Ευρώπη Ναζλίδου 140 μετάλλια…
Ελένη Παπαντωνίου 82 μετάλλια…
Ελένη Βεργίνη 55 μετάλλια…
Αθλήτριες του ΑΣΜΑ Γέφυρας/Βαθυλάκκου και του Σταύροτυ Γουρουτζά με 277 μετάλλια σε όλες τις διοργανώσεις, στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, στον κόσμο. Και έχουν δρόμο ακόμη…
Δεν τον λες και…μικρό απολογισμό.
«Είμαστε κυψέλη πρωταθλητών» μας είπε ο προπονητής του συλλόγου Σταύρος Γουρουττζάς όταν το axioslife.gr όταν βρεθήκαμε στα γραφεία του συλλόγου στον Βαθύλακκο μαζί του και με τις Ευρώπη Ναζλίδου και Ελένη Βεργίνη.
Και…μηχανές παραγωγής μεταλλίων θα προσθέταμε εμείς και μάλιστα από μικρή ηλικία.
Σε παγκράτιο και ζίου ζίτσου.
Ελένη Βεργίνη και Ελένη Παπαντωνίου είναι από τον Βαθύλακκο, ενώ η Ευρώπη Ναζλίδου από τον Ακροπόταμο.
Το axioslife.gr μίλησε με την Ευρώπη Ναζλίδου και την Ελένη Παπαντωνίου για τη σχέση αγάπης που ανέπτυξαν με το ζίου ζίτσου και το παγκράτιο, για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, αλλά και για το μέλλον.
Ανακαλούν στη μνήμη τους τις στιγμές που δεν θα ξεχάσουν και φυσικά μιλάνε για τις επιτυχίες τους. Να σημειώσουμε πάντως ότι η Ελένη Παπαντωνίου δεν ήταν παρούσα στη φωτογράφιση, αλλά ήταν η άλλη παγκόσμια πρωταθλήτρια (στο παγκράτιο) Ελένη Βεργίνη.
Η αφετηρία της πορείας τους και τα πρώτα μετάλλια που πήραν σε διοργανώσεις
– Πώς ξεκίνησες τα συγκεκριμένα αθλήματα;
ΝΑΖΛΙΔΟΥ ΕΥΡΩΠΗ
«Ξεκίνησε πρώτα ο αδερφός μου να πηγαίνει και μετά η μαμά μου με έγραψε κι εμένα. Ο δάσκαλός μου, ο κύριος Σταύρος Γουρούτζας, με εκπαίδευε και στο ζίου ζίτσου και στο παγκράτιο. Με τον καιρό, αγάπησα περισσότερο το παγκράτιο.
Μου άρεσε πιο πολύ από το ζίου ζίτσου.
Μετά από μερικούς μήνες προπόνησης, ο δάσκαλός μου είδε ότι ήμουν καλή και με έβαλε στους πρώτους μου Βορειοελλαδικούς αγώνες, όπου κέρδισα το πρώτο μου ασημένιο μετάλλιο.
Λίγο αργότερα πήρα μέρος στο πρώτο μου Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και κατέκτησα το πρώτο μου χρυσό. Από εκεί ξεκίνησαν οι επιτυχίες μου».
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΛΕΝΗ
«Στην ηλικία τον 5 χρόνων με έγραψε η μαμά μου μαζί με τις αδερφές μου πιο πολύ για παιχνίδι.
Μετά από λίγο καιρό μαζί με τον προπονητή μου Γουρουτζά Σταύρο ξεκίνησαν οι αγώνες με πολλές επιτυχίες και αργότερα τα πανελλήνια πρωταθλήματα».
Η περηφάνια για την Ελλάδα και ο στόχος των νέων διακρίσεων
– Τι σημαίνει για εσένα η επιτυχία σε παγκόσμιο και πανευρωπαϊκό επίπεδο;
ΝΑΖΛΙΔΟΥ ΕΥΡΩΠΗ
«Νιώθω περήφανη που εκπροσωπώ την Ελλάδα. Έχω συμμετάσχει σε 4 πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα και 3 παγκόσμια του παγκρατίου, καθώς και σε 2 πανευρωπαϊκά και 2 παγκόσμια του ζίου ζίτσου.
Ο ανταγωνισμός είναι πολύ δυνατός, και το να καταφέρεις να κερδίσεις ένα μετάλλιο είναι δύσκολο.
