Για την Αγχίαλο της Θεσσαλονίκης και τα κρασιά της δεν χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις.
Οι περισσότεροι έχουμε πιει ένα ποτηράκι κρασί ή τσίπουρο από τους φημισμένους αμπελώνες της περιοχής που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη Θεσσαλονίκη.
Και αν δεν έχουμε πιει έχουμε ακούσει για τα εξαιρετικά προϊόντα των αμπελουργών-οινοποιών της.
«Το σταφύλι για να το παράγεις πρέπει να το αγαπάς» λέει στο axioslife.gr ο Βασίλης Παπαγρηγορίου, αμπελουργός-οινοποιός από την Αγχίαλο με τον οποίο συνομιλήσαμε για το σταφύλι, το κρασί και όχι μόνο.
Τη λέξη αγάπη θα τη διαβάσετε αρκετές φορές στη συνέντευξη που ακολουθεί. Ο λόγος;
Είναι ο κινητήριος μοχλός ή αν προτιμάτε το Α και το Ω σύμφωνα με τον Βασίλη Παπαγρηγορίου για να ασχοληθεί κάποιος με το σταφύλι και όσα δίνει αυτό στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων.
Μιλήσαμε, μεταξύ άλλων, για την ξεχωριστή πινελιά που χρειάζεται να βάζει ο αμπελουργός, για τις ποικιλίες που προτιμάει ο Έλληνας, για τον αρμονικό συνδυασμό παράδοσης και σύγχρονης τεχνολογίας στην παραγωγή.
Προβλήματα; Δεν λείπουν και αυτά για τους αμπελουργούς όπως τα επισήμανε ο Βασίλης Παπαγρηγορίου μέσω του axioslife.gr
– Πώς και πότε ξεκίνησε η σχέση σου με την αμπελουργία;
«Ξεκίνησε από την παιδική μου ηλικία. Είμαι τρίτης γενιάς αμπελουργός – οινοποιός. Η αγάπη μου για τα αμπέλια ξεκίνησε από τότε, από την παιδική μου ηλικία και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Τη δική μου επιχείρηση την ξεκίνησα από το 1996».
«Το σταφύλι όσο του δίνεις, εργασία και αγάπη, το παίρνεις πίσω»
– Τι σημαίνει για εσένα το σταφύλι και ότι παράγει;
«Το σταφύλι για να το παράγεις πρέπει να το αγαπάς. Το σταφύλι όσο του δίνεις, εργασία και αγάπη, το παίρνεις πίσω. Τι σημαίνει αυτό;
Όταν έχεις ένα καλό σταφύλι είναι η βάση για να κάνεις ένα καλό κρασί».
– Έχουμε ωραίο κρασί στην Ελλάδα;
«Από τα καλύτερα στον κόσμο. Πίστεψέ με, έχω δοκιμάσει πολλά κρασιά από όλον τον κόσμο και έχω πάει Γαλλία και Ισπανία και έχω δοκιμάσει πάρα πολλά κρασιά.
Δεν θα πω ότι και εκεί δεν έχουν καλά κρασιά, αλλά δεν έχουν τις κλιματολογικές συνθήκες να ξεκινήσουν από αυτό που είπαμε. Μια καλή πρώτη ύλη λόγω καιρικών συνθηκών».
«Ο οινοποιός πέρα από την πρώτη ύλη βάζει τη δική του πινελιά στο κρασί»
– Οι συγκρίσεις, υποθέτω, είναι αναπόφευκτες με αυτά που βλέπεις μακριά από την Ελλάδα. Αυτό που ζεις σαν αμπελουργός
«Έχουμε εξελιχθεί πάρα πολύ πάνω σε αυτό το κομμάτι. Στην καλλιέργεια της πρώτης ύλης, έχουμε μηχανοποιήσει πολλές εργασίες χωρίς να υποβαθμίσουμε την ποιότητα.
Όλες οι άλλες εργασίες πρέπει να γίνουν με το χέρι γα να έχεις ένα καλό αποτέλεσμα.
Σε ότι αφορά τη σύγκριση με την Ελλάδα και το εξωτερικό και στη χώρα μας καλλιεργούνται ποικιλίες που υπάρχουν παγκόσμια.
Ο οινοποιός πέρα από την πρώτη ύλη βάζει τη δική του πινελιά στο κρασί, οπότε βλέπεις διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Θα δοκιμάσεις ένα Sauvignon, 50 φιάλες, και θα έχουν όλες διαφορετικά χαρακτηριστικά.
