΥ
«Η αγάπη μας για το θέατρο. Η αγάπη μας για το συνεργατικό, για την ομάδα.
Τη συνεύρεση και την επαφή με στόχο το θέατρο. Αυτό είναι το πιο σημαντικό νομίζω, γιατί δεν κερδίζουμε μόνο όταν είμαστε πάνω στη σκηνή, που κάνουμε αυτό που αγαπάμε, αλλά και η επαφή μεταξύ μας με τελικό σκοπό να παρουσιάσουμε κάτι ωραίο.
Και να το ευχαριστηθούν πρώτα οι δικές μας οι ψυχές και μετά να το επικοινωνήσουμε στους ανθρώπους.
Για αυτό πάντα προσπαθούμε τα έργα που επιλέγουμε να έχουν κάτι να πουν.
Να μη μαζευτούμε και να πούμε, ας έρθουν μόνο να γελάσουμε. Κάτι να πούμε, κάτι να αφήσουμε στις ψυχές, στις σκέψεις, στο μυαλό μας».
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Ήταν η ανάγκη μιας παρέας ανθρώπων, γιατί ως παρέα ξεκίνησε, που ήθελε να δημιουργήσει πολιτισμό από τον τόπο μας για τον τόπο μας μέσα από το θέατρο.
Και μέσα από αυτή τη διαδικασία προέκυψε μετά από χρόνια ο σύλλογος που ονομάστηκε Θεατρικό Εργαστήρι Κουφαλίων «Δρώμενο».

Το «ευχαριστώ» στον κόσμο,
η καθημερινότητα και το σταθερό κοινό που παρακολουθεί
– Αγαπάει ο κόσμος το θέατρο, συμμετέχει;
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Δεν μπορείς να πεις ότι συνολικά όλοι το αγαπάνε ή όλοι αδιαφορούν.
Όπως όλα τα πράγματα της κοινωνίας μας, κάποιους τους αρέσει υπερβολικά, ενώ κάποιοι όταν βρεθούν να το παρακολουθήσουν έχουν άποψη και τους αρέσει. Κάποιοι είναι αδιάφοροι, δεν τους αγγίζει αυτό το είδος της διασκέδασης.
Αυτό που μας έχει προκαλέσει θετική εντύπωση είναι το εξής. Κάποιοι άνθρωποι που ήρθαν από τύχη ή με την παρέα τους και είδαν παραστάσεις μας γύρισαν και είπαν: Τελικά έχανα πολλά τόσα χρόνια που δεν ερχόμουν να παρακολουθήσω.
Είναι ένα είδος διασκέδασης που δεν προσφέρετε καθημερινά, είναι μια παράσταση τον χρόνο.
Είναι ωραίο να συμμετέχεις σαν θεατής ή σαν ηθοποιός, γιατί κάνεις κάτι διαφορετικό από ότι κάνεις στις υπόλοιπες εξόδους σου.
Υπήρχε κόσμος που αδυνατούσε να πάει Θεσσαλονίκη, λόγω χρόνου ή κόστους, για να δει μια παράσταση.
Εδώ του προσφερόταν δίπλα στο σπίτι του. Και αυτό το εκτιμά πολύς κόσμος, αλλά και εμείς. Έχουμε ένα σταθερό κοινό κάθε χρόνο που μας παρακολουθεί».

ΜΑΡΙΑ ΧΑΧΑΜΙΔΟΥ
«Είμαστε ευχαριστημένοι με τον κόσμο που έρχεται. Και τον χρειαζόμαστε, αλλά σίγουρα θα θέλαμε να είναι πολύ περισσότερος, να ακουμπάμε περισσότερο κόσμο.
Η καθημερινότητα βέβαια είναι δύσκολη, ο κόσμος δεν θα επιλέξει για τους δικούς του λόγους το θέατρο.
Αλλά το σταθερό κοινό που έχουμε είναι πάρα πολύ καλό για εμάς και σημαντικό. Υπάρχουν άνθρωποι που πηγαίνουν στη Θεσσαλονίκη και παρακολουθούν επαγγελματικές παραστάσεις και όταν έρχονται εδώ δεν φεύγουν δυσαρεστημένοι.
Είναι σημαντικό και αυτό γιατί γίνεται και μια σύγκριση, μια συσχέτιση. Και είμαστε καλά, κάτι κάνουμε».
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Είναι ωραίο να βλέπεις και να σε βλέπουν οικεία πρόσωπα. Μετά την παράσταση υπάρχει διάδραση, θα επικοινωνήσουμε, θα μιλήσουμε.
Ένα σημαντικό πράγμα στο θέατρο είναι ότι δεν υπάρχει θέατρο αν δεν υπάρχει θεατής».