Νιώθω ευγνώμων που έχω καταφέρει να ανέβω στο βάθρο, ακόμα και με τραυματισμούς. Όταν κερδίζεις έναν αγώνα, ξεχνάς τον πόνο και μένει μόνο η χαρά και η ανακούφιση από την προσπάθεια».
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΛΕΝΗ
«Στα 16 μου πήρα 2 χρυσά στο Πανευρωπαϊκό Παγκρατίου (2021). Το 2023, ξανά στην Ελλάδα, ανέβηκα ξανά πρώτη στο παγκόσμιο.
Το 2024 στο παγκόσμιο Ζίου Ζίτσου, δεν κατέκτησα θέση, αλλά πήρα την 5η παγκοσμίως.
Πλέον με τις συναθλήτριες μου και τον προπονητή μου δουλεύουμε δυναμικά για νέες διακρίσεις».
Αθλητισμός, προπόνηση, εργασία και προσωπική ζωή
– Πώς συνδυάζεις εργασία, προσωπική ζωή και πρωταθλητισμό;
ΝΑΖΛΙΔΟΥ ΕΥΡΩΠΗ
«Είναι πολύ δύσκολο να τα συνδυάζεις όλα, ειδικά όταν το ωράριο της δουλειάς δεν βοηθάει. Έχω χάσει αρκετές προπονήσεις λόγω δουλειάς.
Όσο μεγαλώνεις, έχεις περισσότερες ευθύνες και έξοδα.
Ακόμα και στο ρεπό μου, προσπαθώ να βρίσκω χρόνο και δύναμη για προπόνηση.
Πλέον, οι προτεραιότητες έχουν αλλάξει σε σχέση με όταν ήμουν μικρότερη, αλλά συνεχίζω γιατί το αγαπάω».
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΛΕΝΗ
«Είναι δύσκολο αλλά με θέληση και στόχους όλα γίνονται. Σπούδασα Διατροφή & Διαιτολογία ενώ δούλευα και προπονούμουν καθημερινά. Η ψυχολογία παίζει μεγάλο ρόλο.
Παρότι οι γονείς μου με στήριξαν, προσπαθώ να σταθώ μόνη μου στα πόδια μου».
Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, το άγχος και η ψυχολογία πριν από τους αγώνες
– Ποιες δυσκολίες υπάρχουν στα αθλήματα αυτά;
ΝΑΖΛΙΔΟΥ ΕΥΡΩΠΗ
«Οι δυσκολίες είναι πολλές. Η πιο βασική είναι οι τραυματισμοί και η αποκατάστασή τους, που μπορεί να σε κρατήσουν μακριά από τους αγώνες.
Έχω τραυματιστεί αρκετές φορές, όχι επειδή δεν πρόσεχα, αλλά γιατί έτσι είναι το άθλημα: θα πέσεις, θα χτυπήσεις, θα χάσεις και θα κερδίσεις.
Το πιο δύσκολο όμως είναι το ψυχολογικό κομμάτι: το άγχος πριν τον αγώνα, η αγωνία για το αποτέλεσμα, η στενοχώρια όταν δεν πετυχαίνεις τον στόχο σου.
Αλλά η χαρά όταν πετυχαίνεις ή όταν τα καταφέρνουν οι συναθλήτριές σου είναι απερίγραπτη».
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΛΕΝΗ
«Η λεπτομέρεια κρίνει τα πάντα. Οι τραυματισμοί, η κόπωση, η αποκατάσταση, το άγχος και η διαχείριση της ήττας είναι βασικές δυσκολίες.
Κάθε αντίπαλος είναι διαφορετικός και απαιτεί στρατηγική και ψυχολογική ετοιμότητα».
Οι στιγμές που δεν θα ξεχάσουν και τα μελλοντικά τους σχέδια
– Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια; Θα ασχοληθείς με την προπονητική;
ΝΑΖΛΙΔΟΥ ΕΥΡΩΠΗ
«Έχω ήδη ένα πτυχίο πάνω στον τομέα του κουράς/σαμπο, αλλά θέλω να εξελιχθώ περισσότερο.
Μου αρέσει πολύ να αγωνίζομαι σε αυτό που αγαπάω.