Θα το ξαναπώ, το βασικό είναι η πρώτη ύλη και έχουμε πολύ καλή στην Ελλάδα».
– Η φετινή παραγωγή;
«Κάθε χρόνο δεν είναι ίδια η παραγωγή και για αυτό βλέπουμε κάποιες χρονιές να είναι ιδιαίτερες και καλύτερες σε βάθος 20ετίας.
Φέτος η παραγωγή ήταν μέτρια ποσοτικά, αλλά πάρα πολύ καλή ποιοτικά».
– Με βάση την εμπειρία σου ποιες ποικιλίες προτιμάει ο Έλληνας;
«Έχει διαφοροποιηθεί η κατανάλωση όσον αφορά τον Έλληνα. Αν πάμε πίσω κάποιες δεκαετίες θα δούμε ότι ο Έλληνας προτιμούσε λευκό, κόκκινο, ροζέ και ρετσίνα. Τώρα υπάρχουν πολλές και ποιοτικές ποικιλίες».
– Πίνουμε κρασί και τσίπουρο, αλλά πίνουμε και χύμα προϊόντα. Υπάρχει ένας φόβος από κάποιους για το τι πίνουμε
«Για το κρασί και το τσίπουρο ελεγχόμαστε σε όλα τα στάδια μέχρι και την τελική πώληση. Εμείς εκπροσωπούμε τους παραγωγούς τους νόμιμους. Παρανομίες και αυθαιρεσίες υπάρχουν σε όλα τα επαγγέλματα.
Και φέτα πωλείται χύμα και όσπρια, δεν μπορούμε να πούμε επειδή είναι χύμα δεν είναι καλό ή επειδή δεν είναι εμφιαλωμένο δεν είναι καλό.
Εγώ θα πω ότι η πώληση στηρίζετε σε μια σχέση του πωλητή με τον αγοραστή.
Και προσωπική σχέση θα έλεγα ώστε να σε εμπιστευτεί και να δει πως το προϊόν είναι ποιοτικό και θα συνεχίσει να έχει μια τέτοια σχέση. Δεν θα πω ότι επειδή είναι χύμα είναι κακό».
– Το θέμα που είχε προκύψει με την τυποποίηση του τσίπουρου;
«Μέχρι και το 2001 το τσίπουρο στηριζόταν σε βασιλικά διατάγματα του 1935 και του 1936.
Ο νόμος του 2001 άλλαξε ελάχιστα πράγματα. Από τότε, σοβαρή τροποποίηση του νόμου έγινε το 2022 επί υφυπουργού Βεζυρόπουλου, να είναι καλά εκεί όπου είναι ο άνθρωπος, έχει πεθάνει.
Στάθηκε στο πλευρό μας και λύσαμε τρομερά θέματα γιατί η νομοθεσία για το τσίπουρο περνάει από την Ευρωπαϊκή οδηγία για την αλκοόλη.
Σε άριστη συνεργασία με τον κύριο Βεζυρόπουλο καταφέραμε και αλλάξαμε την Ευρωπαϊκή οδηγία για τους παραγωγούς.
Άλλαξε μετά ο νόμος 29/69 σύμφωνα με τη νέα Ευρωπαϊκή οδηγία και μπορούν πλέον οι παραγωγοί να λειτουργούν με τον σωστό τρόπο.
Για το χύμα που είπαμε.
Εμείς ήμασταν πάντα της λογικής και αυτό έλεγα στον υφυπουργό, ότι θέλουμε σε όλες τις συσκευασίες που διακινούμε να είναι πάνω τα στοιχεία μας.
Και δυστυχώς το απαγορεύει ο Ελληνικός νόμος, δηλαδή λέει, δεν μπορεί να διακινείται χύμα προϊόν από τους παραγωγούς με τα στοιχεία του παραγωγού.
Δυστυχώς πέθανε ο κύριος Βεζυρόπουλος, δεν προλάβαμε να το αλλάξουμε αυτό. Πρέπει να το δει η νέα διοίκηση της ομοσπονδίας
Στην τελική διάθεση που πουλάμε να είναι τα στοιχεία του παραγωγού, είναι πολύ καλό για τον παραγωγό, τον έλεγχο, για όλα».
