Η ιστορία διδάσκει, προβληματίζει και θέτει συνεχώς ερωτήματα.
Είναι και αμείλικτη όμως γιατί υπενθυμίζει και επετείους που σημάδεψαν ανθρώπους και μνήμες όπως αυτή του ολοκαυτώματος της Αγχιάλου το 1906 στη Μαύρη Θάλασσα στη Βουλγαρία.
120 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ο εκεί Ελληνισμός δέχθηκε τη βία που σταδιακά τον οδήγησε στον ξεριζωμό από τις πατρογονικές του εστίες στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας.
Η ιστορία μπορεί να ενώσει τους ανθρώπους όπως μας λέει ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Αγχιάλου Θεσσαλονίκης, Φώτης Παπαδόπουλος, που μίλησε στο axioslife.gr για το ταξίδι μνήμης του συλλόγου με αφορμή τη συμπλήρωση των 120 χρόνων από το ολοκαύτωμα της Αγχιάλου το 1906.
Το axioslife.gr μίλησε μαζί του για τη σημασία της επίσκεψης στις πατρογονικές εστίες, την αδελφοποίηση της Αγχιάλου Θεσσαλονίκης, της Νέας Αγχιάλου Βόλου και της Αγχιάλου στη Μαύρη Θάλασσα, την αντιμετώπιση που είχαν από τους κατοίκους εκεί, αλλά και για το αν ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αγχιάλου Θεσσαλονίκης σκοπεύει να κάνει κάποιες εκδηλώσεις για τα 120 χρόνια από το ολοκαύτωμα.
- Τι σημαίνει για εσένα η επίσκεψη στην Αγχίαλο στα 120 χρόνια από το ολοκαύτωμα της Αγχιάλου της Μαύρης Θάλασσας;
«Η επίσκεψη αυτή είχε για μένα ιδιαίτερη συναισθηματική και ιστορική αξία.
120 χρόνια μετά το ολοκαύτωμα της Αγχιάλου της Μαύρης Θάλασσας, δεν βρεθήκαμε εκεί μόνο για να τιμήσουμε τη μνήμη των προγόνων μας, αλλά και για να αποδώσουμε τον οφειλόμενο σεβασμό στην ιστορία τους.
Ήταν ένα προσκύνημα μνήμης που μας υπενθύμισε τις θυσίες, τις δυσκολίες και τη δύναμη των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες, αλλά κατάφεραν να διατηρήσουν ζωντανή την ταυτότητα, τις παραδόσεις και τον πολιτισμό τους».
«Η ιστορία δεν πρέπει να χωρίζει τους λαούς, αλλά να τους διδάσκει και να τους ενώνει μέσα από τον αμοιβαίο σεβασμό και την κατανόηση»
- Οι σημερινοί κάτοικοι της Αγχιάλου στη Βουλγαρία πώς αντιμετωπίζουν αυτή τη μαύρη επέτειο;
«Οι άνθρωποι της σημερινής Αγχιάλου αντιμετωπίζουν την επέτειο με σεβασμό και διάθεση να αναγνωριστεί η κοινή ιστορική μνήμη.
Διαπιστώσαμε ότι υπάρχει ειλικρινές ενδιαφέρον για τη διατήρηση της ιστορίας του τόπου και για την ανάπτυξη σχέσεων συνεργασίας και φιλίας.
Η ιστορία δεν πρέπει να χωρίζει τους λαούς, αλλά να τους διδάσκει και να τους ενώνει μέσα από τον αμοιβαίο σεβασμό και την κατανόηση».
«Θα κρατήσω τις έντονες στιγμές συγκίνησης, την αίσθηση ότι περπατήσαμε στα ίδια μέρη όπου έζησαν οι πρόγονοί μας»
- Τι θα κρατήσεις από αυτό το ταξίδι μνήμης περισσότερο στο μυαλό σου;
«Θα κρατήσω τις έντονες στιγμές συγκίνησης, την αίσθηση ότι περπατήσαμε στα ίδια μέρη όπου έζησαν οι πρόγονοί μας, αλλά και τις ανθρώπινες επαφές που αναπτύχθηκαν.
Ήταν ένα ταξίδι που μας θύμισε πως, παρά την απόσταση και το πέρασμα του χρόνου, οι ιστορικές μνήμες παραμένουν ζωντανές και αποτελούν γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους».
- Η αδελφοποίηση τι δρόμους μπορεί να ανοίξει;
«Η αδελφοποίηση μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία μιας ουσιαστικής συνεργασίας.
Μπορεί να οδηγήσει σε κοινές πολιτιστικές δράσεις, ανταλλαγές νέων, εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες, ιστορικές και ερευνητικές συνεργασίες, καθώς και στην ανάδειξη της κοινής πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Πιστεύω ότι μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες οικοδομούνται σχέσεις εμπιστοσύνης και φιλίας που έχουν διάρκεια στον χρόνο».
Ο στόχος για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς στις νεότερες γενιές
- Θα κάνετε σαν σύλλογος κάποιες δράσεις με αφορμή αυτό το ταξίδι αλλά και την αδελφοποίηση;
«Βεβαίως. Στόχος μας είναι το ταξίδι αυτό να αποτελέσει την αρχή και όχι το τέλος μιας προσπάθειας.
Σχεδιάζουμε εκδηλώσεις αφιερωμένες στην ιστορία της Αγχιάλου, παρουσιάσεις φωτογραφικού και αρχειακού υλικού, ομιλίες, πολιτιστικές ανταλλαγές και κοινές δράσεις με φορείς της Αγχιάλου της Βουλγαρίας.
Θέλουμε ιδιαίτερα οι νεότερες γενιές να γνωρίσουν την ιστορία και την πολιτιστική τους κληρονομιά, ώστε αυτή να διατηρηθεί ζωντανή και στις επόμενες δεκαετίες».
- Οι άνθρωποι εκεί πώς σας αντιμετώπισαν;
«Η φιλοξενία που δεχθήκαμε ήταν ιδιαίτερα θερμή και ειλικρινής.
Από την πρώτη στιγμή νιώσαμε ότι μας υποδέχθηκαν με σεβασμό και διάθεση συνεργασίας.
Οι συζητήσεις που είχαμε πραγματοποιήθηκαν σε πολύ καλό κλίμα και αποδείχθηκε ότι, όταν υπάρχει αμοιβαίος σεβασμός, η ιστορία μπορεί να αποτελέσει γέφυρα επικοινωνίας και όχι σημείο αντιπαράθεσης.
Αυτή η εμπειρία μας γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον των σχέσεων ανάμεσα στις δύο κοινότητες.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι μαζί μας παρευρέθηκε ο δήμαρχος Χαλκηδόνος Αναγνωστοπούλου Σταύρος και ότι πραγματοποιήθηκε συλλειτουργό χοροστατούντος του μητροπολίτη Δημητριάδος, Του Πρωτοσύγκελου της ιεράς μητροπόλεως Κιλκίς , καλεσμένοι του μητροπολίτη Σλίβεν.
Όπως επίσης ο Έλληνας πρόξενος στα Σόφια Λυμπεροπουλος καθώς και αντιπροσωπεία από την Νέα Αγχίαλο Βόλου».
