Έναν πολύτιμο οδηγό κατανόησης και αντιμετώπισης μιας πραγματικότητας, της ψηφιακής,που βιώνουν γονείς αλλά και παιδιά ανέπτυξε η κυρία Άννα Μήτσιου, (εκπαιδευτικός ΠΕ70, Med Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση Προφορικού και Γραπτού λόγου , Msc Εκπαιδευτική Ψυχολογία).
Γράφει ο Χρήστος Νάσκας
«Η επίδραση των ψηφιακών μέσων στην ανάπτυξη των παιδιών» ήταν ο τίτλος της εσπερίδας που πραγματοποιήθηκε (7/5/20250 στην αίθουσα εκδηλώσεων του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αγίου Αθανασίου.
Η κυρία Άννα Μήτσιου, με εμπεριστατωμένο τρόπο και με στοιχεία από μια πλούσια βιβλιογραφία ανέπτυξε επίσης τις «Στρατηγικές διαχείρισης και καλλιέργειας ψηφιακής επάρκειας» προκειμένου να γνωρίζουμε όλοι τα οφέλη, αλλά κυρίως τους κινδύνους από τη σχέση παιδί και ψηφιακά μέσα (κινητά, τάμπλετ ή υπολογιστές).
Όπως είπε αρχικά η κυρία Μήτσιου: «Η τεχνολογία είναι κομμάτι της ζωής των παιδιών. Βοηθάει στη γνωστική τους ανάπτυξη, στη διευρυμένη πρόσβαση στη γνώση, ενισχύει την τεχνολογική και ψηφιακή παιδεία π.χ. για κάποια επαγγέλματα που θα ήθελαν να ακολουθήσουν».
Όλοι βλέπουμε. Μέσα από τα παιδικά μας, τη σχέση τους με τα κινητά κυρίως αλλά και τις ώρες που…ξοδεύουν σε βιντεοπαιχνίδια. Το τι κάνει ο κάθε γονιός φυσικά και γνωρίζει ο ίδιος πως να διαχειριστεί τη σχέση ( ή εξάρτηση για άλλους) του παιδιού με την τεχνολογία.
Ακριβώς σε αυτό το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας της η κυρία Άννα Μήτσιου η οποία αναφέρθηκε στις αρνητικές επιπτώσεις που μπορούν να προκληθούν από την αλόγιστη χρήση των ψηφιακών μέσων για τα παιδιά. Αρνητικές επιπτώσεις, μεταξύ άλλων όπως:
– Τη συσχέτιση οθονών με κινητικές δεξιότητες
– Τη μόνιμη υπερδιέργεση αφού το παιδί δεν προλαβαίνει να αναλύσει την πληροφορία
– Τη μειωμένη δημιουργικότητα και την έλλειψη φαντασίας
– Τη μειωμένη ενσυναίσθηση αλλά και τον αυξημένο κίνδυνο διαδικτυακού εκφοβισμού
– Τον μιμητισμό που δεν ξέρουμε που μπορεί να οδηγήσει
– Αυξημένο άγχος, συναισθηματική απάθεια και δυσκολία στη συναισθηματική αυτορρύθμιση
-Επίσης, στο αυξημένο στρες και στις δυσκολίες στη διαχείριση θυμού. Εικονική πραγματικότητα και πραγματικά προβλήματα ήταν ένα ακόμη σημείο που ανέλυσε και με παραδείγματα η κυρία Άννα Μήτσιου.
Μακρύς, δυστυχώς, ο κατάλογος των αρνητικών επιπτώσεων αφού μνεία έγινε και σε άλλους κινδύνους όπως:
– Εξασθένηση της κριτικής σκέψης και των προσωπικών αξιών ή την προώθηση υλιστικών και καταναλωτικών αξιών.
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΘΙΣΜΟΣ ΚΑΙ FOMO: Όταν η χρήση γίνεται εξάρτηση
«Υπάρχουν βίντεο που μπορείτε να αναζήτησε στο διαδίκτυο και να δείτε το εξής. Πως αντιδρά ένα παιδί ακόμη και ενός έτους όταν του στερούν το κινητό και πως συμπεριφέρεται μόλις του το δώσουν». Με αυτόν τον γλαφυρό τρόπο η κυρία Άννα Μήτσιου έδωσε ακόμη ένα παράδειγμα της σχέσης κινητών και όχι μόνο στη σημερινή κοινωνία.
Και στη συνέχεια αναφέρθηκε στην ενότητα :«ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΣ ΕΘΙΣΜΟΣ ΚΑΙ FOMO: Όταν η χρήση γίνεται εξάρτηση». Πού οδηγεί αυτή η εξάρτηση; Όπως είπε η εκπαιδευτικός στα εξής:
– Αδυναμία ελέγχου
– Άγχος και εκνευρισμό
– Παραμέληση
– Υποτίμηση
– Αντίσταση, θυμός
– Κοινωνική απόσυρση
– Χρήση ως καταφύγιο από δυσάρεστες καταστάσεις
Συνεχίζοντας, η κυρία Άννα Μήτσιου μίλησε για «Κταναγκαστική ανάγκη του παιδιού για σύνδεση. Μην χάσει κάτι. Δεν είναι μόνο το πόσες ώρες είναι συνδεδεμένο ένα παιδί, αλλά το πόσο το επηρεάζει και πως αντιδρά, γενικά, το παιδί.
ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΣ
* ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΕΓΓΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΡΥΘΜΙΣΗ ΧΡΟΝΟΥ ΧΡΗΣΗΣ
Ολοκληρώνοντας την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία, η εκπαιδευτικός του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αγίου Αθανασίου, κυρία Άννα Μήτσιου, ανέλυσε τις στρατηγικές διαχείρισης. Συνοπτικά αυτές είναι οι εξής:
– Αντιμετώπιση και ελαχιστοποίηση αρνητικών επιδράσεων της τεχνολογίας σε σωματικό, γνωστικό, κοινωνικό, ψυχολογικό και προσωπικό επίπεδο.
– Ενίσχυση φυσικής δραστηριότητας και κινητικών δεξιοτήτων
– Σαφή χρονιά όρια, όσο πιο αργά ηλιακά με την τεχνολογία, τόσο καλύτερα
– Εκπαίδευση στην κριτική σκέψη και στην αξιολόγηση πληροφοριών
– Ενίσχυση της μνήμης μέσω αναλογικών μεθόδων μάθησης
– Ανάπτυξη δημιουργικότητας και παραγωγικής σκέψης
– Ενθάρρυνση των δια ζώσης κοινωνικών αλληλεπιδράσεων
– Εκπαίδευση στην ασφαλή διαδικτυακή συμπεριφορά
– Ανάπτυξη δεξιοτήτων συναισθηματικής ρύθμισης
– Αποφυγή χρήσης social media πριν από τον ύπνο
– Ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και της αυτοεικόνας του παιδιού.
«Μπορεί να υπάρξει ισορροπία στην ψηφιακή εποχή. Δεν δαιμονοποιούμε τίποτα, απλά χρειάζεται συζήτηση, κατανόηση, διάλογος και κριτική σκέψη» τόνισε η κυρία Άννα Μήτσιου.
Θα μας βοηθούσε αυτή η προτροπή, έτσι δεν είναι;