Θα ήθελα στο μέλλον να ασχοληθώ περισσότερο επαγγελματικά με τις πολεμικές τέχνες, να διδάσκω και να προσφέρω γνώσεις στους άλλους. Είναι κάτι που κάνω από μικρή και θα ήθελα να συνεχίσω».
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΛΕΝΗ
«Ναι. Μετά από 14-15 χρόνια ενασχόλησης, θέλω να ασχοληθώ με την προπονητική.
Θέλω να δείξω στα παιδιά τι είναι Ζίου Ζίτσου και Παγκράτιο, γιατί είναι σημαντικό να γνωρίζουν πολεμικές τέχνες και πώς να βάζουν στόχους».
– Ποια στιγμή δεν θα ξεχάσεις;
ΝΑΖΛΙΔΟΥ ΕΥΡΩΠΗ
«Δεν θα ξεχάσω ποτέ όταν πήγα στη Ρωσία για το παγκόσμιο πρωτάθλημα του παγκρατίου.
Ήταν ένα μεγάλο ταξίδι και κατάφερα να πάρω το χρυσό μετάλλιο. Ήταν μεγάλη επιτυχία για μένα και θα μου μείνει αξέχαστο».
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΛΕΝΗ
«Το παγκόσμιο πρωτάθλημα του ζιου ζιτσου όπου ήταν δίπλα μου η οικογένεια μου ήταν πολύ ωραία διοργάνωση.
Επίσης, οι οικογενειακές συμμετοχές με τις αδερφές μου όταν πηγαίναμε σε αγώνες και γυρνούσαμε με μετάλλια, είναι μοναδικές αναμνήσεις πάντα ήμασταν με το χαμόγελο».
Τα οφέλη από το παγκράτιο και το ζίου ζίτσου, η πειθαρχία και η διαχείριση των συναισθημάτων
– Θα πρότεινες σε ένα παιδί να ασχοληθεί με αυτά τα αθλήματα;
ΝΑΖΛΙΔΟΥ ΕΥΡΩΠΗ
«Ναι, θα το πρότεινα σίγουρα.
Αυτά τα αθλήματα σε μαθαίνουν να σκέφτεσαι πριν δράσεις, να σέβεσαι τον αντίπαλο, τους συναθλητές σου και τον δάσκαλό σου.
Αποκτάς αυτοέλεγχο, βελτιώνεις τη φυσική σου κατάσταση, γίνεσαι πιο δυναμικός και μαθαίνεις να επιμένεις για να πετυχαίνεις τους στόχους σου.
Το παγκράτιο ειδικά έχει σχέση με την ελληνική ιστορία και σε διδάσκει πειθαρχία, υπομονή και επιμονή.
Και τα δύο αθλήματα έχουν τη δική τους «μαγεία» και σε τραβάνε να τα γνωρίσεις καλύτερα».
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΕΛΕΝΗ
«Ναι, χωρίς αμφιβολία. Προσφέρουν αυτοάμυνα χωρίς βία, αυτοπεποίθηση, πειθαρχία, σωματική ανάπτυξη, διαχείριση συναισθημάτων και κοινωνικοποίηση.
Είναι μια σπουδαία εμπειρία όταν υπάρχει σωστό περιβάλλον και καθοδήγηση».
Από τριών χρονών η Ελένη Βεργίνη στον αθλητισμό
Από πολύ μικρή ηλικία έχει ξεκινήσει τον αθλητισμό και η Ελένη Βεργίνη: «Αρχικά ξεκίνησα με το ζίου ζίτσου. Από μικρή με ξεκίνησε η μητέρα μου σε αυτό και μετά μου πρότεινε ο δάσκαλος να δοκιμάσω και το παγκράτιο.
Έτσι ξεκίνησα. Από τριών ετών ασχολούμαι με τον αθλητισμό» λέει αρχικά στο axioslife.gr και συνεχίζει με το τι χρειάζεται για να πετύχει μια αθλήτρια σε υψηλό επίπεδο: «Πειθαρχία. Πιστεύω ότι είναι το βασικό για αυτό το άθλημα. Μπορεί να είναι ατομικό άθλημα, αλλά το προτιμώ, παίζω με τις δικές μου δυνάμεις. Βασίζομαι στον εαυτό μου».
Να υπενθυμίσουμε πως η Ελένη Βεργίνη πανηγύρισε το χρυσό μετάλλιο στο παγκράτιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα που είχε γίνεις τη Ρουμανία.