«Έχουμε κάνει πολύ ωραία πράγματα, μόνο ευχαριστημένοι θα μπορούσαμε να είμαστε όλα αυτά τα χρόνια»
-Αν σας ζητούσα έναν απολογισμό για όλα αυτά τα χρόνια ποιος θα ήταν αυτός;
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Έχουμε κάνει πολύ ωραία πράγματα, εμείς είμαστε ικανοποιημένοι από αυτό που έχουμε παρουσιάσει.
Κάθε φορά που ξεκινά ένα έργο το βλέπουμε σαν έναν Γογλοθά. Λέμε, είναι δυνατόν; Θα γράψουμε εμείς αυτή την παράσταση;
Και όταν ολοκληρώνονται οι παραστάσεις δεν το πιστεύουμε ότι το έχουμε ζήσει.
Είναι ένα θαύμα κάθε χρόνο, κάθε χρόνο ξεκινάμε από το μηδέν, μπορεί η ομάδα να έχει 26 χρόνια ζωής, ωστόσο κάθε χρόνο ξεκινάμε από το μηδέν.
Σαν να μην υπάρχουν τα υπόλοιπα πίσω, πέρα από την εμπειρία που αποκτάμε».
ΜΑΡΙΑ ΧΑΧΑΜΙΔΟΥ
«Είμαστε άνθρωποι, που ο καθένας έχει τις οικογένειές του, τις δουλειές του, τον περιορισμένο χρόνο του, που αυτόν επιλέγει να αφιερώσει στο θέατρο.
Ερχόμαστε κουρασμένοι το βράδυ για πρόβα, ερχόμαστε με χίλιες δυο άλλες σκέψεις, αλλά αυτό μετουσιώνεται και γίνεται δημιουργικότητα, είναι πάρα πολύ σημαντικό.
Είναι καλή η συνεργασία για να γίνει πάρα πολύ δημιουργικό αυτό, είναι το πιο μεγάλο.
Οπότε αν κοιτάξουμε πίσω και κάνουμε τον απολογισμό, πρέπει να είμαστε μόνο χαρούμενοι για όλο αυτό που έχει συμβεί όλα αυτά τα χρόνια.
Πετύχαμε να είμαστε καλά μεταξύ μας, γιατί αν δεν έχεις αυτή την καλή επικοινωνία, σχέση και συνεργασία δεν μπορεί να γίνει τίποτα. Οπότε νομίζω ότι πήγε καλά όλα αυτά τα χρόνια. Και συνεχίζουμε».

Τα έργα που ανεβάζουν και το ηθικό δίδαγμα που θέλουν να στείλουν
– Διάθεση από τον κόσμο να συμμετέχει πάνω στο σανίδι, ως ηθοποιός, υπάρχει;
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Από γυναίκες υπάρχουν αρκετές που θέλουν. Το πρόβλημά μας είναι ότι δύσκολα βρίσκουμε ηθοποιούς άνδρες που έχουν τον χρόνο να αφιερώσουν για το θέατρο.
Και πιο δύσκολο είναι να ανεβούν να εκτεθούν στη σκηνή και αυτό είναι ένα πρόβλημα που το έχουν όλες οι θεατρικές ερασιτεχνικές ομάδες.
Σε αυτό το πρόβλημα βρίσκουμε λύση με συνεργασίες με άλλες θεατρικές ομάδες».
– Τι έργα προτιμάτε;
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Συνήθως κωμωδίες. Τα τελευταία χρόνια προσπαθήσαμε να ξεφύγουμε και από αυτό και να κάνουμε κάτι διαφορετικό, γιατί μπορείς να περάσεις το ίδιο καλά και με ένα άλλο είδος.
Δικαστικό, αστυνομικό.
Και αυτά έχουν τη δική τους ομορφιά και όταν υποστηριχθεί κάθε έργο σωστά, από τη σκηνική παρουσία, τη σκηνοθεσία και την ηθοποιία, το αποτέλεσμα είναι όμορφο και απολαυστικό για τον θεατή».

