Για τον Δημήτρη Σολκίδη δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις.
Με…βαρύ βιογραφικό στον χώρο του βόλεϊ έχει τιμήσει τον πάγκο πολλών ομάδων και έχει συνοδεύσει τη μέχρι τώρα πορεία του με τίτλους και επιτυχίες.
Σε αυτή την πορεία προστέθηκε άλλη μια επιτυχία, η άνοδος για πρώτη φορά στην ιστορία του Γαλαξία Αδένδρου στη Β΄ εθνική γυναικών βόλεϊ από την 1η Τοπική Κατηγορία της Ένωσης Πετοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης.
Επιτυχία που γεμίζει περηφάνια ένα χωριό που βλέπει οι προσπάθειες και οι κόποι προπονητή, παραγόντων και παικτριών να ανταμείβονται με την άνοδο.
«Τολμώ να το πω είναι ότι δεν έχω χάσει ποτέ κρίσιμο παιχνίδι ανόδου» μας είπε, μιλώντας στο axioslife.gr, ο προπονητής του Γαλαξία Αδένδρου Δημήτρης Σολκίδης αναφερόμενος στον τρίτο αγώνα της σειράς των πλέι οφ με τον Μακεδονικό εκτός έδρας.
Το «σπάσιμο» της έδρας του αντιπάλου και το 3-0 για την ομάδα του σήμανε και την εξασφάλιση το εισιτήριου της ανόδου.
Το axioslife.gr βρέθηκε στο κλειστό του Αδένδρου και συνομίλησε με τον Δημήτρη Σολκίδη για το αγωνιστικό ταξίδι του Γαλαξία, τους φιλάθλους που στήριξαν την ομάδα, τη νέα χρονιά αλλά και για τη σημασία των ακαδημιών.
«Μια άνοδος είναι πάντα μια επιτυχία και μια ιδιαίτερη στιγμή για την ομάδα που ανεβαίνει για πρώτη φορά στη Β΄ εθνική»
– Τι σημαίνει για εσένα η άνοδος του Γαλαξία Αδένδρου στη Β΄ εθνική;
«Μια άνοδος είναι πάντα μια επιτυχία και μια ιδιαίτερη στιγμή για την ομάδα που ανεβαίνει για πρώτη φορά στη Β΄ εθνική.
Καταφέραμε όλοι μαζί να φέρουμε την ομάδα σε μια κατηγορία που δεν έχει ξαναπαίξει.
Έγινε μια προσπάθεια από τη διοίκηση όλη τη χρονιά, εγώ ήρθα στην ομάδα τον Ιανουάριο, στην αρχή του δεύτερου γύρου.
Πρώτος στόχος μας ήταν να είμαστε στην τετράδα και ήμασταν.
Καταφέραμε με μειονέκτημα έδρας στα πλέι οφ να περάσουμε τον Μακεδονικό που ήταν δεύτερος, με τις δυο πρώτες θέσεις να οδηγούν στη Β΄ εθνική».
«Δεν έχω χάσει ποτέ αγώνα ανόδου»
– Έχει τελειώσει ο αγώνας με τον Μακεδονικό και ηρεμείς μετά τους πανηγυρισμούς. Η πρώτη σκέψη που ήρθε στο μυαλό σου ποια ήταν;
«Έχω κάνει πάρα πολλές ανόδους με πάρα πολλές ομάδες. Η πρώτη σκέψη που έκανα και τολμώ να το πω είναι ότι δεν έχω χάσει ποτέ κρίσιμο παιχνίδι ανόδου.
Ούτε με τον Άρη, ούτε με τον Ηρακλή, τον ΠΑΟΚ ή τη Σταυρούπολη. Μπορεί να είναι και άλλες που έχω ανεβάσει κατηγορίες, αλλά δεν έχω χάσει ποτέ αγώνα ανόδου.
Και με τον Φιλαθλητικό όταν πήρα το πρωτάθλημα το 2003, ότι ήταν κρίσιμο κατάφερνα πάντα και το κέρδιζα.
Είμαι τυχερός άνθρωπος.
Προφανώς βοηθάει το ρόστερ και τα στοιχεία της ομάδας.
