Ανδρέας Σαραντίδης…
Πρεσβευτής του τόπου καταγωγής του, των Κουφαλίων Θεσσαλονίκης, αλλά και της Ελλάδας.
Από τα Κουφάλια στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί σε ολόκληρο τον κόσμο.
Μεθοδικά και ποιοτικά ο Ανδρέας Σαραντίδης έχει καταφέρει τα χρόνια που ζει στην Κωνσταντινούπολη όχι μόνο να καθιερωθεί, αλλά και να ανοίγει συνεχώς νέους μουσικούς ορίζοντες.
Με το μπουζούκι του, τους ήχους και τις μελωδίες του και την επιμονή του να μαθαίνει ο ίδιος, αλλά και να μοιράζεται τη γνώση του με τους άλλους. Να τη μεταλαμπαδεύει, να την κάνει κτήμα και όλων αυτών που θέλουν μάθουν.
Στην Κωνσταντινούπολη, την Πόλη των Πόλεων…
Με τον Ανδρέα έχουμε ξαναμιλήσει, για το πως βρέθηκε από τα Κουφάλια στην Κωνσταντινούπολη, για την αγάπη του για το μπουζούκι και για τα σχέδια του.
Έκτοτε ο Ανδρέας Σαραντίδης διεύρυνε ορίζοντες και συνεργασίες, όπως αυτή που ξεκίνησε με τον ιστορικό σύλλογο Α.Σ. Πέρα της Κωνσταντινούπολης, τη μήτρα του σημερινού ΠΑΟΚ.
Παράλληλα, εξέδωσε τη νέα σειρά εκμάθησης μπουζουκιού σε τρία δίγλωσσα βιβλία:
ΕΛΛΗΝΙΚΑ-ΑΓΓΛΙΚΑ (ΜΠΛΕ ΕΚΔΟΣΗ)
ΕΛΛΗΝΙΚΑ-ΤΟΥΡΚΙΚΑ (ΧΡΥΣΗ ΕΚΔΟΣΗ)
ΤΟΥΡΚΙΚΑ-ΑΓΓΛΙΚΑ (ΚΟΚΚΙΝΗ ΕΚΔΟΣΗ),
«Που είναι διαθέσιμη σε ηλεκτρονική αλλά και σε έντυπη μορφή για τους λάτρεις του μπουζουκιού και της ελληνικής μουσικής», όπως αναφέρει ο ίδιος σε αναρτήσεις του στα social media.
Αυτή η έκδοση στάθηκε η αφορμή να ξανασυναντηθούν οι δρόμοι μας με τον Ανδρέα Σαραντίδη μέσω του axioslife.gr για να συζητήσουμε για το BUZUKIST και τη συνεργασία του με τον Α.Σ. Πέρα.
Τα πρώτα βήματα, η Γερμανία, και η ομογένεια Αυστραλίας και Αμερικής
– Τι είναι το BUZUKIST, το ρωτάω αυτό για να καταλάβει ο κόσμος που δεν γνωρίζει
«Είναι μια ολοκληρωμένη μέθοδος εκμάθησης μπουζουκιού, με κάποια βασικά στοιχεία θεωρίας της μουσικής. Τα βασικά στοιχεία της τεχνικής πάνω στο όργανο, για να γνωρίσουμε το μπουζούκι, πως το παίζουμε.
Το τελευταίο κομμάτι του βιβλίου έχει παλιά ορχηστρικά τραγούδια και με στίχους τους οποίους έχω μεταφράσει και στη λατινική για να καταλαβαίνουν οι Τούρκοι, ακόμη και οι Άγγλοι.
Και εννοείται στα ελληνικά, με τον αυθεντικό στίχο με πληροφορίες στιχουργού και συνθέτη».
– Τι σε ώθησε να προσθέσεις άλλες δυο δίγλωσσες εκδόσεις;
«Από το 2021 που εκδόθηκε το βιβλίο σε έντυπη μορφή και μετά από πολύ λίγο διάστημα ξανά έντυπη και ηλεκτρονική μορφή, έφτασε στο σημείο, μετά από τέσσερα χρόνια, να κυκλοφορεί και να πωλείται ακόμα.
Πιο πολύ στην Τουρκία με τους μαθητές και τα τμήματα που είχα και έχω κάθε χρόνο, οι οποίο αυξάνονται.
Παράλληλα με αυτό έχει γίνει μια πρόταση για να δώσω κάποιες πληροφορίες όσον αφορά το βιβλίο στην ομογένεια της Αυστραλίας.
Το μελλοντικό πλάνο είναι για την ομογένεια της Αμερικής, στη Βοστώνη, και στην Αστόρια, να μεταδοθεί και εκεί.