ΜΑΡΙΑ ΧΑΧΑΜΙΔΟΥ
«Εγώ νομίζω, επειδή είμαστε μια κλειστή κοινωνία και όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, ο θεατής βλέπει τους ηθοποιούς πάνω και ξέρει ποιος είναι ο καθένας.
Όταν λοιπόν έχει τη διάθεση να ξεφύγει από αυτόν τον ψίθυρο, ποια είναι αυτή, ποιος είναι αυτός, με ποια είναι παντρεμένη και ξεφύγει από αυτό για να μπει μέσα στο έργο.
Πρέπει να τον πάρουμε από αυτό και να τον βοηθήσουμε να ταξιδέψει μαζί μας, σε αυτό που θέλουμε να του πούμε και να του δείξουμε».
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Όταν παρουσιάσαμε τους 12 ΕΝΟΡΚΟΥΣ, ένα δικαστικό δράμα, εισπράξαμε από τον κόσμο μεγάλη ικανοποίηση, μεγάλη ευχαρίστηση παρόλο που δεν ήταν κωμωδία.
Επίσης, το περσινό μας έργο Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ, δεν ήταν κωμωδία, ήταν δράμα. Και μάλιστα είχαμε την τύχη να το παρουσιάσουμε και στην Καρδίτσα, στο πανελλήνιο φεστιβάλ.
Ακόμη και κωμωδίες που ανεβάζουμε θέλουμε να έχουν ένα ηθικό δίδαγμα. Όπως η παράσταση ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ, που σκοπός της παράστασης είναι ο λόγος ύπαρξης του ανθρώπου».

Η συγκινητική στιγμή στο Καβακλί της Ανατολικής Ρωμυλίας και οι συμμετοχές σε φεστιβάλ
– Κάποια στιγμή που σας έχει μείνει και δεν θα την ξεχνούσατε;
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Η στιγμή με τον σύλλογό μας στο Καβακλί της Ανατολικής Ρωμυλίας το 2007, στο πλαίσιο της αδελφοποίησης των δυο πόλεων.
Κάνουν κάθε χρόνο ένα διεθνές ετήσιο φεστιβάλ όπου συμμετέχουν 7-8 χώρες και συμμετείχαμε εκπροσωπώντας την Ελλάδα.
Ήταν πολύ συγκινητική στιγμή γιατί είχε Έλληνες που ζούσαν εκεί, μας είδαν και συγκινήθηκαν.
Ήρθε ο Έλληνας πρόξενος και μας έδωσε συγχαρητήρια ενώ πήραμε το τρίτο καλύτερο βραβείο παράστασης. Ήταν πολύ ωραία εμπειρία, αν και είχαμε πολύ βαρύ σκηνικό και μας είχαν δώσει μόνο 1,5 ώρα να προετοιμαστούμε και να παρουσιάσουμε την παράστασή μας.
Καταφέραμε μέσα από συνεργασία, ο καθένας σαν μυρμηγκάκι, πήρε ένα πράγμα, το τοποθέτησε εκεί που έπρεπε και φτιάξαμε ένα πολύ δύσκολο σκηνικό μέσα σε 1,5 ώρα.
Η φιλοξενία που είχαμε ήταν φανταστική.
Άλλες εμπειρίες είναι αυτές στα φεστιβάλ, του Δήμου Νεάπολης -Συκεών και στο φεστιβάλ της Καρδίτσας, που θεωρείτε ένα από τα κορυφαία φεστιβάλ για το ερασιτεχνικό θέατρο στη χώρα μας.
Προσωπικές στιγμές πολλές. Εγώ για παράδειγμα, σε μια παράσταση έπρεπε να ξεχάσω κάτι για να το πάρω από την τσέπη μου, να διαβάσω το χαρτάκι και να συνεχίσω το έργο.
Με το που κάνω την κίνηση ότι ξεχνάω αυτό που θέλω να πω, ένα όνομα, ακούω έναν θεατή: Ω, καλά, τώρα το ξέχασε κιόλας».

ΜΑΡΙΑ ΧΑΧΑΜΙΔΟΥ
«Συμφωνώ σε όλα αυτά με τον Νίκο. Κάθε φορά που έχουμε παράσταση, όλους τους μήνες που κάνουμε τις πρόβες μας και έχουμε στο τέλος τις παραστάσεις είναι αυτό που αφήνει στην ψυχή.
Αυτή η γλυκιά γεύση: Τη γέμισα την ψυχούλα μου. Όταν κάνεις αυτό που κάνουμε εμείς, με αγάπη, αισθάνεσαι πλήρης.
Εσωτερικά ικανοποιημένος, ότι βοηθάω τον εαυτό μου, κάνω κάτι καλό για τον εαυτό μου.
Πέρα από όλα αυτά που μας δίνουν δύναμη για να συνεχίσουμε, είναι αυτή η εσωτερική ικανοποίηση και η πληρότητα που παίρνουμε μέσα από το θέατρο.
Προσωπική στιγμή για μένα είναι και ένας ρόλος που έκανα στο έργο ΚΟΥΚΟΥ. Υπάρχουν συγκεκριμένοι άνθρωποι που με φωνάζουν με το όνομα Ντολόρες από τότε.
Και έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια. Είναι ωραίο».