Τα προβλήματα της κλιματικής αλλαγής και της έλλειψης νερού
– Ποια προβλήματα αντιμετωπίζει σήμερα ένας αμπελουργός;
«Πιο πολύ είναι αυτό της κλιματικής αλλαγής και το πρόβλημα της έλλειψης νερού. Κάποιες χρονιές βέβαια έχουμε και κάποια περιστατικά από αρρώστιες στα αμπέλια, αλλά δεν είναι τόσο σοβαρό, όσο είναι η έλλειψη άρδευσης.
Γιατί θα ξεραθεί το αμπέλι, δεν θα πάρεις σταφύλι. Θέλει λίγο μεν νερό, αλλά ελεγχόμενο. Αλλά θέλει.
Είναι το σοβαρότερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή. Βέβαια εμείς είμαστε καλά, έχουμε αρδευτικό από τον Αξιό. Πρέπει να λυθεί όμως σε εθνική κλίμακα».
– Πίεση ο δικός σας κλάδος δέχεται από εισαγόμενα προϊόντα;
«Τα δικά μας προϊόντα δέχονται πίεση από τα εισαγόμενα κρασιά, αλλά και έξω δέχονται από τα δικά μας.
Αυτή είναι η παγκοσμιοποίηση της αγοράς, είναι θέμα ανταγωνισμού».
– Θα έλεγες σε έναν νέο άνθρωπο να ασχοληθεί με την αμπελουργία;
«Ναι, αν το αγαπάει. Είναι καθοριστικό να το αγαπάει.
Δεν μπορείς να το κάνεις επειδή θέλεις απλά να έχεις μια δουλειά, δεν θα πετύχεις.
Πρέπει να το αγαπάς από την αρχή, από το σταφύλι. Αν το αγαπάει, ναι, να ασχοληθεί».
«Η αμπελουργία στην Ελλάδα έχει περάσει από χίλια κύματα»
– Είσαι αισιόδοξος για το μέλλον;
«Η αμπελουργία στην Ελλάδα έχει περάσει από χίλια κύματα. Υπήρχαν περίοδοι που είχε άνθηση και υπήρχαν περίοδοι που έβλεπες τα αμπέλια μέσα στον κάμπο και τα μετρούσες στα δυο χέρια.
Τόσα λίγα.
Αν το αγαπάς και το κάνεις επειδή το αγαπάς προχωράς, υπάρχει μέλλον. Αν το κάνεις απλά για να κάνεις μια δουλειά δεν θα κάνεις τίποτα. Μέλλον υπάρχει όταν το αγαπάς».
– Κάτι που σου έχει μείνει στο μυαλό με αφορμή τα ταξίδια σου στο εξωτερικό και τα δικά σου κρασιά;
«Πας να δειγματίσεις κάποια κρασιά. Σίγουρα θα σου πουν, πολύ ωραίο το κρασί σου, για να μπορείς να συνεχίσεις. Ένα παράδειγμα.
Το Sauvignon που έχω κάνει εγώ είναι πολύ διαφορετικό από τα Sauvignon που κυκλοφορούν.
Είναι ένα πάντρεμα της παράδοσης με τη σύγχρονη οινολογία. Πρέπει να ξεχωρίσει για να «περπατήσει» έξω. Δεν είναι εύκολη η αγορά έξω. Υπάρχουν και ελληνικά κρασιά.
Άρα έχεις να ανταγωνιστείς και τα ελληνικά αλλά και από ολόκληρο τον κόσμο κρασιά.
Θέλεις να έχεις ποιότητα, θέλεις να έχεις κάτι το ιδιαίτερο, δεν είναι τόσο απλό.
Τρίτης γενιάς πρόσφυγας από την Αγχίαλο της Μαύρης Θάλασσας ο Βασίλης Παπαγρηγορίου, κλείνοντας τη συζήτησή μας, λέει στο axioslife.gr:
«Ο πατέρας της γιαγιάς μου αυτό έκανε στη Μαύρη Θάλασσα. Πάει πολύ παλιά αυτή η παράδοση.
Τώρα θέλουμε να δέσουμε τον παραδοσιακό τρόπο, την εμπειρία και τις γνώσεις που έχουμε από το παραδοσιακό κομμάτι που λέμε, με σύγχρονες τεχνικές οινοποίησης.
Αυτά δένουμε για να βάλει ο καθένας τη δική του πινελιά στο προϊόν. Κάτι διαφορετικό».
