Έφυγε από την Ελλάδα για την άλλη πλευρά του Αιγαίου και επέστρεψε γεμάτος από την…άλλη Ελλάδα.
Την Ελλάδα της γης των προγόνων του στη Μικρά Ασία, την Ιωνία, την Ελλάδα του Σεβδίκιοϊ, της Σμύρνης, των Βουρλών, του Αϊβαλί.
Ο Γαβριήλ Ταχτατζόγλου (πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Χαλκηδόνος), απόγονος προσφύγων από το Σεβδίκιοϊ της Ιωνίας, έξω από τη Σμύρνη, συμμετείχε στην αποστολή που ταξίδεψε στη Μικρά Ασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Σμυρναίων Μικρασιατών Βαθυλάκκου του Δήμου Χαλκηδόνος.
Ήταν η πρώτη φορά που πήγε εκεί και μέσω του axioslife.gr μας μεταφέρει τα συναισθήματα αλλά τις εντυπώσεις που του άφησε αυτό το ταξίδι.
Μίλησε στο axioslife.gr για τη Σμύρνη, την αντιμετώπιση που είχαν, αλλά και τις δυνατότητες που υπάρχουν για συνεργασία σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης.
«Συγκίνηση όταν επισκεφτήκαμε το Σεβδίκιοϊ»
– Ήταν η πρώτη φορά που πήγες σε αυτά τα μέρη;
«Πάντα ήθελα να επισκεφθώ τα μέρη αυτά αλλά δεν ήταν εφικτό για πολλούς και διάφορους λόγους. Οπότε ναι ήταν η πρώτη φορά».
– Ποια μέρη επισκεφτήκατε και τι συναισθήματα σου άφησαν αυτές οι ημέρες που βρέθηκες στις πατρογονικές εστίες;
«Αρχικά διανυκτερεύσαμε στο Αϊβαλί. Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το Γενικό Προξενείο στη Σμύρνη όπου μας υποδέχθηκε ο Γενικός Πρόξενος κ. Κώνστας και μας ξενάγησε στο κτίριο του Προξενείου, το οποίο είναι ένα παλιό ελληνικό αρχοντικό, από τα λίγα που σώζονται ακόμη στην περιοχή.
Επισκεφθήκαμε επίσης τα Βουρλά, τη Ν. Φώκαια, το Νυμφαίο, το Αλί Αγά και τέλος το Σεβδίκιοϊ.
Η αλήθεια είναι ότι η συγκίνηση ήταν το κυρίαρχο συναίσθημα ιδιαίτερα κατά την επίσκεψη μας στο Σεβδίκιοϊ!».
– Πώς σας αντιμετώπισαν οι επίσημες αρχές αλλά και οι απλοί άνθρωποι;
«Η συμπεριφορά όλων ήταν υποδειγματική θα έλεγα. Μας υποδέχθηκαν θερμά, μας αγκάλιασαν κυριολεκτικά σα να ήμασταν δικοί τους άνθρωποι!
Με εντυπωσίασε επίσης ο λόγος τους ο οποίος ήταν πολύ προσεκτικά διατυπωμένος έτσι ώστε να μη μας προσβάλουν ή να μη δημιουργηθεί η παραμικρή παρεξήγηση».
«Θερμή υποδοχή και άψογη φιλοξενία από τους Τούρκους»
– Έχεις την εικόνα της Σμύρνης (μέσα από φωτογραφίες ή ντοκιμαντέρ) του 1922 και πήγες το 2025
Ποια σκέψη σου ήρθε αυθόρμητα στο μυαλό;
«Η αλήθεια είναι ότι η σημερινή Σμύρνη δεν έχει καμία σχέση με αυτή που εγώ είχα στο μυαλό μου!
Μία απέραντη μεγαλούπολη που δε θυμίζει σε τίποτα την πόλη που έχουμε δημιουργήσει ως εικόνα από ιστορίες μεγαλύτερων σε ηλικία ανθρώπων, εικόνες ή ντοκιμαντέρ».
– Κάτι που έμεινε στο μυαλό σου και θα έχεις για πάντα μαζί σου με αφορμή αυτό το ταξίδι
«Αυτό που ανεξίτηλα έχει χαραχθεί στο μυαλό μου είναι η θερμή υποδοχή και η άψογη φιλοξενία από την πλευρά των Τούρκων».
– Υπάρχει κάτι που να θυμίζει Ελλάδα σε όλες τις πόλεις και τα χωριά που πήγατε;
«Δυστυχώς έχουν φροντίσει όλα αυτά τα χρόνια οι Τούρκοι να καταστρέψουν οτιδήποτε θυμίζει Ελλάδα!»
«Οποιαδήποτε προσέγγιση πρέπει να γίνει προσεκτικά βήμα-βήμα»
– Ως άνθρωπος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πιστεύεις πως υπάρχουν τρόποι και δρόμοι συνεργασίας με τους γείτονες και με τα μέρη όπου υπήρχε Ελληνισμός; Το αναφέρω αυτό και με αφορμή την πρόσφατη ανάρτησή σου στο fb
«Θεωρώ πως υπάρχουν πεδία όπου μπορούμε να συνεργαστούμε ως άνθρωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Σίγουρα ένα από αυτά είναι το πεδίο του αθλητισμού αλλά και το πεδίο του πολιτισμού καθώς έχουμε κοινή πολιτιστική κληρονομιά.
Η οποιαδήποτε όμως προσέγγιση θα πρέπει να γίνει βήμα-βήμα με προσοχή, εξασφαλίζοντας ότι δε θα υπάρξει οποιαδήποτε παρερμηνεία είτε από τη μία είτε από την άλλη πλευρά».
– Τι σημαίνουν για τον Γαβριήλ Ταχτατζόγλου Μικρά Ασία και Ιωνία;
«Αποτελούν τις αλησμόνητες πατρίδες, τις πατρίδες των παππούδων και των γιαγιάδων μας».
Σεβδίκιοϊ: Το φημισμένο λεβεντοχώρι της Ιωνίας
Με πηγές από το διαδίκτυο: «Ένα από τα πιο γραφικά και φημισμένα περίχωρα της Σμύρνης ήταν το Σεβντίκιοϊ, το λεβέντικο «χωριό» της Ιωνίας, πασίγνωστο για την παλικαριά και την εργατικότητα των Ελλήνων κατοίκων του.
Η κωμόπολη αυτή ήταν χτισμένη περίπου 12 χλμ. νοτίως της Σμύρνης, σε τοποθεσία εξαίρετου φυσικού κάλλους, ανάμεσα σε εύφορους λόφους, δάση και γόνιμες κοιλάδες.
Το κλίμα της περιοχής είναι εξαιρετικό, ιδανικό για τις μεσογειακές καλλιέργειες. Σ’ αυτά τα δυο στοιχεία και στη φιλοπονία των κατοίκων οφειλόταν ο πλούτος του χωριού».