Η συνέπεια, η αναζήτηση της ισορροπίας και το διάβασμα στο σπίτι
– Δυσκολίες και προβλήματα υπάρχουν;
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Ναι, υπάρχουν και αυτά. Δεν υπάρχει τίποτα χωρίς κόπο και προβλήματα. Το θέατρο είναι ομαδική δουλειά, κρύβει πίσω από τις πρόβες, διάβασμα στο σπίτι για να μπορέσεις να μάθεις τα λόγια.
Οργάνωση για να γίνουν τα σκηνικά, η διαφήμιση, ακόμη και η φιλοτεχνία της αφίσας περνάει μέσα από τον σύλλογο. Μόνοι μας θα τη σκεφτούμε, πως θα υλοποιηθεί».
ΜΑΡΙΑ ΧΑΧΑΜΙΔΟΥ
«Είναι και η συνέπεια όλων που απαιτείται, αυτών που συμμετέχουν σε μια παράσταση και αυτό είναι αλυσίδα.
Όταν ένα κομματάκι της αλυσίδας δεν έχει συνέπεια, όχι γιατί δεν είναι συνεπής ο άνθρωπος, αλλά γιατί υπάρχει η καθημερινότητα, τα έκτακτα, εκεί χάνετε λίγο ο χρόνος, υπάρχει ένας εκνευρισμός.
Αλλά πάλι όλα φτιάχνονται, μπαίνουμε στην ισορροπία μας».
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΥΔΗΣ
«Είναι ένα σημείο τριβής η συνέπεια, γιατί υπάρχουν οι επαγγελματικές υποχρεώσεις, όλοι προσπαθούν να κλέψουν από εκεί χρόνο και να αφιερώσουν στο θέατρο.
Αλλά δεν είμαστε επαγγελματίες, είμαστε ερασιτέχνες. Υπάρχουν προτεραιότητες και πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ συνέπειας και επαγγελματικών υποχρεώσεων.
Η τελευταία εβδομάδα πριν την παράσταση είναι δύσκολη, που θέλει περισσότερο χρόνο να αφιερώσεις».

Τα θεατρικά έργα που έχουν παρουσιάσει
2000 Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο Α. Σακελάριος, Μάζνης Τρύφων
2001 Χωρίς γάντι Α. Λιδωρίκης, Μάζνης Τρύρφων
2002 Το διπλανό κρεβάτι Μ. Κορρές, Μάζνης Τρύφων
2003 Ροζ μολότοφ Μ. Ρέππας – Θ. Παπαθανασίου, Μάζνης Τρύφων
2004 Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας Δ. Κορομηλάς, Μάζνης Τρύφων
2005 Η όπερα της πεντάρας Μπέρτολ Μπρεχτ, Μάζνης Τρύφων
2006 Κούκου Ζωρζ Φεντώ, Μάζνης Τρύφων
2007 Φον Δημητράκης Δ. Ψαθάς, Μάζνης Τρύφων
2008 Του έρωτα και του θανάτου Δημοτικά τραγούδια Μάζνης Τρύφων
2009 Ζητείται γαμπρός Ε. Μιχαηλίδου, Μάζνης Τρύφων
2010 Ποια Ελένη Μ. Ρέππας – Θ. Παπαθανασίου, Μάζνης Τρύφων
2011 Ο Επιθεωρητής Νικολάι Γκόγκολ, Μάζνης Τρύφων
2012 Ράφτης κυριών Ζωρζ Φεντώ, Μάζνης Τρύφων
2013 Μπαμπάδες με ρούμι Μ. Ρέππας – Θ. Παπαθανασίου, Μάζνης Τρύφων
2014 Δον Καμίλο Σ. Πατατζής, Μάζνης Τρύφων
2015 Τα κίτρινα γάντια Δ. Ψαθάς, Μάζνης Τρύφων
2016 Ο Θεός και η ψυχή σου Π. Καποδίστριας, Μάζνης Τρύφων
2017 Η Κόμισσα της φάμπρικας Α. Γιαλαμάς – Κ. Πρεντετέρης, Μάζνης Τρύφων
2018 Οκτώ γυναίκες κατηγορούνται Ρομπέρ Τομά, Μάζνης Τρύφων
2019 Δεν πληρώνω δεν πληρώνω Ντάριο φο Μάζνης Τρύφων»
2019 Τα Σκουπίδια Γ. Ξανθούλης, Γούργουλης Κώστας
2022 Εμείς, οι ηλίθιοι… Νηλ Σάϊμον (διασκευή «οι ηλίθιοι»), Γούργουλης Κώστας
2022 Η παράσταση συνεχίζεται… Ρικ Άμποτ, Γούργουλης Κώστας
2023 Οι 12 Ένορκοι Reginald Rose, Γούργουλης Κώστας
2024 Η μικρή μας Πόλη Θόρντον Ουάιλντερ, Γούργουλης Κώστας.
Από αριστερά προς τα δεξιά η χρονολογία που ανέβηκε η παράσταση, το όνομα του έργου, ο συγγραφέας και ο σκηνοθέτης.

