Μικροί και μεγάλοι, μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγίου Αθανασίου Θεσσαλονίκης και όχι μόνο, αναβίωσαν (28/12/2025) και συμμετείχαν στο Έθιμο της Καμήλας.
Αφετηρία και κατάληξη ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Αθανασίου μέσα από μια διαδρομή στους δρόμους και την πλατεία του Αγίου Αθανασίου με μουσική, παράδοση και χορό.
Οι μουσικοί, μαζί με τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγίου Αθανασίου, μικρούς και μεγάλους, ξεκίνησαν το ταξίδι της παράδοσης και της μουσικής από τον χώρο του συλλόγου και στη συνέχεια βρέθηκαν στην πλατεία του Αγίου Αθανασίου όπου σταματούσαν μπροστά στα μαγαζιά και στον πεζόδρομο και αναβίωναν το έθιμο.
Αφού χόρεψαν και διασκέδασαν με τη συμμετοχή των κατοίκων του χωριού επέστρεψαν στα γραφεία του συλλόγου ανανεώνοντας το ραντεβού τους για την επόμενη εκδήλωση.
Λίγα λόγια για το Έθιμο της Καμήλας
Σύμφωνα με πληροφορίες που αντλήσαμε από το διαδίκτυο το Έθιμο της Καμήλας η ιστορία του εθίμου έχει ως εξής:
«Τον καιρό που ξεκινά η καλλιέργεια της γης και χρειάζονται οι βροχές τελείται το έθιμο της Καμήλας ή Τζαμάλα (από το αραβικό τζαμάλ που σημαίνει καμήλα). Ένα έθιμο με τα εντυπωσιακά αυτά μεγάλα ζώα που έχουν την ικανότητα να εντοπίζουν την ύπαρξη νερού σε απόσταση 100 χιλιομέτρων, χάρις στην οσφρητική τους ικανότητα να πιάνουν την ιδιαίτερη οσμή που αναδύεται από το υγρό έδαφος.
Ένα γονιμοποιητικό δρώμενο της άροσης και της σποράς των αγρών, που τελούνταν σ’ όλη την ανατολική Θράκη, Ραιδεστό, Τσακήλι, Καλλικράτεια, Επιβάτες, Καστανιές, Τζετώ, Ακ-Αλάν, Φανάρι, Οκλαλή, Δελειώνες, κ.α.για την καλή χρονιά σποράς, την παραμονή του Αϊ-Δημητρίου.
Με ξύλα έκαμναν ένα μεγάλο σκελετό καμήλας, τον τύλιγαν με πανιά και προβιές, έβαζαν ουρά, ένα μακρύ κοντάρι για λαιμό, με κεφάλια αλόγου ή βοδιού με δόντια, το σκέπαζαν με προβιά και το στόλιζαν με χάντρες. Πάνω στην καμήλα έριχναν μακρύ χαλί, κάτω απ’ αυτό έμπαιναν 4 άντρες, περπατούσαν και φαινόταν σαν να περπατούσε η Τζαμάλα. Ύστερα από το ηλιοβασίλεμα το γύριζαν στα σπίτια με τραγούδια και γέλια.
Όσοι πήγαιναν με τη Τζαμάλα φορούσαν παράξενα ρούχα, με στεφάνια κληματαριών στο κεφάλι και με λαγήνια ή με κουβάδες στα χέρια για κρασί ή ούζο. Έξω από κάθε σπίτι φώναζαν:
«Ε! κερά! Καλή χρονιά, καλό μπερικέτι (=σοδειά) και πολύχρονη» (Τσακήλι Μετρων Χουρμουζιάδης, Καλλισθένης)».
Σε άλλο ιστότοπο βρήκαμε τις εξής πληροφορίες:
«Την Καθαρή Δευτέρα αναβιώνει στην Σταυρούπολη και σε άλλα χωριά το έθιμο της Καμήλας ή Τζ(ι)αμάλας, που έχει τις ρίζες του στην Ανατολική Ρωμυλία.
Οι νέοι κατασκευάζουν με άχρηστα πανιά και δέρματα το ομοίωμα μιας καμήλας την οποία κινούν δυο νεαροί που βρίσκονται κρυμμένοι κάτω από τα πανιά.
Ο ιδιοκτήτης της (ντυμένος Άραβας) την περιφέρει από σπίτι σε σπίτι με την συνοδεία φλογέρας ή νταουλιού και οι ιδιοκτήτες των σπιτιών φιλοδωρούν την καμήλα με λιχουδιές και χρήματα.
Αν ξεφύγει από τον αφέντη της τότε την…φιλοδωρούν με ξύλο. Το ζώο συμβολίζει την πορεία του ανθρώπου, που είναι υποταγμένος στην μοίρα του, με τα κέρδη και τις ατυχίες του».