Γιατί και στην Αυστραλία, στη Μελβούρνη, αλλά και στην Αμερική όπου υπάρχει ομογένεια, υπάρχουν πάρα πολλοί που παίζουν μπουζούκι, πολλά νέα παιδιά που βγαίνουν από τμήματα.
Να φανταστείς το βιβλίο στην πρώτη του έκδοση είχε πάει και Γερμανία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα το έκανα στα Γερμανικά.
Μιλάμε για την ομογένεια της Γερμανίας, αλλά το Ελληνικοαγγλικό είναι κάτι το οποίο θεωρείται στάνταρ σε χώρες όπως η Αυστραλία και η Αμερική, εκεί που η μητρική γλώσσα είναι η Αγγλική.
Για αυτό και με ώθησε να το προωθήσω με αυτόν τον τρόπο. Τα Τουρκοαγγλικά ήταν ο τρίτος συνδυασμός, ένα έξτρα κερασάκι στην τούρτα, για να γίνει ο συνδυασμός και των τριών γλωσσών».
«Ο κόσμος αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει με σεβασμό το βιβλίο»
– Πώς αντιμετώπισε ο κόσμος την πρώτη έκδοση, αλλά και την πρόσφατη με τις δυο δίγλωσσες εκδόσεις;
«Η πρώτη έκδοση εξαντλήθηκε σε 1,5 μήνα και ήταν μέσω πανδημίας και αυτό με βοήθησε και ανέπτυξα κάποια τμήματα on line με μαθητές που ήταν εκτός Κωνσταντινούπολης, όπως Άγκυρα, Καστελόριζο, Σμύρνη, Αλικαρνασσό, Ελλάδα.
Ο κόσμος το αντιμετώπισε και το αντιμετωπίζει ακόμη με σεβασμό.
Μου στέλνουν κατά καιρούς διάφορα μηνύματα για να με ρωτήσουν κάποια πράγματα.
Ήταν η αφορμή, βλέποντας το βιβλίο, για να ξεκινήσουν τα μαθήματα, δηλαδή βλέποντάς με να παίζω μπουζούκι σε βιντεάκια δεν είχε κάποιος το θάρρος να ρωτήσει.
Και πολλοί δεν το έχουν, αλλά όταν είδαν το βιβλίο με ρώτησαν αν δίνω σε κάποιο χώρο μαθήματα, ακόμη και on line.
Και έτσι ξεκίνησε όλο αυτό το ενδιαφέρον και δημιουργήθηκαν τα δυο τμήματα, στον Ιστό, στον εκδοτικό οίκο εδώ στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και στον αθλητικό σύλλογο του Πέρα πέρυσι».
H συνεργασία με τον ιστορικό αθλητικό σύλλογο του Πέρα, ο ΠΑΟΚ και τα μελλοντικά σχέδια
– Πώς σε κάνει να νιώθεις όλη αυτή η αγάπη του κόσμου;
«Η αγάπη του κόσμου για την Ελληνική μουσική με κάνει και χαίρομαι πολύ γιατί αυτό που αντανακλά η μουσική είναι αγάπη, μνήμη, είναι καλή διάθεση, είναι καλή παρέα.
Και όταν βλέπουμε κάποιον να το αντιπροσωπεύει αυτό, δηλαδή να ακούνε τον αυθεντικό ήχο, με το μπουζούκι ας πούμε, κάτι που αυτοί ακούνε πολύ σπάνια αν επισκεφτούν την Ελλάδα, αυτό τους κάνει να γίνονται απέναντί σου πιο ανοιχτοί.
Δείχνουν την αγάπη τους, το ενδιαφέρον τους και δείχνουν τις γνώσεις τους για τα λίγα ή τα πολλά που ξέρουν για την Ελλάδα και την κουλτούρα μας.
– Θα ήθελες να μας πεις και για τη συνεργασία σου με ένα ιστορικό σωματείο όπως είναι ο ΑΣ Πέρα;
«Με κάποια μέλη του σωματείου Πέρα είμαστε φίλοι και συνεργάτες στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Ξεκίνησαν να στηρίζουν το έργο μου, ιδιαίτερα πέρυσι όταν τους έκανα την πρόταση λέγοντάς τους: Εντάξει ο αθλητικός σύλλογος, πάει όλο και καλύτερα. Αλλά το πολιτιστικό κομμάτι το οποίο θα μπορεί να προβληθεί μέσα από έναν τέτοιο σύλλογο, ο οποίος είναι Ελληνικός, θα ήταν πολύ σημαντικό.