Δεν παίζουν οι προπονητές μεταξύ τους, παίζουν οι ομάδες, οι προπονητές καθοδηγούν τις ομάδες, αλλά όσο ανεβαίνεις επίπεδο όλο και περισσότερο είναι θέμα ρόστερ.
Δεν μπορεί να συγκριθεί ένα ρόστερ Α΄ τοπικό Θεσσαλονίκης με ένα ρόστερ ομάδας Α2 ακόμη και τον καλύτερο προπονητή του κόσμου να έχει».
«Τα κορίτσια έβγαλαν μια πολύ υψηλού επιπέδου ανταγωνιστικότητα και ένα απόλυτα ομαδικό πνεύμα»
– Ποια στιγμή θα ξεχώριζες από την προσπάθεια που έγινε;
«Το τελευταίο παιχνίδι με τον Μακεδονικό, νομίζω είναι το πιο σημαδιακό. Όλη σειρά με τον Μακεδονικό ήταν σημαντική, απλώς από παιχνίδι σε παιχνίδι γινόμασταν καλύτεροι και τα κορίτσια έβγαλαν μια πολύ υψηλού επιπέδου ανταγωνιστικότητα και ένα απόλυτα ομαδικό πνεύμα.
Πολύ φορμαρισμένες, δεμένες και συγκεντρωμένες στο κατάλληλο παιχνίδι, στην κατάλληλη σειρά».
«Νομίζω οι συνθήκες είναι ιδανικές, γήπεδο όσες ώρες θέλεις, θέρμανση και ανθρώπους που αγαπάνε την ομάδα και είναι δίπλα της»
– Νέα χρονιά, νέοι στόχοι. Αλλά και ένα χωριό που πετυχαίνει μια σπουδαία διάκριση, να παίζει σε εθνική κατηγορία γυναικών βόλεϊ
«Δεν έχουμε συζητήσει ακόμη με τη διοίκηση για τη νέα χρονιά. Οπωσδήποτε η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση για να μπορεί να κάνει μια σωστή πορεία τη Β΄ εθνική.
Και όταν λέω σωστή πορεία, δεν εννοώ πορεία πρωταθλητισμού, αλλά μια πορεία που δεν θα τη φέρει να κινδυνεύει.
Είναι δύσκολη η Β΄ εθνική, οι ομάδες όλες είναι έμπειρες, έχουν παραστάσεις και είναι ομάδες που κάνουν πρωταθλητισμό και έχουν παίξει σε παραπάνω κατηγορίες.
Είναι θέμα της διοίκησης πόσο θα το υποστηρίξει αυτό, οι προπονητές πάντα θέλουν τις καλύτερες παίκτριες.
Οι φίλαθλοι του χωριού ήταν πάντα κοντά στην ομάδα. Κόσμιοι και ενθαρρυντικοί προς τα κορίτσια.
Νομίζω οι συνθήκες είναι ιδανικές, γήπεδο όσες ώρες θέλεις, θέρμανση και ανθρώπους που αγαπάνε την ομάδα και είναι δίπλα της.
Η περιοχή έχει πολλές ομάδες που οι παίκτριες μοιράζονται. Έχει τους Μακεδόνες Αξιού, τον Καμπανιακό, την ΑΕ Δέλτα, τον Αστέρα Σίνδου, τα Διαβατά.
Καλά κάνουν και είναι πολλές οι ομάδες, αλλά η μετακίνηση είναι δύσκολη, δεν μπορείς να φέρεις εύκολα αθλήτριες από την Ανατολική Θεσσαλονίκη».
– Τι σημαίνει για μια ομάδα να έχει ακαδημίες;
«Ο τροφοδότης της πρώτης ομάδας είναι οι ακαδημίες. Αν δεν έχει ακαδημίες για να στελεχώσουν αργότερα την πρώτη ομάδα δεν μπορεί να έχει τύχη αυτή η ομάδα.
Δεν μπορεί να έχει συνέχεια γιατί το νόημα αυτών των ομάδων είναι να μην κάνουν μια χρονιά το μπαμ και την επόμενη χρονιά να μην υπάρχει ή όσο πάει να σβήνει.
Με δικά της παιδιά η κάθε ομάδα και η κάθε περιοχή να μπορεί να υποστηρίξει την οποιαδήποτε κατηγορία».