Οι συμμετοχές του Θεατρικού Εργαστηρίου Κουφαλίων «Δρώμενο» και τα μελλοντικά σχέδια με «Το Μεγάλο μας τσίρκο»
Αξιοπρόσεκτη είναι και η παρουσία των μελών του Θεατρικού Εργαστηρίου Κουφαλίων «Δρώμενο» σε διάφορες παραστάσεις στην Ελλάδα αλλά και μακριά από αυτή. Όπως είπαν στο axioslife.gr η Μαρία Χαχαμίδου και ο Νικόλαος Παπαχριστούδης:
«Το Θεατρικό Εργαστήρι Κουφαλίων «Δρώμενο» έχει συμμετάσχει στο διεθνές φεστιβάλ θεάτρου στη πόλη Topolovgrad της Βουλγαρίας το 2007 με το έργο «Φον Δημητράκης» αποσπώντας το 3ο βραβείο καλύτερης παράστασης.
Επίσης το 2020 με το έργο «Τα Σκουπίδια» προκρίθηκε στο 36ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Καρδίτσας (το οποίο αναβλήθηκε λόγω κορονοϊού).
Το 2023 και το 2024 συμμετείχε στην Εβδομάδα Θεάτρου που διοργάνωσε η Κοινωφελής Επιχείρηση Υπηρεσιών του Δήμου Νεάπολης-Συκεών με τις παραστάσεις «Οι 12 Ένορκοι» και «Η μικρή μας Πόλη» αντίστοιχα.
Το 2025 με την παράσταση «Η μικρή μας Πόλη» προκρίθηκε και συμμετείχε στο 40ό Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου στην Καρδίτσα στο οποίο απέσπασε βραβείο επιλογής έργου και βραβείο καλύτερης μουσικής επένδυσης.

Η επόμενη παράσταση που φιλοδοξεί να παρουσιάσει ο σύλλογος μας είναι «Το Μεγάλο μας Τσίρκο» του Ιάκωβου Καμπανέλη σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Γκαϊτατζή.
Ξεκινήσαμε ήδη πρόβες και συνεχίζουμε την προετοιμασία ώστε μέσα του Νοεμβρίου να την παρουσιάσουμε. Παράλληλα μέλη της ομάδας μας συμμετέχουν και στο θεατρικό που διοργανώνεται από τον Δήμο μας και είναι «Η Γέφυρα Απελευθέρωσης» και αφορά την αναπαράσταση της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης το 1912».
Χρήσιμες πληροφορίες
Έδρα του συλλόγου: Πνευματικό Κέντρο Κουφαλίων «Κ.Χατζάκος».
Δ/νση: Φιλίππου 64 Κουφάλια τ.κ. 57100
Τηλ. : 6977403394, 6977859539
Email: theatrikodromeno@gmail.com
Facebook: Θεατρικό Εργαστήρι Κουφαλίων «Δρώμενο»
Το διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου
Πρόεδρος: Μαρία Χαχαμίδου
Αντιπρόεδρος: Χαντζαρλή Μαρία
Γραμματέας: Δημητριάδου Ειρήνη
Ταμίας: Παπαχριστούδης Νικόλαος
Μέλος Α: Μαυρίδης Κωνσταντίνος
Μέλος Β: Τσινοπούλου Ασημένια
Μέλος Γ: Αλταντσίδου Χριστίνα


