Τέσσερις παραστάσεις που υπόσχονται γέλιο, έρωτα, γνώση, και ελπίδα από την ερασιτεχνική θεατρική ομάδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγίου Αθανασίου Θεσσαλονίκης.
Και φυσικά ηλίθιους…
Τους κατοίκους ενός χωριού που ζουν με δικούς τους κανόνες και δική τους λογική και θα υποδεχθούν τον νέο δάσκαλό τους.
Έχουν το βάρος μιας κατάρας που διατηρεί τον χαρακτηρισμό ηλίθιοι, αλλά μέσα από την πλοκή του έργου στο τέλος ο θεατής θα εισπράξει και θα κατανοήσει πως πολλά μπορούν να είναι διαφορετικά.
Αρκεί να το θέλει ο άνθρωπος,σε κάθε εποχή.
Μία ευφυέστατη παράσταση…
19,20,21,22 Ιουνίου 2026 θα δοθούν οι παραστάσεις στο Ειδικό Σχολείο του Αγίου Αθανασίου με ώρα έναρξης στις 9μ.μ. με τους συντελεστές να υπόσχονται μοναδικές στιγμές για ακόμη μια φορά.
Παίζουν αλφαβητικά:
Ακριτοπούλου Γιώτα: Κατερίνα, η κομμώτρια του νησιού
Αλεξιάδου Κυριακή: Σία – Αναστασία, κάτοικος του νησιού
Βασιλάκογλου Μαρία: Πίτσα, γυμνάστρια
Κερδή Στέλλα: Σοφία, κάτοικος του νησιού
Μιχαηλίδης Δημήτρης: Βαγγέλης, βοσκός
Νασιοπούλου Μαρία: Πελαγία, ταχυδρόμος
Παγωνίδης Αποστόλης: Παναγιώτης, χασάπης
Πασπαλτζής Σταμάτης: Ιάκωβος, δικηγόρος
Ρίσκου Μαίρη: Σία – Αθανασία, κάτοικος του νησιού
Σιμιτσή Θεοδοσία: Γεωργία, κόρη του Βαγγέλη
Σόγιακα Μαργαρίτα: Σία – Ασπασία, κάτοικος του νησιού
Σωτηράκογλου Λεμονιά: Αμφιτρίτη, γυναίκα του Αναξίμανδρου- Μίμη
Σωτηράκογλου Γιάννης: Λέων, δάσκαλος
Τοψιώτη Στέλλα: Άννα, βοηθός κομμώτριας
Τσακίρη Γιώτα: Γιάννα, ιχθυοπώλης
Τσακίρης Μιχάλης: Λυκούργος, γιατρός
Χατζόπουλος Κώστας: Αναξίμανδρος- Μίμης, δήμαρχος
Ειδική συμμετοχή: Χρήστος Παπαϊωάννου
Λίγα λόγια για το έργο…
Σε ένα χωριό, κάπου σε ένα απομακρυσμένο νησί, οι κάτοικοι ζουν με τους δικούς τους κανόνες.
Έχουν δημιουργήσει έναν δικό τους «παράλογο» κόσμο, όπου η λογική έχει παραμεριστεί και τη θέση της έχει πάρει η ανοησία.
Οι κάτοικοι είναι βυθισμένοι στην ηλιθιότητά τους και ζουν μια καθημερινότητα γεμάτη χιούμορ, παράλογες πράξεις και κωμικοτραγικές καταστάσεις.
Μέσα σε αυτό το αλλόκοτο περιβάλλον, το παράλογο θεωρείται φυσιολογικό και η κοινή λογική μοιάζει να μην έχει καμία θέση.
Μέσα από αυτή τη θεατρική παράσταση, η οποία είναι γεμάτη χιούμορ και υπερβολή, αναδεικνύεται ένα βαθύτερο μήνυμα: πόσο εύκολα επηρεαζόμαστε από τη γνώμη των άλλων.
Όταν οι γύρω μας επιμένουν ότι είμαστε κάτι, πολλές φορές καταλήγουμε να το πιστεύουμε κι εμείς οι ίδιοι.
Η ιδέα αυτή ριζώνει μέσα μας και ακόμη κι αν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, την υιοθετούμε ως μέρος της ταυτότητάς μας.
Ο Λέων, ο δάσκαλος της παράστασής μας, φτάνει σε έναν τέτοιο «παράλογο» τόπο, μεταφέροντας τη γνώση στους ανθρώπους.
Μια γνώση που τους βοηθά να σκέφτονται ελεύθερα και να αντιστέκονται σε οποιαδήποτε μορφή χειραγώγησης.