Ως προς την προστριβή τους με άλλα σωματεία και άλλες ομάδες Τουρκικές όταν γίνονται ημερίδες, εκδηλώσεις ή χοροί.
Εκεί να ακούνε την Ελληνική μουσική που την αγαπάνε, πρώτα οι ίδιοι και μετά και οι ξένοι, είτε λέγονται Τούρκοι, είτε όχι, γιατί και αυτοί δεν την έχουν πάντα διαθέσιμη σε live μορφή να την ακούνε , παρά μόνο από το ραδιόφωνο.
Συμφώνησαν μετά χαράς με την πρόταση και είπαν ας το δούμε φέτος και του χρόνου θα είμαστε σε καλύτερο στάδιο για να δούμε και άλλα πράγματα.
Συμπίμπτει το 2026 με την επέτειο των 100 χρόνων του ΠΑΟΚ και έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση με τον σύλλογο του ΠΑΟΚ.
Εγώ από μικρό παιδί είμαι ΠΑΟΚ και πιστεύω ότι έρχονται πολύ ωραία πράγματα.
Ιδέες, πρότζεκτ με πολλή διάθεση και θετική ενέργεια και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος γιατί ανοίγονται συνέχεια παρακλάδια, νέοι δρόμοι.
Και όλα αυτά όχι μόνο μέσα από το βιβλίο, αλλά από το μπουζούκι, από αυτό που αγαπώ. Αλλά κατά κύριο λόγο το βιβλίο είναι αυτό που είναι μπροστά μου και βαδίζω και έχω κάτι να δείχνω.
Πέρα από τον εαυτό μου και το μπουζούκι, για κάποιον που δεν μπορώ να είμαι δίπλα του συνέχεια και ας είναι και μακριά, ότι μπορώ να του στείλω ένα κομμάτι από εμένα και να έχουμε έτσι ένα είδος σχέσης».
Σπουδαία στιγμή για τον Ανδρέα Σαραντίδη η καταχώρηση των τριών εκδόσεων στο αρχείο της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης στο Φανάρι
«Kαταχώρηση και των τριών εκδόσεων του BUZUKİST BOOK στο αρχείο της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης στο Φανάρι.
Ανάμεσα σε ένα απ’ τα ιστορικότερα αρχεία μιας εκ των σημαντικότερων βιβλιοθηκών της Ομογένειας της Πόλης, αποδεχούμενο απ’ τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο καταχωρείται με προσωπικό κωδικό στην συλλογή της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης.
Μεγάλη μου τιμή και πολλές οι ευχαριστίες μου, με σεβασμό για την αναγνώριση αυτή».
Με αυτή την ανάρτησή του ο Ανδρέας Σαραντίδης γνωστοποίησε μια σπουδαία στιγμή για τον ίδιο Ανταμοιβή των κόπων και της προσπάθειας που κάναμε θα προσθέταμε εμείς.
Πάντως, είναι απορίας άξιο το εξής: Ο Ανδρέας Σαραντίδης δεν έχει κληθεί ακόμη από κάποιον επίσημο φορέα, τον Δήμο Χαλκηδόνος και όχι μόνο, προκειμένου να μάθει και άλλος κόσμος πως ένας άνθρωπος φεύγει από την Ελλάδα, τα Κουφάλια στη συγκεκριμένη περίπτωση, πάει στην Κωνσταντινούπολη και φτιάχνει τόσα ωραία πράγματα αφήνοντας ένα αποτύπωμα άκρως σημαντικό και διδακτικό για τους λάτρεις του μπουζουκιού και της μουσικής.
Η καινούργια σειρά της μεθόδου εκμάθησης μπουζουκιού σε μια σειρά τριών δίγλωσσων βιβλίων
Όπως έγραψε ο Ανδρέας Σαραντίδης σε άλλη ανάρτηση για τα τρία δίγλωσσα βιβλία: «Μια ολοκληρωμένη μέθοδος με τα βασικά στοιχεία της μουσικής θεωρίας, κλίμακες και λαϊκές κλίμακες με τις βασικές τους συγχορδίες αλλά και τραγούδια με στίχους μεταφρασμένους αντίστοιχα.
Τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη έκδοση του BUZUKİST και το ενδιαφέρον σας μας παρότρυνε να συνεχίσουμε προσθέτοντας άλλες δυο δίγλωσσες εκδόσεις για διαδοθεί ακόμη παραπάνω η αγάπη και το ενδιαφέρον για το μπουζούκι!!
Εκ μέρους της ομάδας BUZUKİST PROJECT
σας ευχαριστούμε πολύ!!»
